หอฉัน

หอฉัน...

หอ นอ เอือย เนือย ไม้เอก - เหนื่อย

คือหอของฉัน

จักรยานเป็นเรื่องในอดีตที่โคตรไกลจะตัว มาวันนี้เจอมันอาทิตย์ละ 3 วัน พุธ ศุกร์ และเสาร์ หรือไม่ก็วันอาทิตย์แล้วแต่จะว่าง ที่เหลือเป็นของครอบครัว (เพื่อนๆ ช่วยลืมกูไปก่อนนะ แบบว่าไม่ค่อยได้กลับบ้าน และกูติดลูก 555)

ใครคิดว่าปั่นจักรยานมันเหนื่อยนะเว้ย ...ใช่เลย แม่งโคตรเหนื่อย

ใครคิดว่า แล้วมันจะได้อะไรบ้าง ...ไม่รู้เหมือนกันแฮะ รู้แค่ว่า...

จากที่เคยปั่นครั้งแรก 800 เมตร จากบ้านออกมาปากซอยแล้วหอบแดกค่อยๆ เพิ่มมาเป็น 2 กิโล 5 และ 10 ก็พอไปไหว แต่ใช้เวลานะ

ปั่นเรื่อยๆ เฉื่อยๆ มาถึงวันนี้ ไป-กลับ 70 โล พอเกาะกลุ่มไปกับคนอื่นได้ ที่เหลือคือ อยากปั่นกลับไปเที่ยวบ้าน (แปดริ้ว) ดู พูดเหมือนไกลและยาก รถชนิดอื่นอาจจะไม่รู้สึก นักปั่นหลายคนบอกจิ๊บๆ ไป-กลับแค่ 100 โล 

...

คือว่า หอของฉัน มันไม่เหมือนใคร 

แค่อยากทำอย่างที่คิด อาจจะหลายวันหน่อย รอละกัน 

มกราคม 2557 

Long Haul Trucker 

ปั่นสามโลแวะขี้ ถึงสี่โลแวะถ่ายรูป

สู้แค่หมด #2

วันอาทิตย์ตื่นแต่เช้า​ (ง่วงแทบตาย) ออจากบ้าน 6 โมงครึ่ง เพื่อเอาถั่วดำปั่นออกไปทางเส้น คู้บอน เลาะไปตามทางซาฟารี หทัยราษฎร์ และออกนิมิตรใหม่ เพื่อตรงไปยังร้านอาหารอิสลามสู้แค่หมดเป็นรอบที่ 2 หลังจากที่รอบแรก หอบแดกเกือบตาย 5555

รอบนี้ปั่นเรื่อยๆ จอดถ่ายรูปเพลินๆ แต่ความเร็วในบางช่วงของการปั่นเพิ่มขึ้นกว่าเดิม และใช้เวลาน้อยลงกว่าเดิม แค่นี้ถือว่าดีขึ้น

ถึงร้านสู้แค่หมดประมาณ 8.40 น. นั่งกินมะตะบะคาว 2 จาน กระเพราไก่ ไข่ดาว อีก 1 จาน สั่งมะตะบะกลับบ้านอีก 6 ชิ้น เสียเงินไป 100 บาท สำหรับค่านั่งดูท้องสวนไร่นา ริมถนนเพลินๆ

ปั่นออกจากร้านประมาณ 10.30 น. เลาะมาตามทางเดิม แต่เลี้ยวออกซ้ายเลียบมอเตอร์เวย์ ตรงข้ามมหาวิทยาลัยอีสเทิร์น ถนนริมทางเส้นนี้เรียบ ปั่นสนุกเท้า รถพุ่งฉิว ราวๆ 11 โมงนิดๆ ก็มาทะลุคู้บอนเหมือนเคย กลับถึงบ้าน 11.40 น.

