พาหุรัต 2

อาทิตย์ที่ผ่านมา (วันเสาร์ขี้เกียจเล่า เรื่องมันยาว) ไปเดินพาหุรัต เป็นรอบที่ 2 ของปีนี้ครับ เอารถไปจอดที่ The Old Siam Plaza ชั้น 9 แล้วก็ลงลิฟต์มาเดินเตร่ เพื่อซื้อของรับไหว้ 3 โหล แถวๆ นั้นน่ะแหละ

รอบนี้พกความมั่นใจในการท่องพาหุรัตมามากกว่าเดิม
เดินแป๊บเดียวก็เจอร้าน และของที่ต้องการเรียบร้อย

เสร็จจากพาหุรัต ก็ขับรถไปแพลทตินั่ม ประตูน้ำ จอดรถชั้น 10 (เลยชั้น 10 ไม่มีที่จอดแล้ว) แล้วก็เริ่ม
บรรเลงเพลงท่องโลกกว้างครับ

เที่ยงวัน ยัน 6 โมงเย็น พาหุรัต-ประตูน้ำ
ลมแทบแดก...

มาจบบริบูรณ์ที่ โลตัส เลียบทางด่วนรามอินทรา
ซื้อของใช้ส่วนตัวอีกเล็กน้อย เป็นอันจบความ
อาทิตย์หรรษฮาตรึม

พ.ย. 55

ปล. วันเสาร์ ออย กับ เกด มาช่วยถ่ายซ่อม pre-wedding ให้ แต๊งกิ้วหลายเด้อ
ปลล. ทะเลาะกันหนักมาก ก่อนถ่าย pre-wedding แทบจะฆ่ากัน แต่ก็ดี จะได้รู้ว่าใคร มี หรือ ไม่มี อะไร
ค่อยๆ ปรับ ค่อยๆ จูน กันไป

VTR พาเพลิน

เกิดมาโตจนป่านนี้ ก็เพิ่งจะเคยได้ถ่ายทำ VTR พีเซนต์งานกะเขาบ้าง ครั้งนี้ล่ะครับ
เสาร์-อาทิตย์ ที่ผ่านมา ถ่ายรูป+ถ่ายวีดิโอ เพื่อเก็บเอาไปใช้ในงานทั้งสองวันติดกัน

วันแรกถ่ายทำบ้านก้อง ที่ลาดกระบัง ตั้งแต่เช้าจดเย็น มีทั้งออย เกด ชู แม่ชู มีฮา พี่โตน มาช่วยกันคนละไม้คนละมือ ในการเก็บภาพนิ่งและวีดิโอ รวมไปถึงน้องๆ ทั้ง 3 คนจาก Genius เอก ปูม แอ๋ว ที่มากำกับมุม และคอยเป็นลูกหาบในวันเสาร์ฮะ

ตัวอย่าง VTR

http://youtu.be/v5LLdIMnrGo

ขอบคุณหลายๆ นะ หวังว่าคำขอบคุณแบบลับๆ ในบล็อครั่วๆ ของผม
คงได้ยินดังไปถึงทุกคนที่กล่าวมา :)

วันอาทิตย์ เป็นคิวของเราสองคน และพี่โตนอีกครั้ง ที่บึง Thai Wake Park แถวลำลูกกา ที่จะต้องเก็บภาพหญิง เล่น Wake Board ในช่วงเช้า

เสร็จจากที่บึง ก็ไปที่สนาม 5ROAD BBGUN แถว ถ.สุขาภิบาล 5 ในช่วงบ่ายแก่ๆ จนจบการถ่าย VTR
ประมาณ 4 โมงกว่า เล่นเอาสองคนซี่โครงบานกันเป็นแผง

ใจก็คิดว่าจะจบ...
แต่ 6 โมงเย็น ไปซื้อสูทที่ MBK อีก
กว่าจะกลับถึงบ้าน เล่นซะ 4 ทุ่ม

