มีฮา พาเพลิน

วันอาทิตย์บ่าย ก่อนถึงบ้านหญิง เราแวะไปเล่น "มีฮา" ที่บ้านมาครับ
นังเด็กคนนึง ที่ริอาจมาเรียกชื่อ "พี่โก้" แล้วฉวยโอกาสอัพคลิปขึ้น Youtube 
คงไม่รู้หรอกว่า กำลังพาตัวเองเข้าสู่


...ความหมิ่นเหม่...หึหึหึ

















หมั่นเขี้ยวมันอย่างจั๋งหนับ ก่อนหน้านั้นคืนวันเสาร์ ไปถนนคนเดินแหลมแท่น
ด้วยความหมั่นไส้ ผมเลยจัด หมวก เสื้อ กางเกง ชุดกระต่ายน้อย
เผื่อเอาไปให้เป็นของกำนัลหวังให้หลาบจำ

ตบท้ายด้วยการเอาของไปส่งถึงบ้าน แถมขนมให้กินนิดหน่อย
เล่นกันซะ 2 ชั่วโมงกว่า ถอนหญ้า เด็ดผักบุ้งหลังบ้าน พาดูนก ถ่ายคลิป
กลับมาเปิดดู เอาฮาที่บ้านหลายรอบ

สะใจว่ะ 555

ตุลาคม 2555

ปล.ในยูตู้บบ ตอนมีฮาเรียก พี โกะๆ ม า โกะๆ  อยากจะกรี๊ดดดดดดดให้ลั่น >_<
ปล.รอบหน้า ถ้ามาเรียกแบบนี้อีก พี่จะพาไปสวนสยามนะอีหนู หึหึหึหึ

โลกหมุนไปทุกวัน

เมื่อวาน สาละวนอยู่แต่กับการขับรถ เพื่อตระเวนส่งการ์ดให้เพื่อน ๆ และคนรู้จักซะหลายที่
ก่อนแวะเข้าบ้านได้รู้ข่าวไม่สู้ดีจากเพื่อน ว่า...ป้าไพ เสีย เผาวันนี้ ...

3 ปีกว่าแล้ว ที่ผมตัดสินใจ เดินออกจากบ้านหลังนั้นโดยที่ไม่ได้ร่ำลาใคร รวมทั้งป้าแกด้วย
มันมีสิ่งหนึ่งที่กั้นตรงกลาง ทำให้เรารู้สึกได้เพียงว่า ที่เรายืนอยู่ ณ ตรงนี้ พอดีแล้ว

พอดีแก่การ รับรู้เรื่องราว ข่าวสาร จากคนที่เคยใกล้ตัว กลายเป็นไกลตัว
พอดีแก่ระยะของ ความรู้สึก ทั้งหลายทั้งปวง ที่เคยเห็นกันมา
พอดีกับทุกคน ทุกฝ่าย ฯลฯ

ส่วนตัวผม มันคงพอดีและพอสมควรแล้วล่ะ โลกมันหมุนไปทุกวัน พลิกจากข้างล่างขึ้นข้างบน
ป้ากับผม ยังมีเรื่องราวที่น่าจดจำอยู่เสมอ ไม่ว่าแกจะลาโลกนี้ไปแล้วก็ตาม
ขอให้ป้าไพ หลับให้สบาย

ผมส่งป้าตรงนี้ล่ะนะครับ
พอดี กับทุกอย่าง มากที่สุดแล้ว

รักและเคารพ
โก้

ตุลาคม 2555

ก่อนจะถึงวันนั้น

เมื่อวาน ห้องเสื้อ Vanida โทรมาแจ้งว่าให้เข้าไปลองชุด ก็เลยพาสันติกับหญิงไปที่ลาดพร้าว 35 (ยูเทิร์นไกลโคตร สะพานแยกรัชดานู่น) เพื่อไปลองเสื้อครับ

มีปรับแก้ เพิ่มเติมเล็กน้อย นั่นเป็นเรื่องของผู้หญิงและไม่ใช่ผู้หญิง (อย่างสันติ) เค้าล่ะครับ ก็จับนูน ถ่ายนี่กันไป ผมก็นั่งเออ-ออ ห่อหมก ไปกับสองคนนั้นด้วย ซึ่งจริงๆ แล้วก็ดูไม่ออกหรอกว่า ชุดแบบนี้มันลงตัว พอดี ขาด หรือเกินอะไรไปยังไง

