พอดี ครบ 3 ขวบ 4 เดือน

พอดีครบ 3 ขวบ 4 เดือนแล้วครับ
เราพาไปซาฟารีเวิร์ล รอบนี้มากับลูกตัวเอง
(รอบก่อนมากับลูกพี่สาว ญ) เลยลากไปเดินๆๆๆ
ดูสัตว์และการแสดงจนเกือบครบ (ขาดไป 3 รายการ)

บางรายการไม่ได้ขึ้นไปด้วย
เพราะเพิ่งวิ่งมาราธอนมา น่องยังไม่เข้าที่
เจอบันไดทีนี่ สั่นพั่บๆๆๆๆๆ

บ้านเราไปกับบ้าน ป.ปลา
สองบ้านเดินกันตั้งแต่ 9 โมงเช้า
จนถึง 5 โมงเย็น เมื่อยขาโคตร 555

แต่ก็สนุกนะ ลูกได้เจออะไรหลายๆ อย่าง
ในวัยที่เด็กทุกคนก็ (น่าจะ) เจอ
เพราะหลังจากโต ลูกก็คงไม่ได้เข้าสวนสัตว์แบบนี้แล้ว
ก็คงไปแนวอื่นมากกว่า

พอดี มีความสุข
7 ม.ค. 59 (บันทึกวันที่ 10)

มาราธอนแรก

มาราธอนข้างทาง 🇹🇭🐼💞🐐
---------------------------
ผมเริ่มวิ่งมาปีเศษด้วยเพซสิบสาม (555)
เทรลซะส่วนใหญ่ แถมไม่ได้เก่งนัก จุดเริ่มต้น
คงคล้ายหลายคน คือ ไม่เคยคิดจะทำ...
แต่หลังจากผ่านตะนาวศรี 29.2 โล แบบ
จบในเวลา ผมมีข้อสงสัย ว่า...ทำไม
ทุกคนจึงอยากมีมาราธอนถนน เป็นของตัวเองกัน
ในขณะที่เรานั้นไม่คิดจะใกล้ หลังจาก Recovery
ตัวเอง 3 อาทิตย์ผ่านไป

ปีใหม่ เที่ยงคืนของวันที่หนึ่ง
ผมก็ออกไปหาคำตอบ ว่า...วิ่งระยะไกล ได้อะไร
จากบ้านแฟนย่านรามอินทรา ไปทาง มีนบุรี 

ร่มเกล้า ลาดกระบัง ปลายทางฉะเชิงเทราบ้านตัวเอง

ลัดเลาะริมทาง ท่ามกลางความเงียบสงัด
ไร้ผู้คน ตาดู หูฟังเสียงเท้าและหัวใจตัวเองตลอด
ผ่านไปจนเลยระยะฮาล์ฟ หลังเท้าด้านนอกเริ่มเจ็บ 

ทำได้แค่ค่อยๆ จ๊อกไป ใช้สมองแบ่งแรงในการวิ่ง
เพื่อเหลือแรงให้วิ่งอีกยี่สิบโล ทำไงก็ได้ให้ตัวเอง
ไม่หยุด และไม่เจ็บ

หกโมงเช้า นักวิ่งสายเทรลเพซสิบสาม
ก็หามร่างติดวิญญานตัวเอง มานั่งข้างทางโลที่ 32
เหลืออีกนิดเดียวที่ต้อง ตั้งใจ อดทน หลังจาก
ฝึกฝนความทรมานจากบนเขา มาราธอนทางเรียบ
สอนให้เรา เอาสิ่งนั้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์

ยกโทรศัพท์บอกพ่อแม่ ผมกำลังวิ่งกลับบ้าน ไกล
แต่ตัดสินใจแล้วว่า จะเอาแค่ 42 โลพอ เพราะถาม
ตัวเอง แค่นี้ดีต่อตัวแล้ว เก็บข้าวของ มัดรวมแรง
ที่เหลือ ออกวิ่งไปสามโลท้าย เห็นรอยยิ้มคนแก่
สองคนบนรถเก๋ง ขณะที่เรากำลังวิ่งด๊อกแด๊กผ่านระยะ 42

เสียงหัวเราะของคนทั้งคู่ หลังจากผมขึ้นรถ ถึงจะเป็น
แค่คำแหย่กัน ว่าลูกฉัน ท่าจะบ้า วิ่งกลับบ้านตอนเที่ยงคืนกว่า

