มีความสุขดี...ที่มองไม่ค่อยเห็นทาง

ถ่ายเก็บไว้ตอนขึ้นเขาใหญ่จากทางปากช่อง เมื่อหลังวันหยุดปิยะมหาราชผ่านไปหนึ่งวัน ตื่นแต่เช้าหลังจากที่กระดกเหล้าเข้าไปจนตีหนึ่งของคืนวันที่ 23 กับเพื่อนอีก 3-4 คน ตามปรกติแล้วคงนอนรอตะวันตั้งฉากกับหลังคาบ้านแล้วถึงค่อยตื่น แต่นี้คงเป็นเพราะเขาใหญ่ที่ไปเมื่อไหร่ก็ไม่เคยเบื่อ ถึงทำให้เรากระดกตูดตื่นขึ้นมาแหกขี้ตาแต่เช้าได้

ได้ดีและได้เห็นหมอกบนภูเขาที่เช้าวันนั้นยังไร้ซึ่งผู้คนจอแจ คงมีแต่เสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์ harley davidson dyna super glide ของเราที่กระหึ่มอยู่เพียงคันเดียว หมอกลงจัดจนพื้นถนนเปียกไปด้วยน้ำ ทางข้างหน้ามองแทบไม่เห็นเส้นแบ่งถนน แต่ด้วยเป็นเรา เลยไม่คิดที่จะหันหลังกลับหรือจอดรอให้ฟ้าสว่างมากกว่านี้

เมื่อวานได้คุยกับพ่อและได้เล่าเรื่องราวให้กับท่านฟัง ว่าปีนี้มีอะไรที่เกิดกับเราบ้าง เล่าความคิดของเราให้พ่อฟังว่าเราคิดอย่างไรในเรื่องของการดำเนินชีวิตต่อไปในแบบของเรา พ่อเข้าใจดี แต่ยังคงมีคำทักท้วงและให้กลับไปคิดในแบบฉบับของพ่อที่ว่าน่าจะดี และน่าจะทำให้ชีวิตดำเนินไปได้อย่างราบและเรียบ แต่เราก็ยังเป็นเราอยู่วันยังค่ำ

คือมีความสุขดีที่มองไม่ค่อยเห็นทาง...

Love is all around

ในบางเวลาที่ใจต้องการใครซักคน...
คนเดียวที่เข้ามาทำให้ใจที่เคยได้สับสน
กระวนกระวายไม่เป็นอันทำอะไรและทุกทน
กลายมาเป็นสุขล้นกลายมาเป็นอีกคนได้ทันที

เพราะว่าคนเราในบางเวลาก็คงต้องเจอกับปัญหา
บางคนที่หาทางออกไม่ได้ก็เลยต้องกลายเป็นคนบ้า
แต่มีสิ่งหนึ่งที่พอจะทำให้ใจได้เยียวยา
เข้ามารักษาติดปีกให้ใจล่องลอยไปในนภา

รักยิ่งใหญ่ของใคร... ใครซักคนนึง
จะพอให้ใจได้ซึ้งตราตรึงไม่จางหายไป
ถ้าหากความรักยังอยู่รอบตัวเต็มทุกหัวใจ
โลกนี้ก็คงสดใสด้วยใจแห่งรักของเรา

ก็มีบางคนในบางเวลาที่เขาไม่มีใคร
เมื่อเธอต้องเดินไปเจอไม่รู้จะเดินไปทางไหน
คงทำได้เพียงแค่เตือนตัวเองว่าเค้าต้องทนได้
ต้องเจอจุดหมายและใจก็คงได้เจอกับรักจิง

ไม่ว่าจะพูดไม่ว่าใปก็คงต้องการจะมีบ้าง
ที่อยากเจอก็ลองอดใจแล้วคงมองเห็นไม่ยากนัก
ไม่นานก็คงประจัก.. สิ่งที่เรียกว่าความรัก
เลิกซักเลิกถาม ไปตามหามันด้วยใจตัวเองซักครั้ง

รักยิ่งใหญ่ของใคร... ใครซักคนนึง
จะพอให้ใจได้ซึ้งตราตรึงไม่จางหายไป
ถ้าหากความรักมีอยู่รอบตัวเต็มทุกหัวใจ
โลกนี้ก็คงสดใสด้วยใจแห่งรักของเรา

