เมื่อวาน สาละวนอยู่แต่กับการขับรถ เพื่อตระเวนส่งการ์ดให้เพื่อน ๆ และคนรู้จักซะหลายที่
ก่อนแวะเข้าบ้านได้รู้ข่าวไม่สู้ดีจากเพื่อน ว่า...ป้าไพ เสีย เผาวันนี้ ...
3 ปีกว่าแล้ว ที่ผมตัดสินใจ เดินออกจากบ้านหลังนั้นโดยที่ไม่ได้ร่ำลาใคร รวมทั้งป้าแกด้วย
มันมีสิ่งหนึ่งที่กั้นตรงกลาง ทำให้เรารู้สึกได้เพียงว่า ที่เรายืนอยู่ ณ ตรงนี้ พอดีแล้ว
พอดีแก่การ รับรู้เรื่องราว ข่าวสาร จากคนที่เคยใกล้ตัว กลายเป็นไกลตัว
พอดีแก่ระยะของ ความรู้สึก ทั้งหลายทั้งปวง ที่เคยเห็นกันมา
พอดีกับทุกคน ทุกฝ่าย ฯลฯ
ส่วนตัวผม มันคงพอดีและพอสมควรแล้วล่ะ โลกมันหมุนไปทุกวัน พลิกจากข้างล่างขึ้นข้างบน
ป้ากับผม ยังมีเรื่องราวที่น่าจดจำอยู่เสมอ ไม่ว่าแกจะลาโลกนี้ไปแล้วก็ตาม
ขอให้ป้าไพ หลับให้สบาย
ผมส่งป้าตรงนี้ล่ะนะครับ
พอดี กับทุกอย่าง มากที่สุดแล้ว
รักและเคารพ
โก้
ตุลาคม 2555
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น