ไม่ไหวแล้วนะโว้ยยยยย

จริงแล้วผมเป็นคนซีเรียสในชีวิตมากเลยนะครับ...ทำเป็นเล่นไป

แอบอ่านบล็อคผมแล้วอย่าทะลึ่งมาทักผมในอารมณ์ที่ บ่จอย นะครับ
ผมไม่เล่นด้วย..








































































































แต่เจอแบบนี้ก็ไม่ไหวแล้วนะโว้ย
ใครมันแกล้งพวกมึงวะ 555+++++++++
แซร๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ปล. สุขสันต์วันสงกราต์ครับ ผมไม่มีอะไรจะให้หรอก...
ใครอยากได้ ก็เก็บไปฮากันเอาเองนะครับ มากน้อยก็ตามลำบากเลย
กูขอไปเช็ดขี้แป๊บ (ฮาขี้แตกไง) ...

แค่นี้ก็พอแล้ว

เคยอยากได้
เคยอยากมีไว้กับตัว
เคยคิดว่า อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม
เคยมีความต้องการที่จะยื้อไว้ ... ให้นานที่สุด
เคยคิดว่าที่เราทำไปนั่น เรามีความสุข และเขาก็คงมีความสุข ...

หลังจากตาลผ่าตัดเนื้องอกที่มดลูก และออกจากโรงพยาบาลจุฬามาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ได้ยินเสียงจากโทรศัพท์แบบแผ่วๆ ว่าเจ็บแผล ถัดมาอีก 1 อาทิตย์หลังจากหายดี น้ำเสียงตาลเหมือนเดิม ร่าเริง สดใส ถึงแม้ยังกังวลในผลของการผ่าตัดก็ตาม

ไม่อยากให้ตาลเจ็บ เพราะเวลาได้ยินเสียงแผ่วๆ แล้วทนไม่ไหว ไอ้ครั้นจะบอกว่าอยากเจ็บแทน ก็ลิเกเกินไปแค่ไม่อยากให้ตาลเจ็บแบบนั้นอีก อะไรที่เคยอยากได้ ไม่เอาแล้ว ขอแค่นั่งมองเวลาที่ตาลมีความสุข ก็พอใจ

การได้ยินเสียงหัวเราะ ของคนที่ผมรัก
มีค่ามากกว่าความสุขของผม หลายเท่า
หากว่า ต่อจากนี้ มันได้แค่นี้
ก็พอแล้ว...

ทางเลือก เลือกทาง

ปล. รูปจากทริปทำบุญ 29 มีค 52

ครั้งนึงผมเคยรอคำว่า รัก อยู่เป็นเวลา 6 ปีเต็ม แต่เหมือนกับคงมีอุปสรรคและเหตุการณ์บางอย่างที่มาทำให้คำที่ว่า รัก ของผมนั้นมัน ไม่สมบูรณ์ เนื่องด้วยมีเหตุการณ์หนึ่งมาจูงมือผมไปทำ หน้าที่ ที่เลือกข้างไม่ได้ เลยทำให้คำว่า รัก ของผมนั้นมันย้อนกลับมาอีกรอบหนึ่งอย่างไม่ตั้งใจ

แต่คราวนี้คำๆ นั้นมัน ไม่สมบูรณ์ เหมือนตอนก่อนแล้ว ก็เพราะ หน้าที่ ที่เลือกไม่ได้นั่นล่ะ เป็นตัวที่ทำให้เราต้องทำตามมาจนถึงทุกวันนี้ ยอมรับว่าแม่งโคตรน้ำเน่าครับ หากจะให้ใช้คำว่า หน้าที่มาก่อนความรัก แต่หากใครเจอแบบผม คงไม่เลือกไม่ได้ หรือบางคนอาจเลือกได้ แต่กูเลือกทางนี้แล้ว ใครจะทำไม

...นี่กูพร่ำเหี้ยอะไรอยู่เนี่ย??

ขอโทษทีครับ แค่อยากจะมาบอกว่า เมื่อวานขี่รถมอเตอร์ไซค์คนเดียว
แบบไม่มีคนซ้อนนี่ อิสระชิบหาย ให้ตายเหอะ

พัฟ มังกรวิเศษ

*Puff, the magic dragon lived by the sea
And frolicked in the autumn mist
in a land called Honah Lee

Little Jackie Paper loved that rascal Puff,
and brought him strings and sealing wax
and other fancy stuff. Oh!