หมดแรงไปอีก 1 วัน แลกกับแรงขาที่เริ่มอยู่ตัว ทำความเร็วได้ถึงจะไม่มาก แต่ก็ไม่เหนื่อยเหมือนเมื่อก่อน แถมมีรูปสวยๆ อีกหลายรูปกลับบ้าน ถือว่าบรรลุเป้าหมาย

มกราคม 2557

กรุงเทพ - ฉะเชิงเทรา รอเราซักครู่นะ

70 กิโลเมตรแรก

ศุกร์ที่แล้ว ปั่นจักรยานมาที่ทำงาน เริ่มจากเอารถออกจากบ้าน ตี 5.30 ไปจอดที่เคหะร่มเกล้า บ้านอ๊อด แล้วประกอบรถปั่นจากเคหะ ออกมาด้านหลังมอเตอร์เวย์ ตัดสี่แยกนิคมฯ ลาดกระบัง วิ่งตรงทะลุเลียบทางมอเตอร์เวย์ แล้วเข้าทางคลองหลวงแพ่ง

แวะซื้อของกลางทางตรงก่อนถึงวัดราชโกษา แล้วปั่นออกมาทางเส้นคลองหลวงแพ่ง คลองสวน เข้าทางซอยนวมินทร์ (ปากทางขายปลาสลิด) ประมาณ 7.30 แวะใส่บาตรกลางทางซักนิด จนปั่นถึงเอแบคประมาณ 7.45

เป็นครั้งแรกที่ปั่นจักรยานมาทำงาน ระยะทาง 35 กิโลเมตร ช่วงเย็นเซ็ทรถเสร็จเรียบร้อยก็ปั่นกลับเคหะร่มเกล้า ยกจักรยานใส่ท้ายรถ ขับกลับบ้าน รวมระยะทางราวๆ 70 กิโลเมตร เจอสะพานไปเกือบ 10 รอบ แต่ปั่นขึ้นได้ตามรอบขาตัวเอง

ถือว่าสอบผ่าน อิอิ

มกราคม 2557

ทริปต่อไป ไป-กลับ กรุงเทพ แปดริ้ว 100 โล โปรดรอลุ้น อิอิ

พอดี ครบ 4 เดือน

ตั้งใจจะไปปั่นจักรยานเช้ามืดวันเสาร์ แต่ก็ติดต้องรอพาพอดีไปหาหมอ เพื่อฉีด วัคซีนครบ 4 เดือน ก็เลยได้แค่ออกไปเทสกระเป๋าที่บรรทุก 2 ข้าง แค่ซอยนวลจันทร์

ไปถึงโรงพยาบาล 11 โมงกว่า รอหมอจนเกือบเที่ยงเพราะคิวเยอะมาก พอดีหลับไป 1 รอบพร้อมกับตื่นมาด้วยเสียงหัวเราะ ยิ้มแย้มแจ่มใส

น้ำหนักชั่งก่อนฉีดวัคซีน 6,740 กรัม ผิดจากที่คาดไป 300 กรัม (แต่ก็ยังหนักเหมือนเดิม)

หลังจากเข้าพบหมอ เพื่อเช็คสุขภาพและผ่านฉลุย ก็ถึงคิวเข้าห้องจิ้ม 5555
ผลปรากฎว่า โรงพยาบาลแทบแตก แต่โชคดีที่พอดีร้องแว๊บเดียวแล้วก็เลิก หลังจากนั้นก็นั่งพัก 30 นาทีเพื่อดูอาการแพ้ยา และลับเข้าห้องเช็คอ๊อกซินเจนอีกครั้ง พอดีมองหน้าคุณพยาบาลตาแป๋ว

เหมือนจำได้ว่า ป้าคนนี้ล่ะที่ปักเข็มที่เขาหนูเมื่อกี๊ 5555
กลับมาบ้าน คืนนั้นแม่ไปดูหมอที่ร้านป้านุ่น ปล่อยพอดีพ่นไฟใส่ป๊าซะเกือบชั่วโมง ลมแทบแดก
แต่ผ่านมาวันอาทิตย์ ก็ไม่มีอาการตัวร้อน เป็นไข้แต่อย่างใด ยิ้มเหมือนเดิม

มกราคม 2556

ปล.โดนค่าวัคซีนไป 2 รอบ 12,000 บาท ถึงกับมือชา 555
ปลล. คลิปพอดีพ่นไฟ http://www.youtube.com/watch?v=eQzGBp8qzHU&feature=share&list=UUFYcydXPoGOnymCDF14i5rg