เห็นใส่แล้วก็นึกได้อย่างเดียวว่า สวยดี ไม่เสียแรงที่พาไปทัวร์พาหุรัตเพื่อซื้อผ้ามาตัดชุด
รู้ว่าสวยแบบนี้ (ราคาการตัด ต่อ 1 ชุด) ตัดแม่งซัก 10 ชุดน่าจะดี 555

กันยายน 2555

ปล. ร้านตัดเสื้องานราตรี งานแต่ง ของผู้หญิง เป็นอีกที่หนึ่งนอกจากพาหุรัต ที่ผู้ชายอย่างเราเข้าไปแล้ว อึ้งแดกครับ มีแต่ของที่ไม่รู้จักทั้งร้าน แต่ตรงข้ามกัน...สองคนนั้นโคตรเริงร่า

ฉ่ำเกินไปหรือเปล่า

ฝนตกจนเป็นเรื่องปรกติไปแล้วครับสำหรับปีนี้
เมื่อวานก็ตก วันนี้ก็ตก วานซืนก็ตก วันโน้นแม่งก็ตก

ตกทุกวัน ตามเวลา ตรงเวลา เต็มจำนวนเหมือนกันทุกวัน ไม่เว้นแม่แต่ช่วงกลางคืน เล่นเอาฉ่ำไปตามๆ กัน บางที มันคงย้ายเวลาทำโอ ไปเบียดบังจิ้งหรีดไม่ให้ร้องช่วงค่ำบ้าง กูเลยตกแม่งทั้งคืน -"-

ตกจนน้ำในคลองหน้าหมู่บ้าน เริ่มอ้วนตุ่ย ตลิ่งที่เคยกักน้ำไวให้ไหลไปปลงปากอ่าว ชักจะหมิ่นเหม่
คาดว่าอาทิตย์นี้-อาทิตย์หน้า ฝนจะหนักเป็น 10 เท่า!! (ย้ำว่า 10 เท่า จริงๆ) ได้เห็นอะไรในกรุงเทพฯ ลอย และ จม อย่างทั่วถึงแน่ๆ

ฝนมากจำนวน ติดต่อกันหลายวัน ไม่ได้เดือดร้อนกันเฉพาะคนทำงานครับ สิงห์แมงกะไซอย่างผมก็โดนหางเลข (ตอนนี้เป็นหัวเลขแล้ว) เต็มๆ ไม่ได้โดนตอนไปทำงานหรอกฮะ แต่เสาร์-อาทิตย์ ที่ว่าจะ ว่าจะ
ไปโน่นไปนี่ ไปนั่น ก็เพราะอีฝนมันมาหานี่แหละ ทำให้ต้องนอนเกาหางอยู่ที่บ้านหลายทริปละ

ทริปนี้ (เสาร์นี้) ว่าจะไปสุพรรณบุรี หรือไม่ก็ วังน้ำเขียวซักหน่อย ยังไม่ได้ตกลงกับตัวเองว่าจะเลือกใคร
นอนฟังข่าวเมืองบรรหารน้ำท่วม ก็หวั่นว่า ไปแล้วกูจะโดนไหมวะ

จะไปวังน้ำเขียว ข่าวเสือกออกมาอีกว่า 10 เท่านะจ๊ะ...

เดี๋ยวก็เข้าโรงหนัง ดูแม่งสามเรื่องควบจนเย็นเลยนี่แส้ดดดดด

กันยา 55

อีกหนึ่งเดือนเท่านั้น

แว๊นซ์วันหยุด

เสาร์ที่ผ่านมา ออกจากบ้านแต่เช้า เพื่อไปงานแต่งงานในสนามกอล์ฟราชพฤกษ์ ของรุ่นพี่ที่รู้จักกันในเว็บ HDP

7 โมงตรง จากลาดกระบัง วิ่งผ่านสนามบิน ตรงเข้าร่มเกล้า แล้วก็มาตัดเข้าทางสวนสยาม เพื่อนั่งจิบกาแฟ ขนมปังตอนเช้าซะก่อนที่จะเข้างาน สภาพของเพื่อนและพี่ ทั้งสองคนที่มาจากแปดริ้ว เหมือนผ่านสงครามน้ำและโซดาเมื่อคืนมาอย่างหนัก