จิงๆในใจใครๆก็รู้และคงเข้าใจดี
อะไรที่ทำให้เรายังคงอยู่บนโลกใบนี้
อะไรที่ทำให้เราได้มีเวลาที่แสนดี
เพียงแค่ทำเท่านี้พูดอีกทีให้ดังให้ซึ้งใจ

ก็เส้นลึกๆแต่คนที่ทำให้โลกนี้มีความรัก
ก็อยากจะทิ้งจับมืออีกทีก็นี่หละความรัก
และขอให้รักที่อยู่บนโลกมีมากกว่าดวงดาว
Love is all around ยัวเฮิด Love is all around

รักยิ่งใหญ่ของใคร... ใครซักคนนึง
จะพอให้ใจได้ซึ้งตราตรึงไม่จางหายไป
ถ้าหากความรักยังอยู่รอบตัวเต็มทุกหัวใจ
โลกนี้ก็คงสดใสด้วยใจแห่งรักของเรา

นั้นมันก็คือรักยิ่งใหญ่ของใคร... ใครซักคนนึง
จะพอให้ใจได้ซึ้งตราตรึงไม่จางหายไป
ถ้าหากความรักยังอยู่รอบตัวเต็มทุกหัวใจ
โลกนี้ก็คงสดใสด้วยใจแห่งรักของเรา

เขาใหญ่ - ปากช่อง
24 ตุลาคม 2552
:)

no more. i'm yours

Jason Mraz - I'm Yours
http://www.youtube.com/watch?v=LHnJGXwr-HU

Well, you done done me and you bet I felt it
I tried to be chill but your so hot that I melted
I fell right through the cracks, now I'm tryin to get back
before the cool done run out I'll be givin it my best test
and nothin's gonna stop me but divine intervention
I reckon it's again my turn to win some or learn some

But I won't hesitate no more,
no more, it cannot wait
I'm yours

Well open up your mind and see like me
open up your plans and damn you're free
look into your heart and you'll find love love love love
listen to the music of the moment people dance and sing
We're just one big family
And it's our godforsaken right to be loved loved loved loved loved

So, i won't hesitate no more,
no more, it cannot wait i'm sure
there's no need to complicate our time is short
this is our fate
I'm yours

I've been spendin' way too long checkin' my tongue in the mirror
and bendin' over backwards just to try to see it clearer
But my breath fogged up the glass
and so I drew a new face and I laughed
I guess what I'd be sayin' is there ain't no better reason
to rid yourself of vanities and just go with the seasons
it's what we aim to do
our name is our virtue

But I won't hesitate no more,
no more it cannot wait
I'm yours

Well open up your mind and see like me
open up your plans and damn you're free
look into your heart and you will find that the sky is yours

so please don't, please don't, please don't,
there's no need to complicate,
Cause our time is short
This, this, this is our fate,
I'm yours

สวัสดีเดือนตุลาคม 2552
"วันฝนพรำ"

โล่ง ว่าง ไม่ต่างจากความเหงา

ในเมื่อเลือกแล้วว่าทางนี้เราคงจะเดินต่อไปอย่างสบายใจ ต่อให้ข้างหน้าไม่มีใคร โล่งและว่าง หรือเงียบเหงาแค่ไหน ก็จะเดินต่อไปแบบไม่หันหลังกลับมามอง แต่ไม่ได้รู้สึกว่าที่ผ่านมานั้นมันเลวร้าย เพียงแต่อึดอัดกับสิ่งที่ได้ทำลงไปเพียงเพราะคำว่า "หน้าที่" แต่วันนี้ก็ได้ผ่านมาแล้ว ก้าวข้ามมาแล้ว

ต่อให้โล่งและว่างหรือเงียบเหงาแค่ไหน
ก็จะเดินต่อไปแบบไม่หันหลังกลับมามอง
ถึงแม้มันจะไม่ต่างจากความเหงา...ซักเท่าไหร่ก็ตาม

เอแบค 2552

บ า ง ค รั้ ง ... มี เ พี ย ง เ ร า ที่ เ ข้ า ใ จ

ย่างเข้าเดือนตุลาคมมาได้อาทิตย์กว่าๆ ฟ้าและฝนยังคงทำหน้าที่ ที่เหมือนจะเกินฤดูกาลไปซักนิด ฝนยังคงตกแบบไม่ลืมหูลืมตาแบบชนิดที่ว่า ปีหน้าไม่รู้ว่ามันจะยังคงตกได้หนักเท่านี้อีกหรือเปล่า อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปเที่ยวปากช่องกับเพื่อนๆ ที่ขี่ Harley ด้วยกัน ทั้งจากกรุงเทพ ระยอง จันทบุรี ตราด ร่วมๆ 30 คัน (ความจริงไม่ได้แบ่งแยก แค่ส่วนใหญ่คนที่มาเสือกมีแต่ harley) -_-'