โอย.......ขาแข้งร้องกันระงม
T_T

พย.55

เมื่อยโว้ย 555
ปล. ขอบคุณ ผู้ร่วมสนับสนุนอุปกรณ์ต่างๆ ในการถ่ายทำทุกคนนะจ๊ะ
ขอบคุณ Wireless จาก Johny ด้วย ใช้ไม่เป็น เผลอดูดเสาสัญญานไปทีนึง

เย็นวันท้องฟ้าสดใส และฝนพรำ

เมื่อวานตอนเย็น เห็นว่าท้องฟ้ากำลังน่าขี่รถเล่น ประกอบกับเลิกงานแล้วไม่รู้จะไปอยู่ไหนดี ก็เลยตัดสินใจไปซิ่งดีกว่า ผ่านหลังมหาลัย ตรงเข้าเปร็ง  ผ่านหน้าวัดคู้เกษมสโมสร แล้วก็เลาะท้องนาไปเรื่อยๆ
เออ อากาศดีจริง ลมเย็นโชยมาพร้อมกับกลิ่นโคลน แต่เสียดายที่แถวนี้ไม่มีควาย เลยไม่ได้รับกลิ่นสาบของมัน

ก่อนออกมาจากที่ทำงาน เหลือบไปเห็น facebook รุ่นพี่ที่อยู่ชลบุรี ลงรูปฝนตกหนัก แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร คิดว่ามันก็คงตกอยู่แถวๆ นู้นนั่นแหละ เพราะฝนมันก็ตกแบบไม่บอกใครมาตั้งหลายวัน วันนี้คงเป็นคิวของเมืองชลล่ะมั้ง (ว่าไปนั่น ในใจนึกแล้วก็ขี่รถต่อไปเพลินๆ)

ที่ไหนได้ หลังจากออกปากซอยคลองเจ้า เลี้ยวขวาแล้วมุ่งหน้าเพื่อที่จะเข้าแปดริ้ว ฝนกระแทกหน้าเสียหลายเม็ดใจนึงก็คิดพร้อมยูเทิร์นรถกลับ กทม แต่อีกใจนึงก็คิด พร้อมยูเทิร์นรถกลับแปดริ้ว (อีกรอบ) ผลสรุปที่ฝนห่าสุดท้าย แถวๆ ตลาดน้ำนครเนื่องเขตนั่นล่ะ ที่ทำให้ต้องโกยแน่บใส่ตีนหมา ยูเทิร์นกลับบ้านเป็นการด่วน

แต่เหมือนกับพริกแกงไม่รอน้ำปลา ดันไหม้ไปก่อนเสียแล้ว กลับตัวมาพบกับฟ้าและฝนดำทะมึน
เลี้ยวเข้าซอย ขนส่งพื้นที่ 4 หนองจอกได้นิดเดียว ฝนเล่นซะฉ่ำ....งามล่ะกู

จนถึงบ้าน เปียกยันร่องตูด
รู้งี้เชื่อ facebook พี่แจ๊คไว้ก็ดีวะ จะได้ไม่เปียก

พย. 55

ไข้ก็เพิ่งหาย โดนฝนไปอีกชุดเมื่อวานเย็น สบายใจ ไอทั้งคืน 555

อโรคมา ...

ผ่านสัปดาห์แห่งความทรมานมาได้ หลังจากไปทำบุญ 100 วันลุงหรั่งที่บ้านยาย กลับมาแล้วไข้แดก มันซะอย่างนั้น เรียกได้ว่า โรคมาโดยที่ไม่ได้ถามไถ่กันซักนิด

เล่นเอานอนงอมอยู่กับบ้านสามวันติด ดีที่ว่าวันที่สี่มันแยกย้ายไปจากตัวเราซะได้ ไม่งั้นคงได้ลาป่วยเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวัน

อันว่าโรคภัยไข้เจ็บนี่ แน่นอน จีสตริง จริงแท้ครับ แม่งมาเมื่อไหร่ไปวันไหนไม่มีใครบอกได้
เตรียมตัว เตรียมตังค์ เตรียมพลังไว้ให้พร้อม น่าจะดีกว่าใช้ร่างกายหนักหน่วงไปซะทุกวัน พอมันมาโครมเดียว อาจจะต้องถึงกับหามห่อกันส่งโรงหมอจ้าล่ะหวั่น

ผลแห่งการละ ลด เลิก อบายมุขที่เคยผ่านมา ทำให้ร่างกายฟื้นตัวเร็วกว่าแต่ก่อน
เพื่อรอต้อนรับ อโรคา ที่กำลังทะยอยมา ตามอายุ

ยิ่งเขียนยิ่งเศร้า นี่เริ่มแก่แล้วสินะ แสดดด  T_T

พย. 55

มึนหัวไปสามวัน -'-

ขึ้นอยู่กับว่า

ขี่รถเบาะเดี่ยวมานาน ไม่เคยคิดจะมีใครอยู่ข้างหลัง
นานเสียจนจำไม่ได้ว่า เบาะซ้อนสองหน้าตาเป็นยังไง
หลายครั้งที่ขี่รถไปไหนมาไหนคันเดียว โดยที่ไม่มีคนซ้อนท้าย
นานเสียจนจำไม่ได้ว่า การมีคนซ้อนมันเป็นยังไง

เวลาผ่านไปนาน ใช้รถหลายคัน แต่ละคันยี่ห้อ Harley Davidson เหมือนกันหมด
เพราะมันขี่สนุก แต่คนซ้อนก้นระบม ก็เริ่มการขยับขยายขนาด และประภเทของรถ
เพื่อความสบายในการนั่งเดินทางไปด้วยของคนข้างหลัง
แต่มันก็ยังไม่ดีที่สุด จนกระทั่ง

ตัดสินใจเปลี่ยนจากรถที่รักที่สุด มาเป็นรถที่นั่งสบายที่สุด
ถึงมันจะไม่ใช่ Harley Davidson ก็ตาม แต่เพื่อคนที่อยู่ข้างหลังจะได้นั่งสบาย
อะไรก็เอา

...ทั้งหมดคือความเปลี่ยนแปลงของผม...

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ก่อนหน้านั้น สามปีที่ผ่านมา เราสื่อสารกันทุกวัน วันละหลายเวลาจนเคยชิน
โทรบ้าง sms บ้าง chat บ้าง แต่หลังจากสามปีล่วงไป ก็มีบางเวลา บางวันที่ไม่ได้คุย
หรือทำอะไรซ้ำๆ อย่างที่เคยเป็นมา

ถึงแม้จะไม่ได้ทำประจำเหมือนเดิม แต่ก็ทำทุกครั้งที่มีโอกาส
มีพลาดบ้าง เหลือน้อยบ้าง ตามแต่วาระ

...ทั้งหมดคือความเปลี่ยนแปลงของผม...

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขึ้นอยู่กับว่า
จะหยิบเอาส่วนไหนไปคิด
ให้ชีวิตมีความสุข เท่านั้น

ตุลาคม 2555

Royal Cliff Day

เสาร์-อาทิตย์ ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปนอน Royal Cliff ที่พัทยามา เพราะ Genius ไปจัดงานแรลลี่และงานเลี้ยงขอบคุณให้กับสมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศที่นั่น

มีวาสนา (ฮิฮุๆ) ได้นอนโรงแรมสวยๆ เปิดหน้าต่างชั้น 9 ออกมาพบกับ Sea View ของทะเลสวยๆ แบบนี้ 1 คืน

ถือเป็นบุญมากคร้าบบบบบบบ >_<

ตุลาคม 2555

กลับถึงบ้าน หลับเป็นตาย ขับรถแค่พัทยา เมื่อยเหมือนไปเชียงใหม่
สงสัยอายุ 35 คงจะเป็นส่วนเกินแล้วล่ะ T_T

ปิดเทอม

เปิดเทอมที่มหาวิทยาลัย เป็นสิ่งที่

เงียบมากกก....