ไอ้โอ๊ตนั่งตาแดงฉ่ำ (555555)

เสร็จจาก Mc.Donald หน้าทางเข้าสวนสยาม ก็แว๊นซ์กันเข้างาน ผ่านเส้นเกษตรนวมินทร์ มุดลงอุโมงค์และข้ามแยก ม.เกษตร ไปกลับรถหน้าคุก (เป็นเกียรติมาก) เลี้ยวซ้ายเข้ามาทาง Local Road วิภาวดีรังสิต เลาะตามทางมาเรื่อง จนมาเลี้ยวเข้าสนามกอล์ฟราชพฤกษ์ อีก 50 เมตรข้างหน้า

แวะมาเป็นพยานการแห่ขันหมากพี่โป้งซักหน่อย ไหนๆ ก็เคยเทียวไป เทียวมา ในการขี่รถด้วยกันหลายรอบ พี่โป้งแต่งเมียแล้ว (อนาคต น่าจะเป็นแม่ อิอิ) เราก็ดีใจด้วยครับ ถึงช่วงเช้าคนจะมาน้อย แต่ช่วงค่ำคิดว่าคงมากันล้นหลามแน่ๆ เสียดายที่เราไม่ได้ไปด้วย เสร็จจากแห่ขันหมากก็ไปเสียเงินค่าถุงมือยาว

ที่ Panda Rider Shop แถวสนามราบ 11 ซักหน่อยครับ อยากได้มานานแล้ว เพราะใส่แต่ถุงมือสั้นๆ พอขี่ปะทะลมไปเรื่อยๆ เสื้อแจ๊กเก็ตมันก็ร่นถอยหลังมา ข้อมือก็ตากแดดตลอดทาง ดำจนหญิงบ่นไปร้อยรอบ

จากนั้นก็กินข้าว ร้านอาหารเวียนดนามทิพวรรณ เจ้าเก่า เสร็จแล้วก็แยกย้ายครับ บ้านใครบ้านมัน
ดูท่าสองคนนั้นจะไม่ค่อยรีบกลับบ้านซักเท่าไหร่ แต่เราเห็นซ้ายไป ขวามา มุดกันตลอดทาง (โคตรรีบ 55) เป็นอันจบทริปวันเสาร์ไรเดอร์ส อย่างสวยงาม

ขอบคุณแดดที่ไม่ค่อยมีให้เห็นตอนเช้า และฝน ที่ไล่หลังมาตอนสาย แต่ไม่ได้แดกกูหรอกครับ
เส้นรามอินทรานี่ หลับตาขี่อย่างเนียน

กันยา 55

พาหุรัต

เป็นครั้งแรกที่ไปเดิน พาหุรัต อย่างเป็นเรื่องเป็นราว เพราะสันติ น้องที่ออฟฟิศหญิง
จะพาไปซื้อผ้าตัดชุด

พาหุรัต เป็นอะไรที่ ของเยอะชิบหายครับ (555) จริงๆ
ไม่ว่าจะเป็นของกิน ของใช้ ของเล่น และที่แน่นอน เสื้อผ้า

ไม่ว่าจะหลับตาเดิน ตั้งใจเดิน หรือหลงมาเดิน ต้องเจอร้านผ้าดักอยู่ทุกซอยไปครับ
วันเสาร์ เดินไปสามร้าน ตั้งแต่ 11 โมงจนถึง 6 โมงเย็น

 เล่นซะกูเมื่อย!!!!!!

แต่สองเพศนั่น เริงร่า เหมือนอยู่ในดงดอกไม้มากๆ
ไม่รู้สึกอะไรกันมั่งรึไงวะ -'-

กันยา 55

ปล. ช้อปปิ้ง ซื้อผ้า อย่าไปกับตุ๊ดและผู้หญิงนะครับ ผู้ชายอย่างเราๆ อาจจะเฉาตายได้
เพราะย่านของช้อปปิ้งและเสื้อผ้าเครื่องประดับ เปรียบเสมืองแหล่งยาชูกำลังชั้นดี
ที่ทำให้สองเพศนี้ มีแรงเดินกันอย่างไม่กลัวตาย แต่คนไปช่วยดูนี่สิ เมื่อยจะตาย!!  T_T