( Repeat * twice )

Together they would travel
on a boat with billowed sail
Jackie kept a lookout perched on Puff's gigantic tail,

Noble kings and princes would bow
whene'er they came,
Pirate ships would lower their flag
when Puff roared out his name. Oh!

( Repeat * twice )

A dragon lives forever but not so little boys
Painted wings and giant rings
make way for other toys.

One grey night it happened,
Jackie Paper came no more
And Puff that mighty dragon,
he ceased his fearless roar.

His head was bent in sorrow,
green scales fell like rain,
Puff no longer went to play along the cherry lane.
Without his life-long friend,
Puff could not be brave,
So Puff that mighty dragon sadly slipped into his cave.

Oh!

( Repeat * twice )

ปล. ผมชอบเพลงนี้ครับ :)

มีนา หน้าฝน

เหตุอันใด พอความรักเธอเริ่มต้น
ชายทุกคน หลีกไกล
เหตุอันใด เธอเคย คิดดูหรือไม่
ใครล้อมกรอบตัวเอง

ตั้งข้อแม้ รักเสียมากมาย
จะมีชายใดเป็นได้ดัง
เช่นกฎเกณฑ์ เธอวางไว้ใครบ้าง
จะมีทาง เป็นชายของเธอ
เธอเห็นใคร ไยถึงต้องหลอกตัวเอง

ใจเธอเอง คิดกลัวทุกอย่าง
บางครั้งเธอ เต็มใจ แต่กลัว
เปรียบเธอเป็น คนกลัว ฝนที่เย็นฉ่ำ
กลัวฝนทำ เธอเปียกปอนไป

หากเธอคิด พบรักที่ชื่นฉ่ำ
อย่ามัวทำ ตัวเองมืดมน
อย่ากลัวฝน เพราะฝน นั้นเย็นฉ่ำ
อย่ามัวทำ ตามความคิดเดิม
ลองคิดดู ลองหาทางสู้กับฝน

ท้องฟ้าใส ยามฝนซา
เปียกปอนกันมา กลับแห้งไป
ความรักนั้น ต้องมั่นใจ
ฝากใจให้รักชักนำ

หากเธอคิด พบรักที่ชื่นฉ่ำ
อย่ามัวทำ ตัวเองมืดมน
อย่ากลัวฝน เพราะฝน นั้นเย็นฉ่ำ
อย่ามัวทำ ตามความคิดเดิม
ลองคิดดู ลองหาทางสู้กับฝน

ท้องฟ้าใส ยามฝนซา
เปียกปอนกันมา กลับแห้งไป
ความรักนั้น ต้องมั่นใจ
ฝากใจให้รักชักนำ

หากเธอคิด พบรักที่ชื่นฉ่ำ
อย่ามัวทำ ตัวเอง มืดมน
อย่ากลัวฝน เพราะฝน นั้นเย็นฉ่ำ
อย่ามัวทำ ตามความคิดเดิม

ปล. ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าฝน เดือนมีนาคม 2552 ครับ (นี่มันหน้าร้อนโว้ย)

ปลล. ผมถ่ายรูปนี้ไว้ ตอนขึ้นเขาใหญ่เมื่อ 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา
ขึ้นไปพอดีฝนต้อนรับด้วยการตกมาห่าใหญ่ เปียกไปทั่วทั้งคนทั้งฮาร์เลย์
แต่ผมกลับยินดีปรีดา เหมือนปลาได้น้ำ ชอบใจจริงๆ แต่เบื่อล้างรถชิบหาย

กำไรที่ได้มาฟรี

ว่าจะเกริ่น แต่ก็กลัวว่าหลายท่านที่เผลอเข้ามาอ่าน(จะมีเรอะ)จะปะติดปะต่อเรื่องไม่ถูกน่ะครับ ว่ามันพูดถึงอะไรของมันวะ เอาแบบสั้นๆ เลยละกัน ว่าเมื่อปลายมิถุนายน ปี 2551 ผมเสียหมา (หมายถึงหมาจริงๆ) ไปตัวนึงครับ เป็นหมาที่อยู่กับเรามา 8 ปี 6 เดือน เพราะอาการตับ และไตวาย เรารู้สึกเหมือนชีวิตมันโดนหั่นไปครึ่งซีก ด้วยความที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดเวลา มันก็เลยพาลให้ต้องคิดแบบนั้น และต่อมาอีกไม่กี่เดือน เราก็ต้องเสียหมาที่อยู่ในบ้านไปอีก 1 ตัวครับ