ปีใหม่วัยรุ่น

หยุดงานไป 8 วัน (5555) ตั้งแต่ 25 ธ.ค.56 ถึง 1 ม.ค.57 หมดเวลาช่วง 6​:00 น. - 10:00 น. ไปอย่างรวดเร็วทุกวันกับการเอาถั่วดำออกไปปั่นนอกบ้าน ระยะทางจากบ้านไปถึงชอคโกแลตวิลล์ ไม่ได้ไกลมาก แต่พยายามปั่นในเวลาว่างของทุกวันที่หยุด น่าจะเป็นการซ้อมขาได้ดี 

จนกว่าจะถึงทริปทางไกลทริปแรกที่ตั้งใจไว้ คือกลับแปดริ้ว

ขนาดไปแค่ใกล้ๆ บ้าน กลับมายังมีรูปในมือถือเป็นสิบ ไม่อยากนึกว่าถ้าออกทริปไกล จะบ้าถ่ายรูปมากกว่าสนใจการปั่นมากขนาดไหน 555

แต่นี่ถือเป็นหัวใจของทัวร์ริ่งอย่างแท้จริงนะ รอบขาไม่นับ หลับซักตื่นแล้วค่อยปั่นต่อ ถึงที่หมายนั่นคือประเด็น อยากเร็วต้องซื้อมอเตอร์ไซค์ อยากมีรูปหลายใบต้องซื้อกล้อง แล้วแบกจักรยานออกไป ค่อยๆ ปั่น

นะจ๊ะ เทพทั้งหลาย 

มกราคม 2557

ปั่นมา 8 วัน ขาตึงเปรี๊ยะะะะะะะะะะ -"-

สวัสดีปีใหม่ 2557

ปล. ไปกัน 3 คน แต่อยากมีรูป 3 คน 
พึ่งใครไม่ได้ก็ต้องวางกล้องกับหัวเสาไฟล่ะฮะ ขาตั้งเอาไปผิดอัน ใช้กันไม่ได้ -"- 

สวัสดีปีใหม่ละกันฮะ เริ่มต้นเขียนบล็อคปีใหม่ สั้นอย่างขี้เกียจเหมือนเดิม 555 
แต่เน้นรูปนะเอ้า

มกราคา 2557

สู้แค่หมด

เสาร์ที่ 21 ธันวาคม 2556
ออกจากบ้าน 7 โมงเช้า มุ่งหน้าร้านสู้แค่หมด (อยู่ตรงไหนยังเดาไม่ออก) ปั่นไปเรื่อยๆ ละกัน
ใช้เส้นทาง ถ.รามอินทรา เลี้ยวเข้า ถ.คู้บอน ตรงเข้า ผ่านหน้าซาฟารีเวิร์ล (เริ่มนึกออกละ ทางเดิมที่เคยมาคราวที่แล้วนี่หว่า) ทะลุถนนหทัยราษฎร์ ตัดข้ามฝั่งไปทางขวาซอยเล็กๆ เพื่อเข้าสู่ถนนนิมิตรใหม่

วิ่งตรงไปทางลำลูกกา แต่เลี้ยวขวาก่อนออกถนนใหญ่ เพื่อตัดเข้าไปถนนเส้น สน.นิมิตรใหม่
ปั่นต่อไปเรื่อยๆ จนเลี้ยวเข้ามายังถนนเส้นคลอง 9 มาถึงร้านสู้แค่หมด 8:30 น. ร้านอยู่ติดริมถนน ข้างโรงเรียนสุเหร่าคลองเก้า นั่งกินมะตะบะ น้ำใบเตยหอมๆ ข้างท้องนาสวยๆ ลมพัดเย็นๆ สบายใจเฉิบบ

ถ่ายรูป อิ่มท้อง กระเป๋าตุง (อาหารทุกอย่างจานละ 10 บาทเอง) ก็ปั่นกลับมาทางเดิม เข้าสายไหม และทะลุออกสุขาภิบาล 5 กลับถึงบ้าน 10:30 น.เพื่อมาช่วยเลี้ยงพอดี รวมระยะทาง (ที่เพิ่งจะ Search จาก Google) = 54 กิโลเมตร

