รีวิว Altra Superior 2

จุดเริ่มต้นกับ Altra Superior 2 นี่คือ เมื่อเริ่มวิ่งก็เริ่มหาความชอบของตัวเองที่เกิดจากการวิ่งครับ จากรองเท้าที่บางที่สุดอย่าง VFF วิ่งไปแล้วรู้สึกว่ายิ่งวิ่งยิ่งอยู่กับที่ ก็เลยควานหารองเท้าแล้วก็ไปเจอะกับ Hoka ที่ยิ่งวิ่งยิ่งมันส์ คู่หนึ่งล่ะ

หลังจากนั้นก็หมกอยู่กับการวิ่งครับ เปิดดูทุกอย่างบนโลกของสองขา อยู่ดีๆ ก็พบว่าเราชอบการวิ่งในป่า มากกว่าการลงวิ่งแบบในเมือง หรือเรียกให้เท่ห์ว่า Trail Running นั่นล่ะครับ ... เป้าหมายเริ่มชัดเจนขึ้นพร้อมๆ กับการหาข้อมูลรองเท้าวิ่งในป่า ว่ามันมีที่ไปที่มายังไงมั่ง ใช้เวลาพักใหญ่ก็ไปสะดุดกับ Altra Superior 2 เข้าเลยเป็นที่มาของการ อดทน และ ... รอ

จนวันนึง เพจคุณฟาง (RUNAHOLIC) เธอเอารุ่นนี้มาลงขาย - ชิบหายแล้ว อยู่ไม่ได้ 55555 ตามสไตล์เดิมคือ ทำทุกทางให้ได้มันมา ก็เลยทะยอยปล่อย VFF ออกหมดคอกแล้วก็ลาก Altra Superior 2 เข้ามาในบ้าน ลองใส่ ลองวิ่งเส้นทางเดิมที่เคยวิ่ง  พบว่า มันเป็นรองเท้าวิ่งเทรลที่ บางและเบามาก Upper ด้านบนดูเผินๆ เหมือนจะไม่มีการระบาย แต่ชั้นของผ้านั้นบางโปร่งถ้ามองจากด้านในครับ ดูโดยรวมมันประกอบด้วยผ้าและพลาสติกเหนียวๆ เป็นส่วนประกอบของโครงรองเท้า

ด้านส้นเท้ามี GAITER TRAP คือเอาไว้แปะกับที่กันฝุ่น ทาก เศษหิน หรืออะไรก็ตามที่จะกระเด็นมาโดนข้อเท้า ตามลิ้งค์นะ ส่วนที่ยื่นๆ ออกมาใต้ส้นเท้านั้น ... เอาไว้ให้เราตัดสินใจซื้อมันก็ตรงนี้ล่ะ (55)  https://www.altrarunning.com/cmssta... พื้นด้านในของ Altra เป็นวัสดุคล้ายโฟม+ยาง นุ่มๆ หนาครับ (ถ้ากินได้นี่เวิร์คเลย) เจาะรูเซาะร่องเพื่อลดน้ำหนัก ล้อเล่น น่าจะระบายอากาศครับ

ส่วนที่เท่ห์มากที่สุดของ Altra Superior 2 คือพื้นครับ ดูดิ ยังกะรถแบ็คโฮ งี้มันถึงเป็นรองเท้าที่ต้องและควรจะเอาไว้วิ่งในเขา ดิน ทางชัน ลูกรัง ซะมากกว่าการเอามันมาเดินบนแคทวอล์ค หรือถนนลาดยาง ซีเมนต์บดอัดเรียบๆ ครับ เวลาวิ่งตะกุยดินไปข้างหน้า (นึกภาพหมากำลังกวดรถมอเตอร์ไซค์) สนุกมาก ดินหินกรวดกระจุยกระจายไปคนละทิศละทาง

ส่วนหัวของรองเท้าเป็นแบบนี้ครับ กันน้ำได้ในระดับนึง คือถ้าเลยจากขอบเทาๆ นี่ล่ะก็ เตรียมเละได้ครับ

ส่วนที่นุ่มที่สุดของ Altra Superior 2 อยู่ที่ส้นครับ 5555 ฮ่วย นอกเหนือจากนั้นคือ บาง บาง และบางงงงงงงง วิ่งทีงี้สะเทือนไปถึงขี้หู เพราะความที่พื้นของมันมีความหนาที่แทบจะเกือบเป็น VFF แล้ว แต่ไปไม่ถึงครับ จะยืนอยู่ในหมวดหมู่รองเท้าวิ่งพื้นปกติทั่วไปก็ไม่เอา ... งั้นกูทำบาง แบบ กลางๆ นะ 555