เจอแบบนี้เข้าไป ทั้งบ้านถึงกับตั้งหลักไม่ถูก เพื่อนที่ดีที่สุดของเราหายไป 2 คน เพื่อนที่เรารักมากที่สุดจากไป เพื่อนที่ซื่อสัตย์กับเรา ได้ลาจากโลกนี้ไปแบบไม่มีวันกลับ มันเหมือนขาดทุนนะครับ ถ้าคิดซะว่านี่เป็นการค้าขาย ถ้าคิดซะว่ามันตัวละ 100 ล้าน ปีที่แล้วผมขาดทุนไปแล้ว 200 ล้านบาทไทย คิดไปมันก็น่าจะหมดตัว หมดแรงที่จะทำอะไรต่อเหมือนกัน

ผมเขียนบล๊อคมั่วๆ ไว้ที่ nuugoz.hi5.com ในหน้าสมุดบันทึกไว้ เพื่อเป็นการย้ำเตือนว่า ปีนี้ขาดทุน ปีหน้ากูจะต้องกำไรให้ได้ กำไรชีวิตของผมคือการได้เลี้ยงสุนัข การได้เห็นสุนัขเกาตูดอย่างเมามัน การได้เห็นมันทำหน้าเบลอๆ งงๆ ดอนที่เพิ่งตื่นนอน หรือแม้กระทั่งการได้แกล้งสุนัขก่อนออกจากบ้าน ผมถือว่าทุกเช้าผมได้กำไรทุกวัน

จนเมื่อสองวันก่อน มีสมาชิกใหม่เข้ามาในบ้านแบบไม่ได้ตั้งตัว (จริงๆ ต้องเป็นไม่ได้ตั้ง 2 ตัว) ได้มาแบบเขาจับยัดครับ เป็นลูกหมา(นรก)พันธุ์พุดเดิ้ล ทอยหรือเปล่าไม่รู้ รู้แต่ว่าแม่งซนชิบหาย อายุ 2 เดือนไล่ๆ กันแล้ว สีน้ำตาลอ่อนทั้งคู่ หลานผมตั้งชื่อมันว่า ชิฟฟ่อนและบราวนี่ ให้ชื่อคล้องกับไอ้แยม หมาส่วนตัวของผมนั่นล่ะครับ

กำไรชีวิตกูมาแล้วครับพี่น้อง อิอิ
เดี๋ยวจะแกล้งแม่งให้จั๋งหนับ....

ปล. อย่างงกับภาพที่เอามาแปะนะครับ ว่าทำไมมันเอียงกะเท่เร่แบบนั้น รูปจริงมันตั้งตรงนั่นล่ะครับ
แต่พอมาวางเลย์เอาท์บนบล๊อค ผมว่ามันโด่เด่ยังไงก็ไม่รู้ ก็เลยตะแคงแม่งซะยังงั้น จะได้ดูสวยแล้วก็เหมือนเรื่องข้างล่าง คนอ่านจะได้บันเทิง (ใครเค้าจะเข้ามาอ่านบล๊อคมึง)

แค่นั้นล่ะที่อยากจะชี้แจง ขอตัวไปวางแผนแกล้งไอ้สองตัวนี้ก่อน แสรด เจอกัน

ยืนอย่างมั่นคง ตั้งตรงด้วยไฮสปีด

วันเสาร์ที่ 21-22 กพ. 52 พวกเรา (colorado-club.net) ไปเยี่ยมโรงเรียนบ้านวังรี อ.นาดี จ.ปราจีนบุรี มาครับ หลังจากที่ 3 ปีที่แล้วเราไป เบิกทาง ร่วมกันสร้างร่วมกันต่อเติมและบริจาคของให้กับโรงเรียนแห่งนี้ บ้านวังรีอยู่แถบ อ.นาดี ครับ ไม่ไกลจากถนนใหญ่เท่าไหร่นัก แต่ความเจริญทางเท้าเข้าไปไม่ถึง? ไร้สาธารณูปโภคใดๆ ทั้งสิ้น เด็กๆ 70 กว่าชีวิต ไม่รู้จักคำว่า ของใหม่ มีใช้แต่ ของเก่า ที่เป็นของใช้แล้วมาตลอดชาติ