ถึงว่า วันนี้แม่งยังร้าวหัวไหล่อยู่เลยแสดดดดดดดดดดดด T____T

ธันวาคม 2556

รถปั่นดี เริ่มจับจังหวะได้แล้วว่าควรปั่นที่ความเร็วเท่าไหร่ ถึงจะสนุก

พอดีว่ายน้ำครั้งแรก 3 เดือน 8 วัน

หลังจากซื้อสระน้ำเป่าลมมาเป็นครั้งที่ 2 (ครั้งแรกขอมีตำหนิ เป่าลมแล้วรั่ว) ก็ได้เวลาทดสอบการใช้งานสระน้ำของพอดี ในช่วงบ่ายวันอาทิตย์ 

งัดเจ้าหมูอ้วนหลังจากการกินนมไปแล้วพักใหญ่ ขึ้นมาจากเตียงนอน เตรียมน้ำใส่ไว้เต็มสระ พร้อมลูกพี่พรีม ที่มากับชุดเต็มเพื่อลงสระเป็นเพื่อนพอดีด้วย เราหาข้อมูลเรื่องน้ำกับทารกมาเยอะพอสมควร อย่างนึงคือรู้ว่า น้ำกับทารก เป็นของคู่กันกับชีวิตของเขา

เพราะตอนอยู่ในท้อง ทารกก็ขดตัวอยู่ในถุงน้ำคร่ำที่ล้อมรอบไปด้วยน้ำเช่นเดียวกัน 

พอดีเป็นเด็กชอบน้ำ ดูจากการอาบน้ำที่ไม่ค่อยร้องไห้งอแง พอลงอ่างเมื่อไหร่ พอดีจะยิ้ม หัวเราะกับแม่หญิงตามความสุขที่ได้รับจากของคุ้นเคย เมื่อวานนี้ก็เช่นเดียวกัน พอหย่อนลงน้ำปุ๊บ ให้เขาได้รู้ตัวว่าอยู่กับน้ำ พอดีก็เริ่มตีโป่ง 

กระทุ้งน้ำ ดิ้นกะแด่วๆๆๆๆ ส่งเสียงร้องเอิ๊กอ๊ากๆๆๆ ด้วยความชอบใจ ถึงแม้จังหวะแรกที่หย่อนลงไป จะทำสีหน้างงๆ ซักนิดก็ตาม 

ผ่านไปได้ด้วยดีกับสนามสอบชีวิต สระน้ำน้อยๆ ของเจ้าพอดี เราคิดว่าสิ่งนี้อาจจะเป็นเครื่องช่วยฝึกกำลังขา และคอ รวมถึงส่วนอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งพอดีจะได้ใช้งาน แบบไม่ต้องเข้าคอร์สใดๆ ให้เปลืองเงินเล่น

ธันวาคม 2556

http://www.worldpluss.com/faq_show.php?id=156

http://www.babyfrogpool.com/know/babyswim1.html

พอดี 3 เดือน

พอดีอายุครบ 3 เดือนเต็มแล้วครับ เป็น 3 เดือนที่

- ไม่ได้กินน้ำเปล่าเหมือนเด็กอีกหลายคน เพราะน้ำนมแม่ก็คือตัวแทนของน้ำเปล่า ที่เหล่าบรรดา ปู่ ย่า ตา ยาย หรือคนอื่นๆ บอกเสมอว่า เมื่อไหร่จะให้ลูกกินน้ำซักที

http://www.enfababy.com/พัฒนาการลูกน้อย/น้ำเปล่า...เจ้าหนูยังไม่ต้องการ

- ไม่ได้กินอาหารบด จำพวกกล้วย มัน ข้าวสุก หรืออะไรต่างๆ ที่เด็กคนอื่นอาจจะกินบ้างแล้ว เอาอย่างที่คุณหมอหลายท่านบอกนะครับ กระเพาะอาหารของเด็กอายุไม่เกิน 6 เดือน ยังไม่พร้อมรับอาหารอื่น นอกจากน้ำนมแม่ แต่ถ้าเด็กคนไหนกินของบด แล้วไม่เกิดอาการข้างเคียง ก็โชคดีไปครับ แต่เราไม่อยากเสี่ยงแบบนั้น เดี๋ยวหลัง 6 เดือนค่อยให้กินละกันนะ 