เวลา คือตัวบอกทุกเรื่องราว

เข้าเดือนกันยายนแล้ว
เมื่อวาน พาหญิงไปบ้าน คุยกับ พ่อและแม่ ขอความเห็นในเรื่องของงานที่กำลังจะจัดขึ้นปลายปี
ผมบอกหญิงเสมอๆ ว่า เวลา มักจะเป็นตัวบอกเล่าเรื่องราว ที่เหมาะสม และ แจ่มชัด ให้กับทุกคนไป

คงไม่จำเป็นต้องไปบอกใคร ว่า เราดี หรือ ไม่ดี อย่างไร
ควรปล่อยให้ทุกอย่าง ดำเนินไปตามธรรมชาติ อย่างนั้น
เพราะในที่สุดแล้ว ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับชีวิตเรา เขาจะเห็นกันเอง
โดยที่ไม่ต้องใช้คำอธิบายให้มากความ

พ่อกับแม่ ให้คำแนะนำในหลายๆ เรื่อง ที่ควรจะใช้ในชีวิตวันต่อไป
เป็นสิ่งที่ทำให้เรา สบายใจ และ คลายกังวล ไปได้มาก หลังจากที่ต้องแบกความคิด
และความรู้สึก ต่างๆ เอาไว้ โดยไม่ได้ชี้แจงกับใคร เป็นเวลานาน

ณ วันนี้ ไม่ได้มีเพียงเรา ที่เข้าใจ
แต่ยังมีคนที่อยู่ใกล้ๆ คอยให้กำลังใจเราเพิ่มขึ้น
เท่านี้ก็พอมีแรงเดินต่อไป อย่างมั่นคง

กันยา 55

ขอบคุณที่เข้าใจผม :)

ทำอะไรไว้ก่อนตาย

เรื่องความตายนี่ แน่นอนมากครับ ยังไงซะสุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะหลบลี้หนีหน้ากันอย่างไร ก็ต้องเจอทุกคน เมื่อวานไปงานเผาศพเพื่อนรุ่นพี่ ที่ จ.นครสวรรค์ มาครับ ส่งกันถึงวาระสุดท้ายก่อนจากกันตลอดไป ถึงจะไม่ใช่เพื่อนที่สนิท แต่การขี่รถในกลุ่มเดียวกัน

มันก็ทำให้ช่องว่าง ความห่างนั้นลดลงไปได้มากโข

วันที่เรามีชิวิตอยู่ ไม่สำคัญว่า มีมากเท่าไหร่ มีอะไรไว้เท่าไหร่
แต่สำคัญที่ว่า ทำอะไรไว้ ยังไง มากกว่าครับ

อยู่ให้เป็นที่จดจำ จากแล้วทำให้เขาไม่ลืมเรา
นี่สิประเด็นสำคัญของการอยู่แบบมีชีวิต

ช่วงเช้า จอดรถเพื่อนแถวหนองจอก
ควักเงินให้เด็กเก็บขยะนั่นไป 10 บาท
มันไม่ได้มากจนทำให้เขาพยุงตัวอยู่ได้ตลอดไปหรอก

แต่ก็ทำให้รอยยิ้ม บนหน้าแห้งๆ เกรอะกรังของไอ้หนูคนนั้น
ส่งคืนกลับมาที่เราทันทีที่เหรียญสิบอยู่ในมือ
ตอนเดินหันหลังกลับไปหายาย

ไม่รู้มันพูดอะไรกับยายนะ เห็นทำปากมุบมิบๆ
แต่ผมเห็นรอยยิ้มของเขา เดินห่างไปไกลๆ จนลับตา...