เป็นการนัดกันขี่เที่ยวตามประสาคนอยากขี่รถ ไม่มีเหตุผลอื่นนอกจากความอยากขี่ อยากไปกับเพื่อนและคนที่คุยภาษาเดียวกัน ถึงแม้คนอื่นจะมองว่า พวกนี้มันบ้า ขี้แอ๊ก ร้อนก็ร้อน ฝนก็ตก ฝนตกมันก็ยังขี่กันได้ไม่ยอมหยุด รถมีขับสบายๆ ก็ไม่เอา...เปล่าประโยชน์ที่จะอธิบายว่าเพราะอะไร หากคนเหล่านั้นไม่เข้าใจความเป็นเรา และความคิดของเราจริงๆ

หากสงสัยว่า

ขี่รถตากฝนมันสนุกตรงไหน?
ขี่รถตากแดดมันสนุกตรงไหน?
มันก็เปล่าประโยชน์ที่จะอธิบายว่าเพราะอะไร?

แต่หากจะย้อนถามกลับไปว่า ทำตามใจตัวเองมันผิดตรงไหน?
มันก็เปล่าประโยชน์ที่จะฟังคำอธิบายว่าเพราะอะไร? อีกเช่นกัน
เพราะบางครั้งก็มีเพียงเราที่เข้าใจ

ปากช่อง
4 ตุลาคม 2552

นั บ ห นึ่ ง ใ ห ม่ ใ น เ ดื อ น ตุ ล า

สวัสดีเดือนตุลาคม 2552 ครับ (เหมือนเดิม...คือกูสวัสดีใครวะ) ใครก็ได้ละกันที่พลัดหลงเข้ามาอ่านบล็อครั่วๆ ของผมเข้าให้แล้ว สภาพอากาศของต้นเดือนตุลาคม ยังคงมีฝนปกคลุมทั่วทุกพื้นที่ (กรมอุตุมาเอง) ฝนตกแบบไม่ลืมหูลืมตามาเป็นเวลาสามเดือนกว่าแล้ว แว่วมาว่ามันจะยังคงตกต่อไปอีกนาน

เริ่มต้นเดือนใหม่ในปีนี้ ชีวิตเรามีเรื่องสำคัญที่หมายถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่เกิดขึ้น คือการตัดสินใจทำอะไรอย่างที่ใจคิดมาเป็นเวลา 5 ปี ได้เสียที รู้สึกเบา และโล่งสบายมากกว่าเมื่อ 5 ปีที่แล้ว อะไรๆ ที่เคยแบกรับไว้ด้วยคำว่าหน้าที่ มาวันนี้ไม่มีอีกแล้ว ปล่อยมือแล้วให้มันลอยขึ้นฟ้าไปหมดทุกสิ่ง

ขอโทษที่ไม่ได้ทำอะไรอย่างที่สัญญากับแม่ไว้ในใจ ผมทำได้แต่ไม่ทั้งหมด แต่คิดว่าทำดีที่สุดแล้วครับ มันได้เท่านี้จริงๆ มากกว่านี้ก็คงเหมือนการหลอกตัวเองไปเรื่อยๆ ตัวเราไม่สำคัญเท่าหลอกคนอื่นให้เขามีความสุข ทั้งๆ ที่ตัวเองนั่งอยู่บนความทุกข์

ความทุกข์ที่แม่เคยสอนไว้ว่าให้ละ ให้วางมันบ้าง ก็พยายามทำนะครับ แต่ทำได้เท่านี้แหล่ะ นับแต่นี้ก็ได้แต่หวังอย่างเดียวว่า หลังฝนคงมีความสดใสให้กับเราบ้าง เพราะว่าได้หลุดพ้นพันธะที่มันมัดตัวไปได้แล้ว จากนี้ก็คงเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ได้อย่างสบายใจเสียที

มีหรือไม่มีใครไม่ใช่เรื่องสำคัญแล้วล่ะ..