ว่างงานมากก.....

ถ่ายรูปเล่นเพลินมากกกก...



อัพบล๊อกได้สั้น กากมาก 5555

ตุลาคม 2555

บางทราย รับทราบ

แว๊นซ์ยามเช้าของเรา เสาร์ที่ผ่านมา หวยไปออกที่บางทรายครับ
ก่อนถึงบางแสนเล็กน้อย อยู่ภายในตัวเมืองใหม่ ชลบุรี ออกจากบ้าน 6​ โมงเช้า
แหกขี้ตาขี่รถไปทางบางนา-ตราด ซึ่ง

ถนนเหี้ยมาก...

แต่ก็เอาวะ ไปเรื่อยๆ จนถึงชลบุรี 7 โมงนิดๆ เลยไปทางอ่างศิลา แล้วออกบายพาส
แวะกินกาแฟน Cafe Amazon ในปั๊ม แล้วก็กลับ

จบทริป...

กลับบ้านมา นอน 555
เออดี ชอบ

ต.ค.55

วันเสาร์ของเรา

วันเสาร์ ยังคงเป็นวันหยุดที่ดูวุ่นวายเหมือนเดิมครับ คือรอบวันธรรมดา เราหมดเวลาไปกับการทำงาน ถึงบ้านก็นอนหลับเป็นตายแล้ว แต่พอวันหยุดซึ่งมีแค่ 2 วันเองนั้น กิจกรรมต่างๆ ก็เลยจำต้องเบียดเสียดยัดเยียดแข่งกับเวลา ที่หมดไปพร้อมกันอย่างรวดเร็ว

เช้าวันเสาร์ ออกจากลาดกระบังตั้งแต่ 6 โมง เพื่อไปบ้านหญิง เอารถออกไปอบอุ่นแบตเตอรี่ซักหน่อย เพราะจอดนิ่งสนิทมาอาทิตย์กว่า ถ้าไม่ช่วยกระตุกซะ เดี๋ยวมันจะซี๊แหง่กไปเสียก่อน

ตั้งใจว่า เขาใหญ่ คือเป้าหมายแรก แต่พอพ้นระยะ 100 กม. แถวหนองแค สระบุรี ก็เห็นทางข้างหน้ามีแต่สีขาวโพลน พร้อมกับปรอยฝนหล่นจากฟ้า มาเป็นระยะ เห็นท่าไม่ดี แต่ระยะทางได้ ก็เลยวกกลับครับ

มาแวะนั่งกินกาแฟ ทางเลี่ยงเมืองสระบุรี ดีกว่าฝ่าฝนขึ้นเขาเป็นไหนๆ

จากนั้น ซักพักก็ขี่กลับบ้าน รวมระยะทางไปกลับ ก็ประมาณ 200 กิโลเมตร เล็กน้อย ถือว่าได้ระยะพอสมควร กับการกระตุ้นแบตเตอรี่รถ ไม่ให้มันหลับยาวเพราะจอดนาน อีกอย่าง ก็ไม่เห็นจำเป็นจะต้องไปเปียกเพราะฝน ทั้งๆ ที่ไม่มีความจำเป็นเท่าไหร่

ถึงบ้าน 10 โมงเกือบครึ่ง ก็นอนครับ (55555) เสือกตื่นเช้าเกิน ตกเย็นก็ไปเป็นเพื่อนหญิง งานเลี้ยงลูกค้าที่โรงแรม River City แถวสามย่านนู่นแหละ ได้ล่องเรือ Grand Pearl พร้อมดื่มด่ำกับบรรยากาศริมแม่น้ำเจ้าพระยา อาหารรสชาดดีบนเรือลำหรู