เท่านี้พอเลย :)

สิงหา 55

เงิน 10 บาท ของผม มีค่าเท่ากับรอยยิ้มของไอ้หนูนั่นแหละ :)

ทริปแรกของ Versys 2011

เมื่อวานเป็นทริปแรกของ Versys ครับ พาไปทดสอบความแปลกใหม่ (ของตัวเอง) หลังจากขาย Sportster Nightster ไปเมื่ออาทิตย์ก่อน

ออกจากบ้านหญิงแล้ววิ่งเส้นสระบุรี เลี้ยวขวาเข้าทางไปปากช่อง ขึ้นเขาใหญ่ นัดเจอกับเพื่อนบนเขา ล้อหมุนจากบ้าน 7 โมงเช้า ถึงเขาใหญ่ก็ 9 โมงพอดี หลังจากที่กินข้าวเช้าบนเขาเสร็จ ก็ลงมาทางฝั่งปราจีนบุรี เพื่อที่จะไปบ้านของน้านูน แถวนครนายกฮะ

ถึงบ้านแกประมาณเกือบเที่ยง ได้เวลาพักรถพักคน นอนเล่นใต้ถุนบ้าน พวกเราได้โอกาสก็เลยอำแกไปหลายชุด หลังจากนั้นซักบ่ายโมง เพื่อนก็แยกย้ายกันกลับครับ เหลือแต่เราสองคนที่ยังคงนอนเล่นต่อ เพราะเวลาเหลืออีกเยอะ

กว่าจะกลับจากบ้านน้านูน ก็ปาเข้าไป 4 โมงเย็น ออกมาทางเส้นวัดหลวงพ่อปากแดง สี่แยกแรกเลี้ยวขวา ตรงไปองค์รักษ์ ผ่านแยกเตรียมทหาร แล้ววิ่งยาวเข้าเส้นคลองรังสิต ถึงบ้านหญิงอีกทีก็ราวๆ 5 โมงครึ่งนิดหน่อย เป็นอันจบทริป อนุบาลแอดเวนเจอร์ อย่างที่ตั้งใจไว้

ทีแรกกะว่า มันคงขี่ไม่ดีหรอก เพราะเครื่องยนต์แค่ 650 cc เท่านั้น เพราะเราเคยขี่ 800-1450 cc มา นึกภาพไม่ออกเหมือนกันว่ารถซีซีน้อยๆ มันจะไหวมั้ยวะ แต่พอได้ทดสอบทางยาวๆ บนถนนหลวง ทางโค้งขึ้นลงบนเขา สภาพถนนที่ชื้น เและต็มไปด้วยมอสบนผิวทางด้วยแล้ว

Versys สอบผ่านฉลุย อัตราเร่งของเครื่อง 650 cc มีแรงพอที่จะทำให้คนขี่และคนซ้อน รวมถึงปี๊บอีก 2 ใบ วิ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วได้อย่างสบายๆ ระบบช่วงล่าง สามารถซึมซับแรงที่เกิดจากการตกหลุม และรองรับน้ำหนักจากคนหลังได้ดีเยี่ยม รวมไปถึงการทรงตัวที่ดีพอสมควรเลยทีเดียว

จบทริปด้วยความมันส์ 326 กิโลเมตร บวกกับน้ำมัน 1 ถังนิดหน่อย แห้งสบายตลอดการเดินทาง (แอบลุ้นนิดๆ) ถือเป็นการเปลี่ยนรถ จากประเภทที่ขี่มันที่สุดอย่าง Harley Davidson มาเป็น รถที่ขี่ดีใช้ได้สบายตัว อย่าง Versys 650 ได้อย่างเนียนมาก เพราะความมันส์ส่วนตัวของผม ยังคงเหมือนเดิม :)

สิงหา 55

อนุบาลแอดเวนเจอร์

เดือนแห่งวันแม่

อาทิตย์ที่ผ่านมา มีเรื่องราวเยอะแยะมากมาย อยากจะบันทึกลงใน blog แต่ก็ไม่สามารถ เนื่องเพราะตัดขาดจากโลกไซเบอร์ ไปวุ่นวายอยู่กับโลกแห่งการซื้อ-ขายรถซะหลายวัน

ใครเลยจะไปรู้ว่า คนเชียงใหม่  ที่มาซื้อ Nightster สุดท้ายแล้วมันจะพัวพันกับพวกเราทางฝั่งรุ่นพี่ ถ้ารู้ซะตั้งกะทีแรกๆ ก็คงไม่ต้องวุ่นวาย หาทางเอารถมาบรรทุก หาทางส่งมอเตอร์ไซค์ขึ้นเหนือซะตั้งนาน
-'-

แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยดี รอบปี้นี้เจอแต่ยอดมนุษย์มาซื้อรถต่อจากเรา คนแรกนั่งเครื่องจาก กระบี่ มาลงที่บ้าน แล้วจ่ายเงิน 580,000 พร้อมกับขี่สปริงเกอร์กลับบ้าน นี่ก็ว่าบ้าแล้ว มาเจอคนที่สอง เงินก็ไม่ได้จ่าย สัญญาซื้อขายก็ต้องฝืนใจทำแทน เพราะคนอื่นให้มาช่วยรับหน้า

แถมยังต้องขี่รถกลับเชียงใหม่ ให้เขาอีก!! ฮ่วย!!!!