สุวรรณภูมิ 2552

ลื ม คิ ด ถึ ง หั ว ใ จ ค น ใ ก ล้ ตั ว

บางครั้งเรามองแต่คนไกลตัว และห่วงว่าเขาเหล่านั้นจะมองเราและคนใกล้ตัวเราในลักษณะไหน ดีหรือร้าย? จนลืมคิดถึงความรู้สึกของคนใกล้ตัว ว่าบางที เขาก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า ความเข้าใจระหว่างเรา 2 คน โดยที่เขาเองก็ไม่ได้สนใจ คนไกลตัว มากไปกว่าเราเท่าไหร่นัก

ลืมไปว่า รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของคนที่ผมรัก มีค่ามากกว่าความสุขของเราเพียงใด

ปล. ช่วงนี้เมนส์ไม่มา เลยมีเรื่องให้คิดเยอะ
โดยลืมไปเหมือนกันว่า เมื่อก่อนมึงก็ไม่ได้คิดอะไรขนาดนี้ วันๆ เอาแต่บ้าๆ บอๆ ไปตามเรื่อง
ซึ่งมันก็มีความสุขดี ถ้าได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เรารัก

มิใช่เหรอวะ ?

ห ลั ง ฝ น พ ร ำ

ในขณะที่รอบๆ ตัวมีแต่ความมืด
เชื่อว่าอีกไม่นานมันก็จะสว่าง
และสดใส

ในเวลาที่ความคิดส่วนตัวยังดูอึมครึม
ความรู้สึกกลับบอกว่า ไม่นานมันก็จะสว่าง
และสดใส

ถ้าบนทางข้างหน้านั้นชัดเจนและมีพื้นที่ว่างพอ
ก็คงได้เจอสิ่งที่หายมานาน...ซักที

บ น ท า ง ข้ า ง ห น้ า

หนทางข้างหน้าที่ว่าง โล่ง และเงียบสงบ คงจะทำให้พบความสุขเล็กๆ ที่ค้นหามานาน หากแต่เพียงว่ามันยังคงคลุมเครือและไม่ชัดเจน หมอกบางๆ ยังไม่จางลง ควันสีเทาบนถนนยังคงปกคลุมอยู่ ก็ยังไม่รู้ว่าจะไปต่อดี หรือจะหยุดรอให้มันสะดวก และชัดเจนมากกว่านี้ 2 เดือนที่ผ่านมา เกิดความรู้สึกที่ดีๆ ขึ้นอย่างมากมาย บางครั้งมั่นใจและมั่นใจว่า นี่คงใช่อะไรๆ ที่เราหามานาน แต่ในบางจังหวะและบางอารมณ์ของคนเช่นเรา มันก็อดคิดไม่ได้อยู่ดีว่า

...จะไปต่อดี หรือหยุดรอให้มันสะดวกและชัดเจนมากกว่านี้กันแน่ ???

ครบรอบ 2 เดือน
17 กันยา 2552
bypass road, rayong

ก ร ะ ตุ ก ห า ง เ หี้ ย

เมื่อวานเมาแฮงค์จากงานปาร์ตี้ทาสีบ้าน (เพ้นท์เฮาส์) ก็เลยลางานแม่งซะ 1 วันครับ (ครับกะใครวะ??) นอนอยู่กะบ้านเฉยๆ เพื่อชดเชยพลังงานที่เสียไปจากคืนวันก่อน นอนหลับไปได้ซักครึ่งชั่วโมงในห้องนอนส่วนตัว เสียงโทรศัพท์ก็ดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับปลายสายลั่นเข้ามาในหูว่า "อยู่บ้านเหรอ งั้นลงมาช่วยยกของข้างล่างหน่อย ช่างมาทำประตูไสลด์กั้นห้อง" เสียงแม่ตะโกน (ใช่ครับ ตะโกน) ในโทรศัพท์มาว่ายังงั้น ก็เลยกระดกตูดลุกจากเตียงแบบมึนๆ ลงมาช่วยยกของ

ช่างมาทำประตูกั้นกลางบ้านเพื่อแทนผ้าม่าน ที่ฝุ่นเริ่มเกาะ ได้ชั่วโมงกว่า ก็ได้เวลาเล่นเนท เปิดดูเว็บฮาร์เลย์ได้พักนึงแม่ก็ตะโกนข้ามหัวมาว่า "รถนะเพลาๆ บ้าง จะซื้อทำไมนัก เงินทองมีไว้ก็เก็บมัั่ง โตแล้ว" เท่านั้นก็ร่ายยาววววววววววววววววววววววววววววววววววว