มุดมาดูในรองเท้า น่านอนมาก กันยุง โปร่ง ลมโกรกสบาย คาดว่าลุยน้ำแล้วน่าจะแห้งเร็วครับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผู้ใส่ยังไม่เคยวิ่งลงไปในน้ำซักครั้ง เพราะกลัวเปียกน่ะ ผมใส่ Altra Superior 2 ขนาด 42.5 EU ครับ อะไรก็ไม่รู้แหละ คร่าวๆ ว่ามัน 27CM กระชับเท้าดี ช่วง Upper ที่บาง ทำให้รองเท้ากับเท้า ดูเป็นส่วนหนึ่งกันดีครับ เต็มและอวบอิ่ม แต่ไม่อึดอัดนะ เหมาะกับการไปไต่เขาเล่นเพลินๆ ซัก 10 โลเป็นอย่างยิ่ง

- สรุป - Altra Superios 2 เป็นรองเท้าเทรลที่ เบา บาง แต่ถึกมากด้วยพื้นเหมือนตีนตะขาบ สามารถวิ่งลุยตะกุยหินปั่นดินกระเจิดกระเจิง แต่ไม่น่าจะเหมาะถ้าเราเอามันมาวิ่งบนถนนที่กินยางอย่าง ถนนซีเมนต์หรือ ลาดยางเลี่ยมๆ ยิ่งถ้าเอาไปวิ่งบนถนนมีน้ำเจิ่งลื่นๆ รับประกันว่าท่านได้จ๊อกอยู่กับที่ หรือตีลังกาม้วนหน้าแน่ครับ 

สิ่งนึงที่จะแนะนำคือ เพิ่มเบอร์รองเท้าอีกนิด ถ้าอยากหลวมและมีพื้นที่ระหว่าง Upper กับ หลังเท้าครับ ไม่งั้นรองเท้าก็จะกอดเท้าคุณไว้อย่างกลมเกลียว อ้อ!@ อีกอย่างคือ ถ้าเอาพื้นด้านในสีเหลืองๆ ออก แล้วหาพื้นบางกว่ามาใส่แทน ก็ช่วยให้หลวมขึ้นได้อีกนิดนะครับ  โชคดีจ้ะ

โก้ / อดีตไบค์เกอร์ ที่เผลอไปวิ่ง 

ธันวา 58

รีวิว Hoka One One Clifton

เริ่มวิ่งมาได้พักใหญ่ รองเท้าผ่านตีนไปหลายคู่ เริ่มตั้งกะ VFF ลามมาเรื่อยๆ จนมาถึง Hoka One One Clifton (พี่หมอ JFK นักวิ่งคนเก่ง รีวิวไว้ว่ามันเรียกว่า โอเน่ โอเน่ https://www.facebook.com/groups/233347630179372/permalink/604056659775132/)

เพิ่งจะคิดได้ว่า ... เราควรรีวิวรองเท้าที่ใช้อยู่นะ เพราะเท่าที่ Search หาจากใน Google แล้ว ไม่พบนักวิ่งหรือบล็อกเกอร์ท่านไหน รีวิวรองเท้ารุ่นนี้เลยง่ะ (รีวิวเองก็ได้เชอะ)

แต่เคยเห็นผ่านๆ บนเพจแห่งนึง (แต่ไม่รู้ตอนนี้เขาทำรีวิวเสร็จยังนะ) ไม่เป็นไร ตูปาดหน้าก่อน 555 รีวิวที่ท่านจะได้อ่านต่อไปนี้ อาจจะไม่มีประโยชน์กับชีวิตเลยนะครับ ถ้าท่านเป็นนักวิ่งแบบที่กำข้อมูลวิชาการวิ่งมาแบบเป๊ะๆ แล้วมานั่งอ่านคน(เพิ่ง)วิ่งแบบผมเนี่ย 

แต่ถ้าท่านเป็นนักวิ่งที่ อยากมีรองเท้าใหญ่ อ้วน หนา เบา นุ่ม วิ่งดี อีกยี่ห้อนึงที่ไม่เหมือนใคร อย่าง Hoka นี่ ก็รบกวนเสียเวลาซักนิดแบบไม่ต้องคิดอะไรมากครับ ผมลองใช้แล้วเอามาเล่าให้ฟัง แค่นั้นแหละ (เนอะ) เริ่มนะ