http://pioneer.netserv.chula.ac.th/~ssuthida/

- ไม่ได้โกนผมไฟ อย่างที่หลายบ้านอาจจะมีคำแนะนำ แต่ตอนนี้พอดี ผมดกยั่งกะหมาโตเต็มวัยครับ โดยที่ไม่เคยตัดออกไปแม้แต่เส้นเดียว รวมถึงคิ้วที่ไม่เคยเอาอัญชันมาทาด้วย เรื่องผม เดี๋ยวไปจัดทรงกันอีกทีครับ เรื่องอื่นสำคัญกว่าเยอะ

- ไม่เคยทาแป้งหอม เพราะเด็กทารกทุกคน ตัวหอมเป็นทุนเดิมอยู่แล้วครับ อีกอย่าง แป้งคือผงละเอียด เด็กยังไม่มีขนจมูกเพื่อกันฝุ่นพวกนั้นเข้าไป ทาเยอะเท่าไหร่ ก็เข้าไปเท่านั้น ไม่คุ้มกันนะครับ (แต่ถ้าใครจะทา ก็ไม่ว่ากันนะ) ลองอ่าน Link นี้คร่าวๆ แล้วนึกภาพตามนะครับ

http://www.thaipost.net/x-cite/030413/71736

- ไม่เคยเอาผ้าอ้อมเปียกฉี่ มาเช็ดลิ้นเพื่อกันลิ้นเป็นฝ้า เพราะว่าในนมแม่มีสารฆ่าเชื้อรา การที่ลิ้นของลูกมีคราบขาวได้เพราะที่ลิ้นของลูกมีต่อมรับรสมากมาย คราบนมจึงติดลิ้นได้เป็นปกติ อีกอย่าง ผ้าอ้อมเปียกฉี่เนี่ย ตัวสะสมเชื้อโรคอย่างดีเลยล่ะครับ

https://www.facebook.com/thaibreastfeeding/posts/393675470676775

และอื่นๆ อีกมากมาย ในวัย 3 เดือน 1 วันครับ สุขภาพเขาแข็งแรงดี ดูจากขี้เป็นหลัก (อันนี้เรื่องจริง) สุดท้ายขอให้พ่อแม่ ทุกคน มีความสุขกับทุกเรื่องราวในชีวิตของลูก ที่เป็นเหมือนครู ที่สอนให้เราเรียนรู้ทุกวัน

ด.ช.พอดี มีความสุข

ทัวร์เรื่อย 40 โล

อาทิตย์ที่ 24 พฤศจิกายน 2556 เริ่มปั่นจักรยานได้ไกลขึ้นเรื่อยๆ เอา Maruishi ออกจากบ้าน 6 โมงครึ่ง วิ่งตามเส้นทางรามอินทรา ตรงไป เลี้ยวซ้ายผิดช่อง ดันเข้าไปมอเตอร์เวย์ (กากจริงๆ) ต้องย้อนออกมาก่อนจะวิ่งไปทางมีนบุรี

เลี้ยวเข้าบางชัน ถนนพระยาสุเรนทร์ แวะกินข้าวมันไก่เพราะเริ่มหิว ถามร้านเขาว่า จะไปสายไหม ไกลมั้ย? พี่แกตอบมาคำเดียวสั้นๆ ... ไกล ...