 แต่แม่ก็ดีใจ ที่ลูกไม่ฝืน เอาแค่ไหว ทำอะไร 

โดยเอาแต่พอดีที่ร่างกายทนได้ และควรใช้
เวลาฝึกฝน เพราะหนทางไกล ไม่ได้หมายความว่า
เก่งเสมอไป แต่การวิ่งแล้วฟังเสียงตัวเอง จบแล้วไม่เจ็บ 

ทำงานต่อได้ นี่ถือว่า ดี - ปะ กลับบ้าน แช่น้ำเย็นกัน 

ลูกฉัน สภาพยังกะหมาข้างทาง (555)

สุขสันต์วันปีใหม่ 

#HokaRunner

#UltimateDirection

#SuuntoAmbit3Sport

#IRUN2017

ตะนาวศรีเทรล 2016

บันทึกจากพ่อธรรมดาคนนึง
ถึงวันแห่งการวิ่งที่แสนพิเศษ
----------------------------
สิบเอ็ดชั่วโมงกับเทรลที่สองของผม
และการวิ่งในสนามครั้งที่สองของตัวเอง
หลังจากเลือกกีฬาชนิดนี้เข้ามาในชีวิตได้ไม่นาน

ที่เขาประทับช้างนั่น ๒๑โลนั้น เหมือนเป็นการ
ทำบัตรสมาชิกนักวิ่งในวัยเกือบหลักสี่ในปีหน้า
มาตะนาวศรีปีนี้ ระยะ ๒๙.๒ ของใครหลายคน
รวมถึงผม มันยากมากกกก โหดสัส สูง และไกล
ชันและดิ่งลงลึกสุดใจ ผมได้กลิ่นการหนีตาย
คัทออฟฉุนจมูกเต็มที่ก็วันนี้ โชคดีที่ลงมาทันเวลา

เงยหน้ามองขึ้นมาจากบ้านกี้ เป็น ๘ โลสุดท้าย
ที่ต้องงัดกับมันอีกรอบ (เหรอวะนี่) มือ ขา ชาหมด
นั่งคิดอยู่นานกับคำถามที่ว่า ไปต่อ หรือ พอแล้ว

ผมพูดกับตัวเองอยู่ครู่ใหญ่ตรงเนินนั่น
ว่าสิ่งที่ยากสำหรับเรา ไม่ใช่การไต่เขา
หรือดิ่งลงทางชัน แต่มันคือการ
ไม่เคยเอาชนะตัวเองได้ซักที
และวันนี้ ตอนนี้ เหลืออีกแค่แปดโลเท่านั้น

ผมโยนปลือกใบตองทิ้ง กลืนข้าวต้มมัดลงคอ
กัดฟันพาตะคริวทั้งสองข้างของขา ที่ตามมา
ตั้งแต่ กม. ที่สิบ แล้วดันมันกลับขึ้นทางเดิม
...ไอ้เนินกระจอก...หลีกไป
เส้นชัยและลูกเมียรอเราอยู่ข้างหน้า

๑๗.๓๐ น. กว่าๆ ผมลงมาถึงหน้าเส้นฟินิช
ยิ้มให้เมีย แล้วอุ้มลูก วิ่งเข้าเส้นชัยไปด้วยกัน

๑๑ ชม. บนเขานั้น มันยาวนานมากกกกกกก
ผมยื่นเหรียญให้และสอนเขาไปเพียงสั้นๆ ว่า
ลูกชาย นี่คือรางวัลสำหรับความอดทน พยายาม
และไม่ถอดใจ - แล้วเราสามคนส่งก็ยิ้มให้กัน

หน้าที่ของพ่ออย่างผม จบแค่นั้น
ถึงมันจะเหนื่อยแทบขาดใจก็ตาม

แด่ทุกคนที่ตะนาวศรีปีนี้ครับ
ขอบคุณภาพอุ้มลูกชายจากพี่จุ๋ง จุมพล
หนึ่งคนที่เป็นแรงบันดาลใจของผม

ปีหน้าเจอกันใหม่นะ

ธ.ค.๕๙

#TNT50 ⛺
#ตะนาวศรีเทรล๒๐๑๖
#LunaSandals