ผมเลือกใช้ Clifton เพราะมันสวยดี .. เห็นสาระไหมล่ะ 555 ครับ จริงๆ คือเลือกเพราะความหนาของส่วนพื้นครับ แม่งหนาสัส กวาดตามองรองเท้าในท้องตลาดเวลานี้ ก็มีไม่กี่ยี่ห้อครับที่พื้นจะหนาหนุ่มฟูเหมือน Hoka จะมีล่าสุดนี่ก็คือ Altra Paradigm1.5 (ดันอ่านว่า พา-รา-ดาม ซะงั้น) ครับ หนาจริงนะ ดูในรีวิวของที่นี่ได้ครับ OnnutRunner อีกหนึง Review Blogger ที่ดีบนโลกใบนี้ครับ

ความที่มันหนาเนี่ย หลายคน รวมทั้งเราด้วย ก็คิดกันไปว่า หนักแน่มึ้ง แต่ความจริงหลังจากที่พัสดุถูกส่งมาที่ทำงาน แกะกล่องลองวิ่งแล้ว - แม่งเบาส้าดดดดดดดดดด โอบรัดนุ่มเท้ามาก แต่ก็ไม่ได้ถึงกับเดินบนขนแกะฟูๆ นะ คือความนุ่มยังมีแรงส่งคืนมาจากพื้นรองเท้าเพื่อให้วิ่งไปข้างหน้าได้โดยที่ไม่เซ - แน่นอนว่าเป็นอีกข้อที่คนซื้อต้องคิดก่อนว่า - สูงขนาดนี้จะล้มมั้ย ... วิ่งแล้วปลอดภัยครับ ทรงตัวดี โอบเท้าดี ยังไม่เคยล้ม

ด้านบนของรองเท้า เป็นวัสดุ 2 ชนิด (คล้ายนะ) ผมก็เรียกไม่ถูก มันเหมือนหนังเทียมบางๆ กับผ้าตาข่ายบางๆ สองอย่างมัดรวมกันแล้วสร้างเป็นส่วน Upper ของรองเท้า ระบายอากาศดีใช้ได้ ร้อนแหละแต่ก็ทนไหว แล้วน้ำระบายมั้ย ? ... ยังไม่เคยลอง คิดว่าระบาย

แต่กว่าจะแห้งหลายวันมั้ยนี่แล้วแต่แดดนะ
...555 ตลกจัง

ด้านในรองเท้า เป็นดังภาพครับ ดูเขียวรักโลก ไซส์ที่ผมใส่อยู่คือ 42(2/3) กับ 27CM อย่างอื่นไม่ได้ดูครับ เพราะเวลาผมซื้อรองเท้าวิ่ง มักจะวัด CM เป็นหลัก มันติดมาจาก VFF เท้าผมยาว 25CM ใส่กับ Hoka ไซส์นี้ ได้ครับ เหลือส่วนปลายนะ แต่ด้านข้าง จนถึงสุดส้นเท้า ไม่หลวมครับ สบายๆ เวลาวิ่งลงทางชัน (สะพานเนี่ยล่ะ) เท้าจะไหลไปชนปลายนิดหน่อย แต่ไม่ถึงกับทรมานมาก - บีบหน้าเท้ามั้ย ก็นิดๆ ครับเวลาวิ่งนานซัก 10 กิโล แต่ใส่ยืนนิ่งๆ ไม่ได้วิ่งไปไหนก็ไม่รัดนะ ใส่ได้แหละอย่าไปกังวลมากเลย

พื้นของ Hoka One One Clifton เป็นตะปุ่มแบบนี้ครับ เอาไปลุยหลังที่ทำงาน ถนนลูกรักง กรวด ทรายหยาบ ละเอียด ขึ้นสะพาน ปูนแตก - ไม่ลื่นมาก ทรงตัวดี ช่วยเท้าไม่ให้พลิกได้เยี่ยมครับ แต่เอามันมาวิ่งถนนแบบนี้ สงสารรองเท้า ไปซื้อ Trail มาใส่เถ้อะ!!!

แต่ถ้าวิ่งบนถนนลาดยางเรียบๆ ปูนราบๆ
โคตรมันครับ!!!!!