สามปีก่อนเราไปทำปั๊มน้ำให้ ติดจานดาวเทียมให้ และอื่นๆ อีกมากมายที่เราไปทำ มันถูกบันทึกและจดความทรงจำลงบนกระดาษไฮเทค หรือที่หลายคนเรียกกันว่า อินเทอร์เนท หลายชีวิตจากวังรี ได้โลดเล่นอยู่บนพื้นที่เว็บไซต์ของ colorado-club.net เป็นเวลา 3 ปีเต็มๆ http://www.bbznet.com/scripts2/board.php?user=colorado&board=8&order=numtopic จะเห็นได้จากภาพกิจกรรมต่างๆที่สมาชิกของเราได้เก็บภาพเอาไว้

ไม่คิดเลยนะครับ ว่าไอ้อินเทอร์เนทไฮเทคซังกะบ๊วยควยเอ๊ยเนี่ย ที่หลายคนเปิดดูเว็บโป๊ (รวมทั้งกู) ดู hi5 ไปคอมเม้นท์ เล่นเกมส์ออนไลน์ มันจะมีประโยชน์กับเด็กๆ ที่บ้านอยู่หน้าเขา อย่างบ้านวังรีอย่างที่สุด จะเรียกได้มั้ยว่า อินเทอร์เนทน่ะมีประโยชน์ ถ้าใช้ให้ถูกที่และถูกทาง

เราปลื้มใจที่ครูใหญ่โรงเรียนบ้านวังรีกล่าวกับเรา ก่อนกลับว่า "โคโลราโด้คลับ เป็นคนเบิกทาง จุดประกายให้ใครหลายคนที่เข้ามาอ่านเว็บไซต์ ได้รู้จักและสนิทสนมกับวังรี และยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ" ได้ยินครูพูดแบบนี้ เราก็ปลื้มใจกันชิบหายล่ะครับ

ใครจะไปรู้ว่า อินเทอร์เนทที่ผมเปิดเว็บโป๊ดูทุกเย็น มันจะทำให้โรงเรียนเล็กๆ อย่างวังรี ยืนได้มั่งคง และแข็งแรงอย่างทุกวันนี้ ... ขอบพระคุณครับบ้านวังรี ที่ทำให้พวกเรารู้ว่า อะไรที่ลงท้ายด้วย xxxgirl.com มันก็ไม่ได้มีความสุขมากไปกว่า การทำให้โลกภายใน ออกมาสู่สายตาโลกภายนอกแบบนี้

แก้ไขหรือลบทิ้ง?

วันนี้มาเขียนบล็อคด้วยอารมณ์ที่จิตมาก หมายถึงจิตหงุดหงิด มิใช่จิตหงุดหงิ๋มแบบที่เขาเล่นมุขกัน คือจะมาเล่าให้อ่านว่า ผมมีคนรู้จักอยู่คนนึงครับ เขาเป็นคนที่ "เห็นแก่ตัว" อย่างลับๆ คนเราถ้าเห็นแก่ตัวนี่ก็แย่แล้วนะครับ ไม่มีคนอยากคบด้วย ไม่มีใครอยากสนใจด้วย แต่นี่ยังจะมาเห็นแก่ตัวลับๆ อีก มันหนักเข้าไปใหญ่ หมาย ความว่าอะไร??? หมายความว่าทำเนียน ทำเนียนไม่รู้ไม่ชี้ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับโลกใบนี้ ทำเนียนว่ากูเนี่ย แบ๊วนะ ไม่เข้าใจนะ (แต่จริงๆ คือกูนี่ล่ะทำ กูนี่ล่ะไม่ทำ) คนแบบนี้มีอยู่บนโลกนะครับ ข้างๆ ตัวผมนี่ล่ะ ใกล้ตามาก

จะไปบอกให้เขาแก้ไขตัวเอง ว่าพี่ครับ อย่างนี้สิครับคนดีเขาทำกัน อย่างนี้สิครับที่มนุษย์เขาเอื้อเฟื้อกัน ทำเป็นไหมครับ?? มันก็ไม่ได้ เพราะคนเรามีความคิด ความเห็นแก่ตัวต่างกันครับ มากหรือน้อยนั่นล่ะเป็นตัวตัดสินว่า เป็นคนแบบไหน ถ้าน้อยเกินไป บางทีก็อยู่บนโลกนี้ไม่สนุกนะครับ โดนเอารัดเอาเปรียบทุกทาง

แต่ถ้ามันมากจนเกินงาม มันก็รังแต่จะสร้างความน่ารังเกียจให้กับคนที่ได้สัมผัสโดยตรงใช่มั้ยครับ ประเด็นมันอยู่ตรงที่ว่า จะทำยังไงกับมนุษย์ประเภทนี้ดี??