รถได้แล้ว เงินมีแล้ว วันแม่ก็ซื้อตุ้มหูทองให้เป็นของกำนัลแกซักหน่อย
ยื่นให้กับมือ ดันเหลือบไปเห็นว่าที่คอแกมีอยู่แล้ว 1 เส้น มือไม่ไวเท่าความคิด แม่จับทองติดหนึบไม่ยอมปล่อย (ทำนอง...มึงให้กูแล้ว) ถ้ารู้แบบนี้ แค่พวงมาลัยดอกมะลิก็พอม้างงง (555555)

เรียบร้อยจากการส่งรถถึงฝั่งฝัน วันแม่ก็ให้ของไปแล้ว เวลาของเราก็มาถึง

โชคดีที่รถคันนี้มันรอเราอยู่ตั้งนานโดยที่เราไม่ได้เอะใจ มาลงล๊อคเอาวันสุดท้ายที่ได้เงิน จากกำลังภายในการกล่อมของอีโอ๊ต (555) รถจากเฮียเชี๊ยงแสนจะคุ้มค่า เพราะแกซื้อมาจอดมากกว่าขี่ ตอนนี้คงถึงเวลาที่เราจะหารถที่มันขี่สบาย เพลินตูดกับเขาเสียที หลังจากขี่เบาะเดี่ยวมาซะนาน

ณ ตอนนี้ไม่มี Harley Davidson ขี่ รู้สึกธรรมดามาก ต่างจากเมื่อก่อนลิบลับ เพราะอย่างน้อยสิ่งที่ได้กลับมา มันมีค่ามากกว่าสิ่งๆ เดียวที่เราถือเอาไว้ นับเป็นการบรรลุโสดาบันในเรื่องของรถที่เคยได้ตั้งใจไว้อย่างเรียบร้อยโรงเรียน HD

วันนี้ขี่รถญี่ปุ่นอย่าง Kawasaki Versys 2011 คันละ 300,000 คงไม่แปลก
ปี๊บ SW-MOTECH 3 ใบ 70,000 แม่งก็ไม่แปลกหรอก...

เพราะว่า 4 ปีที่ผ่านมา ผมขี่ Harley Davidson เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
ตั้ง 8 รุ่นแน่ะ...(หรือ 9 วะ ไม่แน่ใจ)
มีแต่คนว่ากูบ้า 555

สิงหาคม 2555

แอดเวนเจอร์เว้ยเห้ยยยย

เรามีเหลือเฟือ 3

เมื่อวานเดินไปเซเว่น คิดๆๆๆๆ ว่าจะกินอะไรดีที่มันอร่อยๆ ดีวะ
หิวมาก ซื้อแม่งเยอะๆๆๆ หรือสั่งเป็นกับข้าวซัก 3 อย่างดีนะ

เดินมาเจอ ลุงคนนี้ เนื้อตัวมอมแมม
เขรอะๆ นั่งอยู่ข้างหน้าร้าน
ความหิวผมหายไป...

ซื้อ น.ส.พ. ซอคเกอร์ในเซเว่น แล้วกลับออกมา
แวะนั่งกินสุกี้แห้งรถเข็น+ลูกชิ้นปิ้งริมถนน
จานละ 40 ลูกชิ้นไม้ละ 10 บาทก็เลิศแล้วเมื่อวาน
ดีพอแล้ว ไม่ต้องหรูหรา ได้อิ่มท้องก็ถือว่าดีกว่าคนอีกมากมาย
ที่บางครั้ง ไม่มีโอกาสได้กิน

ส.ค. 55

ปล. สวัสดีเดือนสิงหาคมครับ อีก 11 วันก็วันแม่แล้ว แวะไปเซย์ฮัลโหลหน่อยดีกว่า (หน่อยไหนวะ)