คนวิ่งไม่เก่งแบบผมนี่คอนเฟิร์ม เพราะทรงของพื้นรองเท้าด้วย (มั้ง) ที่เป็นเหมือนท้องเรือเอี้ยมจุ๊น โคง แล้วหลังสูง หน้าทิ่มเหมือนรถเต่าใส่ดุมโหลดคานย่น มันจะมุดไปข้างหน้าท่าเดียว

ชิ้นส่วนอื่นเช่น เชือก ลิ้นร้องเท้า พื้นด้านใน ต้องรีวิวมั้ย?
ไม่เนอะ รู้สึกว่าเราสนใจส่วนอื่นมากกว่า
เห็นสาระบ้างไหม 5555

- สรุป -
อันนี้ความรู้สึกส่วนตัวนะครับ อย่าเอาไปอ้างอิงทำรายงานส่งครูเลย อายครู
- เบา สบายเท้า
- ระบายอากาศดี (ใส่ถุงเท้า 5 นิ้วได้จะแจ่มนะ)
- หน้าตารองเท้าเหมือนจะวิ่งไม่เก่ง แต่ใส่วิ่งแล้วหยุดไม่ได้
- สีน้ำเงินสวยแหละ เผอิญไม่ชอบสีแดง
- ข้อด้อยของมันมี คือคนใช้น้อย
- ไม่มีงบโปรโมทในไทยเหมือยเอสิ.. พอเถอะ เดี๋ยวโดนฟ้อง

เอาเป็นว่า ใส่แล้วมันวิ่งดี วิ่งสนุก
หน้าตาอ้วนตรั้บน่ารัก
Hoka One One Clifton ก็น่าจะเป็นอีกตัวเลือกที่ดี
สำหรับคนที่ชอบรองเท้า ยี่ห้อไม่ซ้ำใครน่ะครับ

ที่เหลือก็ไปวิ่งกันเถ้อะ อย่าคิดมาก
โก้ / อดีตไบค์เกอร์ ที่เผลอไปวิ่ง
ธ.ค.2558

วันพ่อ 2558

วันพ่อปีนี้ ได้อยู่แปดริ้วตั้ง 5 วันครับ

เหตุเกิดจาก แอร์ในรถมันไม่เย็น

ตั้งแต่วันจันทร์ เช้าวันอังคาร์ก็เลยตัดสินใจ

หอบลูกเมียไปที่ทำงาน ตอกบัตรแล้วขับกลับบ้าน

ให้ร้านช่างแอร์ที่แปดริ้วช่วยดูให้

สัมภาระอยู่ได้ราว 1 อาทิตย์ (เผื่อแอร์เสียยาว)

ช่างเติมน้ำยาแอร์ 2 แกร๊ก 500 บาท

บอกเสร็จล่ะ แล้วแอร์ก็กลับมาเย็นชิบหายวายป่วงตามเดิม

....

แล้วสัมภาระ
ที่เราขนกันมาล่ะ

....

เอาเป็นว่ากลับไปทำงานก่อน

เย็นๆ ค่อยมาตกลงกันอีกที
หลังจากกลับมาตอนเย็น ไหนๆ ก็แบกมาแล้ว

เลยถือโอกาสอยู่บ้านยาวๆ อาทิตย์นึง

พาลูกมาให้ปู่กับย่า เสพซะให้หนำใจ

วันพ่อ เราไปกินข้าวกันที่ร้านริมแม่น้ำบางปะกง 

(ปะ ไม่มี รอ เรือ สะ ระ อะ นะ) แล้วก็นอนๆ นั่งๆ 

อยู่ในบ้านหลังที่ใช้ชีวิตมาตั้งแต่ปี 2528 

แต่คราวนี้เป็นเจนเนอเรชั่นของลูกชายบ้าง

เริ่มต้นจากปี 2556 จนมาปีนี้ 2558

คนเต็มบ้านไปหมดครับ 555+

ผมบอกหญิงว่า

บ้านไม่ได้เล็กลง มันหลังเท่าเดิม

ของในบ้านต่างหากที่มันเพิ่มขึ้น

ทำให้บ้านเดินเหิรลำบากนิดนึง

แออัดมากกว่าตอนที่ผมยังไม่มีครอบครัว

แต่มันอบอุ่นมากกว่าเดิม :)

จริงๆ นะ

วันพ่อ 2558

วิ่ง 10.3 กิโลเมตร

 

 