ผมนั่ง อดทน นั่งเฝ้าดู นั่งฟังมาหลายยกแล้ว แรกๆ เลยก็นิ่งล่ะครับปล่อยมันไป หลังๆ มาชักหนักข้อขึ้น เขาทำงานกันงกๆ แต่พี่แกกลับนั่งแป้นแล้น หรือไม่ก็หายตัวลึกลับไปซะยังงั้น???!!!

จะไปแก้ไขให้โดยการบอกว่ากูรังเกียจมึงมากก็เกรงใจ กลัวจะคัน
หรือจะลบทิ้งมันโดยการเข้าไปตำหน้ามันซักดอก ก็ไม่ไหว กลัวมือสกปรกว่ะ (จริงๆ ผมไม่ได้สะอาด)
ก็เลยทำตามที่ใจคิด มอบรางวัลชีวิตยกที่ 1 ให้กับเขาไป
หวังว่าเขาคงพอใจในระดับหนึ่ง แต่ถ้าไม่พอใจ ในอนาคตถ้ายังเป็นแบบนี้อีก
เดี๋ยวพี่จัดให้นะจ๊ะ

รักนะ แต่ไม่แสดงออก (เหี้ยจริงๆ กู)

อยากได้ใคร่มี อันดับที่ 2

ผมแยกไม่ถูกว่าเลือกเล่น BBGun เนื่องจากสาเหตุอะไร เล่นเพราะเห็นว่ามันเป็นกีฬา เล่นเพราะเห็นว่าเขาเล่นกันเยอะ (กลัวไม่อินเทรนด์) หรือเล่นเพราะว่าอะไรก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ ก็คือ ผมหมดเงินไปกับสิ่งเหล่านี้ เรียกได้ว่าเยอะพอสมควร ถ้าจะให้เห็นภาพก็คงจะบอกได้ว่า เงินที่เอาไปซื้อปืนอัดลม BBGun ของผม ตั้งแต่เริ่มเล่นนั้น สามารถนำไปดาวน์รถเก๋งงามๆ ได้ 1 คันเลยทีเดียว

ตั้งแต่เริ่มเล่นครั้งแรก หลังจากที่เพื่อนฝูงแนะนำว่า เอาสิๆ ผมก็ตกอยู่ในภวังค์ (รัดเกล้า อมระดิษ ร้องไว้ เพราะมาก) อย่างถอนตัวไม่ขึ้น ทั้งซื้อทั้งขายทั้งจำหน่ายจ่ายแจกให้กับเอเย่นต์ เพื่อส่งให้กับลูกค้า ... พอเถอะครับ นั่นมันขนยาอีแล้ว ... ปืนกระบอกแรกที่ซื้อมาไว้ในครอบครอง ราคา 3400 บาทไม่ขาดไม่เกิน เป็นปืนจีน AK ต๊อกต๋อยอาหอยเอ้ย ซื้อมาจากพ่อค้าในเว็บ แต่ไปรับของถึงที่บ้านพี่เขาเลยนะ (ความอยากไม่เคยปราณีผม) เพราะใครรู้ ใคร่มี กูต้องไปถึงที่ให้ได้

แล้วก็ได้มันมาครอบครอบครับ เก็บเลี้ยงดูแลทะนุถนอม ศึกษาหาข้อมูลว่าปืนชนิดนี้เป็นยังไง เล่นยังไง โมดิฟายยังไงบ้าง เขาแต่งกันยังไง จิปาถะตามสเต็บกันไป เวลาผ่านมาสามปี ปืนนับสิบกระบอกที่ผ่านเข้ามาในมือผม แล้วก็ผ่านไปๆๆๆๆ ผ่านมาๆๆๆๆ รวมราคาก็อย่างที่ว่าล่ะครับ

นี่ยังไม่รวมของแต่งตัวอีกนะ แต่ละอย่างนี่ราคาโอเวอร์เอาเรื่อง ถ้าคนที่ไม่เล่น BBGun จะมองว่า "เห้ย อะไรวะ แพงชิบหาย อันแค่เนี้ยะ" แต่ผมชินกับมันแล้ว ถึงได้เฉยๆ