ก้มหน้าก้มตารับวิบากกรรมที่สร้างขึ้นเอง ตั้งจักรยานหันหน้ามุ่งเข้าถนนหน้าซาฟารีเวิร์ล ปั่นตรงไปเรื่อยๆ พร้อมกับจอดพักเป็นบางจุด (ถามทางหน้าซาฟารีเวิร์ล) แล้วก็ปั่นต่อมาจนถึงถนนหทัยราษฎร์ ข้ามสะพานข้ามมอเตอร์เวย์ มุ่งเข้าถนนสายไหม

แวะหาพี่ป๊อบ (เหนื่อยนั่นแหละ) กินน้ำซักขวด แล้วปั่นต่อไปทางสุขาภิบาล 5 ออเงิน ตรงเข้าวัชรพล แล้วมาเข้าบ้านอีกที ตอน 10 โมงกว่า

ถือเป็นการปั่นระยะทางที่ค่อนข้างไกลสำหรับเรา หยิบ iPhone ขึ้นมาดู Runtastic เพื่อจะหาระยะทางที่ปั่นมาทั้งหมด ... เหมือนฟ้ามีตา ลืมกดปุ่ม Start ตั้งแต่ออกจากบ้าน ค่าต่างๆ เป็น 0 (น้ำตาไหลอาบแก้ม)

แต่คิดว่าไกล เพราะขา และน่อง เต้นตุ่บๆๆๆ ตลอดเวลา มาเปิด Google Map เอาวันหลัง หาระยะทางแต่ละช่วง แล้วเอามาบวกกัน (อนาถชิบหาย 555) คร่าวๆ ก็ได้ 42 กิโลเมตร เป็นอันตายตาหลับ จบทริปแรกของการทัวร์เรื่อย

ซึ่งมันถูกจริตกับเรามากกว่า ทัวร์ริ่ง (จริงๆ นะ)

ธันวาคม 2556

ปล. Maruishi ไม่เหมาะกับทัวร์ริ่งเลยแฮะ ใช้ได้แค่ 2 เฟือง เวรแท้ๆ ที่ไหนมีสะพาน ที่นั่นคงไม่มี Maruishi เป็นแน่ เพราะถ้าดันขึ้นไปคงขาดใจตายกลางสะพาน T____T

ปลล. เบาะหนัง Lepper เพิ่งได้มา ตอนนั่งปั่นแล้วก้นย้วยไปย้วยมา มันเจ๋งหรือว่ามันจะเจ๊งกันแน่วะ 55

My Surly Long Haul Trucker

หลังจากขาย Bruno ไปแล้วเมื่อสองวันก่อน - ก็หาเฟรม Surly Long Haul Trucker มาเพื่อประกอบเป็น Touring ซักคัน หวังจะเริ่มต้นชีวิตการปั่นรถถีบตั้งแต่วันนี้ (ในวงเล็บคือหลังจากว่างเลี้ยงลูกนะ) เพื่อพิสูจน์คำถามของตัวเอง ให้ได้คำตอบว่า ... มึงทำได้ไหม ...

น้องที่มาซื้อ Bruno นิสัยน่ารักมาก นอกจากซื้อรถเราไปแล้ว ก็ยังแถมขนมให้อีก 2 อย่าง นับเป็นคนที่ซื้อของต่อจากเรา คนแรก แล้วมีของติดมือมาให้แบบนี้ แถมยังจะกดเงินเกินมาอีก 2,000 อีกแหน่ะ (555 อันนี้ฮานะ) ก็ขอให้น้องพินสนุกกับการปั่นคุณนาย Bruno นะครับ - พอเห็นรถกับตัวน้องเค้าแล้ว ก็รู้สึกว่า นี่กูซื้อรถคิกขุมาเพื่อขี่ทำไม เพราะมันเหมาะกับผู้หญิงมากกว่าซะอีก 55

หลังจากประกอบ Surly เสร็จ - ทริปแรกขอปั่นกลับแปดริ้วซักทีเป็นการลองวิชาอนุบาลทัวร์ริ่ง
สำหรับคนที่เล่นมันซะทุกอย่างแบบเรา - นี่ก็นั่งนับวันรอ (ไปพร้อมๆ กับป้อนนมลูก)

วางมือจากบิดมอเตอร์ไซค์ ย้ายมาอยู่ภาครถถีบ - เริ่มต้นแล้วนะ

พ.ย. 56

ปล. ตั้งชื่อ Surly คันนี้ว่า ถั่วดำ ละกันวะ ... กากดี 55