10.3 กิโล
ครั้งแรก

กูวิ่งทำไมวะเนี่ย
ยัง งง อยู่







เพิ่งรู้ว่า 10 กิโลเต็ม
มันเหนื่อยงี้ -"-
พ.ย. 58

พอดี ครบ 2 ขวบ 2 เดือน

พอดีครบ 2 ขวบ 2 เดือนละครับ
ลูกโตมาก เรารู้สึกว่า เด็กสองขวบนิดๆ
ทำอะไรได้ขนาดนี้ (เลยหรือเปล่าวะ)

พูดเก่ง วิ่งเก่ง ปีนเก่ง กิน(ไม่)เก่ง ต่อรองเก่ง
มีเล่ห์เหลี่ยม ไถจักรยานคล่อง
ฯลฯ

หรือสองขวบบ้านอื่นเขาเยอะกว่านี้
บ้านเราอาจจะน้อยก็ได้มั้ง
แต่เราเวียนหั้วเวียนหัวว่ะ 5555

พ.ย. 58

ถึงเวลาวางแก้ว

แดกเหล้ามาเกือบ 20 ปี
รวมเบียร์ด้วยนั่นแหละ แต่ไม่รวมไวน์นะ เพราะไม่กิน
เป็นครั้งแรกที่กินแล้วรู้สึก ไม่สบายตัวเอามาก (จริงๆ กินแล้วมันก็ลำบากทุกครั้งแหละ)

แต่มีครั้งนี้ที่ถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อ
ต้องไปหาหมอซื้อยามาระงับอาการ วิงเวียน พะอืดพะอม ปวด
เมื่อยตัวไปสามวันเต็มๆ

ก่อนกินก็ปกติทุกอย่าง ไม่ได้กินเร็ว มูมมาม หรืออะไรยังไง
แถมกินก๋วยเตี๋ยวไปก่อนหน้าตั้ง 2 ชามเต็มๆ ท้องไม่ได้ว่างแน่นอน
แต่หลังจากที่กลับมา นอน ตื่นเช้า

เดี้ยงยาวไปอาทิตย์กว่า
ต้องปล่อยให้ลูกเล่นกับแม่สองคน
โดยที่ตัวเองนอนเป็นผักให้ลูกถามว่า ป๊ะป๊าเป็นยังไงมั่ง
หายหรือยัง ฯลฯ

คงได้เวลา พอ และ วาง แก้วเบียร์เหล้าแล้วล่ะครับ
ถามว่าอยากกินอีกมั้ยก็อยากนะ แต่คงน่าจะเป็นครั้งแรกที่
อาจจะอยู่ในวงเหล้าโดยที่มือเราถือแก้วน้ำธรรมดา
อะไรแบบนี้ก็เป็นได้ ของแปลกใหม่สำหรับเราอย่างนี้
น่าทดลองมาก

ต.ค. 58

แดกเหล้านี่ควร แดกให้สุขครับ ถ้าแดกแล้วทุกข์ น้ำเปล่า น้ำผลไม้เถอะ

พอดี ครบ 2 ขวบ 1 เดือน

พอดี สองขวบกว่าแล้วครับ
สองขวบกับอีก 1 เดือน
เร็วเนาะ ... ซักปีหน้า (ความจริงก็ตอนนี้)
เราสองคนคงคิดถึงเรื่องโรงเรียน
เพื่อส่งเขาไปสู่โลกเบี้ยวๆ ครับ

น่าจะเป็นโรงเรียนแถวบ้าน
ที่ไปรับ-ส่ง ได้ง่าย ถึงตัวลูกได้เร็วเมื่อเกิดอะไร
นี่เป็นข้อตกลงง่ายๆ ของบ้านเราครับ
ส่วนเรื่อง ร.ร.ทางเลือก หรือ ทางไม่เลือกนั่น

แม่เขาเตรียมไว้แล้ว (อีพ่อก็รู้ววว)
แต่ถ้า ร.ร.นั้นมันไกลอยู่สุดขอบฟ้า
ไปถึงลูกช้า เราก็ไม่เลือกนะ

เด็กวัยอย่างพอดี 2.1 ปี เนี่ย
ทำทุกอย่างคล้ายผู้ใหญ่มากครับ
เขาดูเราแล้วก็เอาไปทำเอง
เพียงแต่ มันไม่ค่อยสมบูรณ์
และมีอะไรแฝง เหมือนกับคนโตแบบเราๆ

เพราะเขาทำด้วยใจที่บริสุทธิ์
เหมือนกล่องว่างๆ ที่พร้อมใส่ทุกอย่างลงไปในนั้น
จะด้วยคนรอบข้างแสดงให้ดู หรือเขาเลือกเอง
ทุกสิ่งล้วนต้องคิดก่อนส่งให้ครับ