นับเป็นบุญตูดกูแท้ๆ ครับ >_<

ตุลาคม 2555

ปล. ช่วงนี้ที่ River City เขามีงาน Japanese Retro Car ด้วยนะ แอบแว่บไปดูพักนึง มีแต่รถสวยๆ ทั้งนั้น

มีฮา พาเพลิน

วันอาทิตย์บ่าย ก่อนถึงบ้านหญิง เราแวะไปเล่น "มีฮา" ที่บ้านมาครับ
นังเด็กคนนึง ที่ริอาจมาเรียกชื่อ "พี่โก้" แล้วฉวยโอกาสอัพคลิปขึ้น Youtube 
คงไม่รู้หรอกว่า กำลังพาตัวเองเข้าสู่


...ความหมิ่นเหม่...หึหึหึ

















หมั่นเขี้ยวมันอย่างจั๋งหนับ ก่อนหน้านั้นคืนวันเสาร์ ไปถนนคนเดินแหลมแท่น
ด้วยความหมั่นไส้ ผมเลยจัด หมวก เสื้อ กางเกง ชุดกระต่ายน้อย
เผื่อเอาไปให้เป็นของกำนัลหวังให้หลาบจำ

ตบท้ายด้วยการเอาของไปส่งถึงบ้าน แถมขนมให้กินนิดหน่อย
เล่นกันซะ 2 ชั่วโมงกว่า ถอนหญ้า เด็ดผักบุ้งหลังบ้าน พาดูนก ถ่ายคลิป
กลับมาเปิดดู เอาฮาที่บ้านหลายรอบ

สะใจว่ะ 555

ตุลาคม 2555

ปล.ในยูตู้บบ ตอนมีฮาเรียก พี โกะๆ ม า โกะๆ  อยากจะกรี๊ดดดดดดดให้ลั่น >_<
ปล.รอบหน้า ถ้ามาเรียกแบบนี้อีก พี่จะพาไปสวนสยามนะอีหนู หึหึหึหึ

โลกหมุนไปทุกวัน

เมื่อวาน สาละวนอยู่แต่กับการขับรถ เพื่อตระเวนส่งการ์ดให้เพื่อน ๆ และคนรู้จักซะหลายที่
ก่อนแวะเข้าบ้านได้รู้ข่าวไม่สู้ดีจากเพื่อน ว่า...ป้าไพ เสีย เผาวันนี้ ...

3 ปีกว่าแล้ว ที่ผมตัดสินใจ เดินออกจากบ้านหลังนั้นโดยที่ไม่ได้ร่ำลาใคร รวมทั้งป้าแกด้วย
มันมีสิ่งหนึ่งที่กั้นตรงกลาง ทำให้เรารู้สึกได้เพียงว่า ที่เรายืนอยู่ ณ ตรงนี้ พอดีแล้ว

พอดีแก่การ รับรู้เรื่องราว ข่าวสาร จากคนที่เคยใกล้ตัว กลายเป็นไกลตัว
พอดีแก่ระยะของ ความรู้สึก ทั้งหลายทั้งปวง ที่เคยเห็นกันมา
พอดีกับทุกคน ทุกฝ่าย ฯลฯ

ส่วนตัวผม มันคงพอดีและพอสมควรแล้วล่ะ โลกมันหมุนไปทุกวัน พลิกจากข้างล่างขึ้นข้างบน
ป้ากับผม ยังมีเรื่องราวที่น่าจดจำอยู่เสมอ ไม่ว่าแกจะลาโลกนี้ไปแล้วก็ตาม
ขอให้ป้าไพ หลับให้สบาย

ผมส่งป้าตรงนี้ล่ะนะครับ
พอดี กับทุกอย่าง มากที่สุดแล้ว

รักและเคารพ
โก้

ตุลาคม 2555