จนสุดท้ายถึงวันนี้ เหลือแค่ Marui AK47s เพียงกระบอกเดียวครับ ที่ซื้อมาล่าสุด แล้วก็โมดิฟายเครื่องมันให้มีประสิทธิภาพการยิงที่ดีขึ้น ตบแต่งหน้าตาท่าทางให้มันดูหล่อเหลา เพื่อเอาไว้แอ๊กตอนลงสนาม แล้วก็แขวนมันไว้บนผนัง ยังไม่ได้เอาลงมายิงซักเม็ด ไม่รู้จะซื้อมาทำหาวอะไรไม่ทราบ

คำตอบก็คือ ดันทะลึ่งไปซืิ้อฮาร์เลย์นั่นปะไร BBGun ก็เลยต้องยอมถอยดีกว่า ไม่เอาดีกว่า ห่ากินจริงๆ กู

อยากได้ใคร่มี

ผมเป็นคนที่ชอบหา(เรื่อง)อะไรให้ตัวเองแบบแรงๆ ครับ แบบแรงๆ ที่ว่าคือ ต้องมีความเดือดร้อนเข้ามาเกี่ยวข้องเดือดร้อนยังไม่พอ ต้องขอดิ้นรนบวกรวมกันไปด้วย

Harley Davidson Sportster 883 เป็นของอีกชิ้นนึง ที่ผมได้หาเรื่องเข้าตัวมาเมื่อ 2 เดือนก่อนครับ ราคาค่าตัวของมัน แพงเอาเรื่องอยู่เมื่อเทียบกับมนุษย์เงินเดือนอย่างผม ที่รายได้ต่ำ แต่รสนิยมสูงเกิน

พอได้มาก็ไม่พอใจในสิ่งที่มีอยู่ เริ่มปรับปรุงเปลี่ยนแปลง ถอดนู่นเก็บนี่เรื่อยๆ มาจนกระทั่งเมื่อวานเย็น เปลี่ยนท่อ (ที่มันมีอยู่แล้ว) เป็นของใหม่ ยี่ห้อ Rinehart ราคาสูงจนอาจจะโดนแม่ด่าได้ (ถ้าแกรู้) พอได้มาแล้วก็หายอยาก ความใครในสมองลดลงไป 70% อย่างรวดเร็วพร้อมเงินในกระเป๋า คราวนี้ คราวหน้า และคราวต่อๆ ไป กูจะไม่เล่นอะไรแรงๆ แบบนี้อีกแล้วครับ สาบาน (ไม่มีใครเชื่อหรอก) แต่ผมเชื่ออยู่เสมอนะว่า อย่างผมเนี่ย ถ้าไม่ได้อะไรอย่างที่ต้องการ มันนอนไม่หลับ กระสับกระส่าย ตายตาไม่หลับ กลับบ้านไม่ถูก

ไม่แนะนำให้ทำตามนะครับ หรือใครจะมาตามก็ไม่ว่ากัน เพราะเรื่องความอยากได้ใคร่มี มันไม่เข้าใครออกใคร ขึ้นอยู่กับว่า มากน้อยขนาดไหน เดือดร้อนเพียงใดที่จะได้มา ผมว่าจะเพลาๆ ลงบ้าง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะได้มากขนาดไหน

แต่ก็จะพยายามเก็บเงินไว้น่ะครับ สัญญากับตัวเองไว้เมื่อวาน...
















































เพื่อซื้อชุดกรองแต่ง คาร์บูแต่งของ S&S ราคา 20,000 เอามาใส่อีกซักชุด เสียงจะได้แฟ๊ดๆ
...สาดเอ้ย 55555

Blog ของหนู

โดยปรกติแล้ว ทำอะไรแบบนี้ไม่เป็นครับ (โดยเฉพาะการพูด ครับ เคริ๊บอะไรนี่ด้วย) แต่เนื่องจากแอบอ่าน บล๊อคของน้องคนนึงมาเป็นเวลานาน (http://iannnnn.com/) ก็เลยสนใจการเขียนบล๊อคขึ้นมา(ซักที) ก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับ ว่าไอ้การเขียนบันทึกบนอินเทอร์เน็ตเนี่ย มันให้อะไรกับเราบ้าง ทำไปแล้วจะได้อะไรกลับมาบ้าง?? แต่ถ้าเราไม่ลอง มันจะรู้ได้ยังไงว่าจะได้อะไรกลับมา เนอะ
สวัสดีทุกท่านบนบล๊อคนี้อีกครั้งครับ
(เริ่มต้นก็สั้นอย่างน่าใจหาย)