พ่อ กับ แม่ มีส่วนสำคัญ
ที่จะเขียนบันทึกชีวิตให้กับลูก
เริ่มต้นบทแรกก็ที่ครอบครัวนี่ล่ะครับ
จะมีแต่ตัวหนา บาง หรือเอียง
แม้กระทั่งขีดฆ่าแล้วเขียนใหม่

รวมไปถึงเขียนแบบส่งๆ ช่างๆ แม่งไป
เขียนเอาแต่ตัวเองเป็นหลักว่านี่ใช่
แล้วก็ยัดใส่สมองเด็ก ว่าเนี่ย ดี เชื่อสิลูก
เห็นมีเยอะไป อันนั้นก็ปล่อยครับ ชีวิตเขา
เราห้ามกันไม่ได้

แต่สำหรับคนที่ไม่เคยเห็น
ความสำคัญของครอบครัวเลย
จนวันนึง มามีเป็นของตัวเองอย่างผม
ครอบครัว แม่งโคตรสำคัญนะ
ถึงบ้านเรามันจะเล็กกะติ๊ดริด
และกากสุดๆ ก็ตาม (555555+)
ก็ยังได้พบความจริงข้อนึงที่ว่า

ในยามที่คิดอะไรไม่ออก
ตีบตันไปซะทุกสิ่ง ชีวิตบัดซบชิบหาย
ครอบครัวนี่ล่ะ เป็นพลังสำหรับ
ดันไปสู่ทางออกของชีวิต
ที่ทำให้เรายังคงยืนและมีแรงหายใจสู้ต่อไปได้
ห้องนอนของกู กับหมอนของเมียและลูก
พร้อมทั้งกำลังใจจากคนในบ้านนั้น
มันกอดแล้วอุ่นกว่าเงิน
ที่พยายามหาเข้ามานักหนา

ใช่ครับที่ว่าเงินมันพาเราไปได้
ทำให้เราอิ่มได้ ห่าอะไรก็ได้
นี่เป็นชีวิตจริงไม่อิงนิยายและเพ้อฝัน
อันนี้ยอมรับ

จะยากดี มีจน ครอบครัวทุกคน
ล้วนเป็นสิ่งที่สำคัญ
ในเวลาที่ทุกข์ใจ เราจะคิดถึงใคร...

เงิน หรือ คนในครอบครัว...ตอบให้ที
เพราะมันยังมีอีกอย่างนึง
ที่ต่อให้มีเงินมากมาย
ก็ซื้อด้วยตัวเองไม่ได้
นั่นคือ โลง ครับ
แม่งโคตรจริง

จงรักและภูมิใจในครอบครัวของทุกคน
ไว้นะครับ กว่าจะสร้างน่ะยากแทบตาย
ลบทิ้งมันง่ายแป๊บเดียว
จากคนที่เคยทำระยำแบบนั้น
มาครึ่งชีวิต

รักนะ / แดง ไบเล่ย์
อดีตไบค์เกอร์ ที่เผลอไปมีลูก
ต.ค. ๕๘

เราเลือกได้

มัวแต่ยุ่งเรื่องลูก
เรื่องวิ่ง เรื่องปั่นจักรยาน
จนลืมอัพบล็อคตัวเอง
นึกขึ้นได้อีกทีแม่งเกือบหมดเดือนกันยาแล้ว
55555++ เวลามึงเดินเร็วไปมั้ย

สุดท้ายคือ
หมดมุขจะเขียนครับ
คือช่วงนี้ ... ช่วงปีนี้ละกัน
ใช้เวลา (เสาร์-อาทิตย์) หมดไปกับการเลี้ยงพอดี
พาลูกไปนู่นนี่ ตามตำราการเลี้ยงของเรา
ที่กำหนดมั่วๆ ขึ้นมาเอง

ส่วนวันจันทร์-ศุกร์ นี่หมดไปกับการ ปั่น กับ วิ่ง ครับ
คือนึกไปนึกมาว่า - นี่กูมาเอาจริงกับไอ้เรื่องดีๆ แบบนี้
ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ พิมพ์มาถึงตรงนี้ แม่งเข้าปีที่ 3 กว่าแล้วนะ ทำเป็นเล่น
ที่หันมาดูแลตัวเองหลังจากเริ่มคิดมีลูก