นั่งสะอึกกับคำของแม่อยู่พักใหญ่ เพราะได้คิดแว่บนึงว่า 2 ปีที่ผ่านมาเราเองใช้เงินแบบระยำมาก มีไว้ใช้ก็ใช้เข้าไป ไม่ได้สนใจอะไรว่ามันจะเกิดในภายหน้า เงินเก็บที่เคยมีครึ่งแสน แล่นผ่านหน้าเหมือนรถแข่งแดร็ก เร็วหายไปในสายลม ทั้งกลม แล้วก็แบน...อะไรที่เรียกว่าชีวิต กันวะ??? เรามีคำถามในหัวสมองขึ้นมาฉับพลัน แล้วก็สะบัดตูดไปธนาคารเพื่อเก็บเงิน ณ แต่วินาทีนี้ ???!@#%@%$

ลำพังแค่เพียงแม่พูดคนเดียว ก็คงทู่ซี้ต่อไปเรื่อยๆ เพราะชินกับคำที่แม่ชอบแซะเราเป็นนิจอยู่แล้ว
แต่นี่ มีคนอีก 1 คน ที่พิเศษ...
มากระตุกหางเหี้ย ให้หันหลังกลับเข้าฝั่ง
ยามที่มันกำลังจะหันหน้าออกทะเล (เหี้ยที่ไหนอยู่ในทะเลวะ)

ขอบคุณนะที่เป็นห่วง
ขอบคุณนะที่พูดแบบนั้น
ขอบคุณนะที่เข้าใจและหวังดี

ปล. เขินว่ะ เหี้ยเอ้ย
ปลล. 11-09-09 ก็เป็นวันที่ดีๆ เท่ากับวันที่ 09-09-09 เหมือนกันนะโว้ย

ห นึ่ ง ค ว า ม ห ม า ย แ ต่ ห ล า ย ค ว า ม คิ ด

ผมเก็บภาพนี้ไว้จากแพวัดแหลม เพราะว่าชอบในโทนสีที่ใกล้เคียงกันของผิวเรือและผืนน้ำ รวมทั้งความสงบนิ่งของกระแสน้ำ ความเก่าที่เล่าเรื่องราวของเรือแจวสมัยโบราณได้เป็นอย่างดี นั่นเป็นความชอบส่วนตัว ที่ไม่ได้คิดอะไรเกินกว่าที่มือกดชัตเตอร์ (มือถือ)

บางครั้งเราคิดเพียงแค่นิดเดียว และไม่ได้ต้องต่อยอดความคิดให้ยาวไกลไปอีก แต่คนรอบๆ กลับมองไปอีกรูปแบบนึง ซึ่งต่างจากที่เราคิดไปคนละทาง มันห้ามกันไม่ได้

บ้างก็ว่ารูปนี้เรือเอียง สีของฉากกลืนไปกับวัตถุ ทำให้ไม่มีจุดเด่น หรือหาคอนทราสไม่ได้ อะไรก็ตามแต่ เราก็ยังเป็นเราอยู่วันยังค่ำ คือต้องการทำเพื่อนสนองความคิดและจิตใต้สำนึกของตัวเองเพียงเท่านั้น และเมื่อได้คิดและลงมือทำแล้ว ก็คิดเพียงเท่านั้น ทำเพียงเท่่านั้น เพื่อให้ก้อนความคิดมันละลายไปกับสิ่งที่เราได้ทำ

เคยเอ่ยกับคนๆ นึงไว้ว่า ไม่ได้ต้องการอะไรเหมือนที่เคยได้ เพราะหมดความต้องการแล้ว ก็หมายความว่าหมดจริงๆ ไม่สามารถย้อนกลับมานั่งนับหนึ่งใหม่ได้ ก็ได้ทำตามอย่างที่พูดและคิดแล้ว และมันจะไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น... ได้สัญญาอะไรไว้กับคนๆ นึง ก็จะทำตามสัญญาที่ให้ไว้ แต่จะคิดต่อกันไปอย่างไร คงห้ามกันไม่ได้

ในเรื่องของความคิดของคนหนึ่งคน
หลายคนจะตีความกันไปกี่ความหมาย หรือได้กี่ใจความก็ไม่เป็นไร
เราแค่หมายความ ตามที่เราคิดเพียงเท่านั้น