ซึ่งรู้สึกว่า - กูคิดถูกว่ะ

ส่วนใครจะบอกว่า ทำไปไม่เห็นจะมีอะไร
คนเรา เจ็บ ป่วย ตาย เหมือนกันถ้ามันถึงเวลา
อันนั้นตัวใครตัวมันครับ ห้ามให้คิดไม่ได้
แต่เราเลือกได้ เลือกที่จะทำให้ตัวเองได้ ไม่ว่าอะไรในทุกๆ เรื่อง

3 รูปข้างบน ถ่ายมาเมื่อไม่กี่วันนี้แหละ
รูปแรกคือตอนวิ่ง รูปที่สองเป็นตอนปั่น
สุดท้ายคือรูปรถติด

สองปีที่ผ่านมานี้ เราเลือก 2 ภาพบน มาแทรกในชีวิตนะ
หลังจากที่ภาพสุดท้ายนี่เห็นจนชินตา ซึ่งทุกคนก็น่าจะเป็น
คือ ตื่นนอน รถติด ไปทำงาน กินข้าว ทำงาน กลับบ้าน รถติดๆๆๆๆๆๆๆ
วนๆ กันอยู่ยังงี้ล่ะ มันเกิดขึ้นซะจน
ทุกคนแม่งลืม - เลือกออกกำลังกายให้ตัวเองว่ะ
(ตะก่อนเราก็ลืม) เผลอๆ หลายคนยังเพิ่ม
การแดกและดื่ม เข้าไปช่วงค่ำยันสว่างอีก
(ตะก่อนกูก็เป๊นนน) และทำมาหมดแหละ
แต่ปีนี้เรา 38 แล้ว - เราเลือกแค่อีกอย่างครับ
คือ เลือกที่จะ ออกกำลังกาย บ้าง ...

ให้มันแทรกเข้ามาในชีวิต เหมือน 2 ภาพบนบ้าง
ฟ้ากว้างๆ สนามกว้างๆ เมฆแสนปุย
มันสวยจะตาย เห็นไหม

เลือกได้เลยตามใจใครจะชอบ
มาชี้เป้าให้แล้วนะ

รักนะ / กันยา 58

ขอบคุณโอกาส :)

 ไม่ได้เข้ามาเขียน Blog ซะนาน มัวแต่ ปั่นจักรยาน วิ่ง และขายขนมจนเพลิน
(ดูเป็นคนมีกิจกรรมเยอะมาก 55) เอาตรงๆ คือ ชีวิตกำลังไม่ว่างครับ
- ไม่ว่าง...เลี้ยงลูก
- ไม่ว่าง...ปั่นจักรยาน
- ไม่ว่าง...วิ่ง
- ไม่ว่าง...ขายขนม

4 ข้อไม่ว่างเนี่ย ผมบอกกับเพื่อนทุกๆ คนที่มาชวนไปเที่ยวไหนต่อไหน ว่าชีวิตกูตอนนี้ เป็นงี้นะ
พอเอาทุกข้อมารวมกัน มันก็เลยกลายเป็น .... ไม่ว่างที่จะมาเขียน Blog ด้วยงะ (คืออ้างน่ะแหละ)

เมื่อก่อน ชีวิตว่างมาก ว่างจนมีเรื่องให้คิดเรื่องเดียว แล้วก็คิดอยู่นาน พาลคิดจับจดมันอยู่นั่นล่ะ
คิดแล้วก็ไม่ตก ดันกลายเป็นปัญหาซะฉิบ แต่เดี๋ยวนี้มันวุ่นเสียจนหมดเรื่องที่จะคิดสำหรับตัวเอง
กลายมาเป็นต้องคิดเรื่องอื่น เพื่อคนอื่นบ้าง (ก็ดี) นะ

เราถูกชักชวนจากพี่ฝน และพี่กานต์ เจ้าของสถานที่ The 66 Cottage สุขุมวิท 66
ให้มาขายที่ธนาคารแห่งประเทศไทย สำนักงานใหญ่ พระราม 8
เป็นครั้งที่ 2 ครับ หลังจากที่ครั้งแรกมาแบบไม่รู้ว่า จะต้องเอาขนมอะไรมาขายดี
เพื่อให้มันตรงกับ กลุ่มเป้าหมายหลักของที่นี่

การกลับมารอบที่สองนี้ เรากะกำลังพลมารบเพื่อการนี้โดยเฉพาะครับ (กะว่าหมัดเดียวน็อค)
มันเกือบจะไม่เป็นไปดังคาด ถ้าเราใตร่ตรองความคิดจากประสบการณ์ครั้งแรกผิด
แต่เพราะว่าเรามั่นใจครับ ว่าเราคิดไม่ผิดแน่ๆๆๆๆๆๆๆๆ

การขายครั้งที่สองนี่มันก็เลย - หมดเรียบวุธ ตั้งแต่ยังไม่บ่ายโมง แบบโคตรมันส์

ขนม 90 กว่ากล่อง ที่เราแบกมาจากบ้าน ค่อยๆ ถูกลูกค้ารุมซื้อกันมือเป็นระวิง ชนิดที่เราสามคนก็ยืนงงอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น ลูกค้าถึงได้แย่งกันซื้อแบบนี้ รวมไปถึงมะกรูดหมักผมของแม่ ที่เราแอบจิ๊กมาด้วยนะ หมดราบคาบเช่นกัน เป็นบ้านเราบ้านเดียวครับ ที่นั่งจิ้มมือถือเล่น ก่อนหมดเวลาการขายที่ ธปท. ซะอีก เรากลับบ้านกันมาอย่าง งงๆ พร้อม Topic คุยกันสองคนก่อนนอน

จริงๆ แล้ว อยากเขียนอะไรให้มันดูเยอะ เผื่อคนอ่านแล้วดูมีสตอรี่มากกว่านี้นะ
เพราะเรื่องราวการขายขนมที่ผ่านมา มันส์มาก แต่คิดไม่ออกจริงๆ ได้แค่อยากบอกว่า
ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ดังนี้ครับ (เป็นทางการเชียวมึง 55)

- ขอบคุณบ้าน มีฮา ที่ชวนเราไปนั่งขายที่สุขุมวิทครั้งแรก
- ผมเคยบอกไว้เสมอว่า ผมมีเพื่อนดีอยู่มาก
- และการมีเพื่อนดี มันทำให้มีสิ่งที่ดีตามมาครับ :)
- ขอบคุณพี่ฝน พี่กานต์ ที่มอบ "โอกาส" และ "เปิดโลก" ใบใหม่ให้กับครอบครัวเราครับ
- เพราะคำว่า "โอกาส" สำคัญมาก ทั้งผู้ให้และผู้รับ
- ขอบคุณ The 66 Cottage พื้นที่สีเขียว เพิ่งจะเคยมา สุขุมวิท ก็เพราะมาขายของนี่ล่ะครับ
- ปกติ สุขุมวิท เป็นดินแดนที่ผมไม่เคยมาแบบจริงจัง เพราะรู้สึกว่าแถวนี้ไฮโซ
- ความจริงส่วนนึงนั่นก็ใช่นะครับ สถานที่ ผู้คน ข้าวของ ฯลฯ ดูต่างจากเรามากมาย
- แต่ที่มากกว่านั้นคือ เรื่องราว ของเวิ้งท้ายซอย 66 แห่งนี้
- มีที่มา มีพล็อตเรื่อง เต็มไปด้วยคุณค่าทุกอย่าง
- แบบที่เราประทับใจทุกครั้ง ที่เอาขนมมาขาย รวมทั้งพาลูกชายมาวิ่งเล่น อิอิ
- ขอบคุณที่ผมตัดสินใจมีลูก
- เพราะลูกทำให้ผมได้เริ่มพยายามในหลายเรื่อง
- พยายามแข็งแรง
- พยายามออกกำลังกาย
- พยายามหาประสบการณ์ชีวิตให้เขา
- ขอบคุณครอบครัวที่ทำให้เรามี โอกาส ได้ตัดสินใจ

ไม่งั้นป่านนี้ ผมคงอ้วนดำนอนเกาหำอยู่บนที่นอน
มีคนบีบตีนให้อย่างเพลิดเพลิน แล้วชีวิตก็ไม่ได้เจออะไรแบบนี้เป็นแน่
แล้วจะขอบคุณอะไรอีกดีวะ

ขอบคุณ โอกาส ที่ทุกคนได้มอบให้
เราจะรักษา โอกาส ดีดี อย่างนี้ไว้
และสัญญาว่า จะตั้งใจทำขนมให้อร่อย
ตลอดทุกครั้ง ให้สมกับที่ลูกค้าทุกคน
รักขนมหวานที่บ้านเราทำ

ขอบคุณจริงๆ ครับ

ขนมหวานบ้านคุณหญิง
ส.ค. 58