(เปลี่ยน)การเดินทางครั้งใหม่

เข้ามาทำงานปี 41 ซึ่งเป็นปีแรกหลังจากเรียนจบ มาทำงานโดยนั่รถไฟ จากชุมทางฉะเชิงเทรา มาลงรถที่สถานีรถไฟหัวหมาก อยู่เป็นเวลา 1 หรือ 2 ปี หลังจากนั้นเริ่มรู้จักรุ่นพี่ในที่ทำงาน ก็เลยเกิดการชักชวน ให้มาเช่าห้องที่ซ.พนาสิน (ราม 24/2) อยู่ด้วยกัน ตามประสาคนโสด

อยู่ที่พนาสินได้ 5 ปีก็ออกมาซื้อคอนโดอยู่เอง ที่ซ.พัฒนาการ 54 เพื่อขี่มอเตอร์ไซค์ไป-กลับ ที่ทำงาน ย่างเข้าปีที่ 7 ปี ก็ย้ายวิทยาเขตมาทำงานที่บางนา กม.26 เปลี่ยนการเดินทางมาทำงาน มาเป็นขับรถจากแปดริ้ว คลองสวน มาทำงานเส้นบางบ่อ เข้าทางสี่แยกเปร็ง

เวลาผ่านไป 5 ปี กลับเข้าเขต กทม อีกครั้ง แต่อยู่ละแวกลาดกระบัง เดินทางโดยใช้เต่า ขับมาทำงานเส้นลาดกระบัง-คลองสวน เป็นเวลาเกือบ 2 ปี

ก็เปลี่ยนการเดินทางมาทำงานอีกรอบ โดยการย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านหญิง รามอินทรา 65 มาทำงานโดยขับป้าเต่า (คันที่ 2) เส้นทางรามอินทรา-มอเตอร์เวย์-ร่มเกล้า-บางบ่อ ซึ่งเป็นอะไรที่โหดร้ายมาก เพราะรถรอบเย็นหลังเลิกงาน ติดแบบไม่สนใจคนอยู่ไกลบ้างเลย

15 ปีผ่าน - มาวันนี้ เปลี่ยนการเดินทางมาทำงานอีกครั้ง หลังจากทดลองเส้นทางล่าสุด คำนวณค่าน้ำมัน ค่าสึกหรอ (ของรถ) แล้วไม่น่าจะคุ้มทุน ก็เลยขับมาจอดไว้ที่วิทยาเขตหัวหมาก แล้วนั่งรถบัสของมหาวิทยาลัย มาทำงานบางนา อีกครั้งหนึ่ง

15 ปีผ่านหมุนวนมาครบรอบอีกครั้ง กับรถบัส
15 ปีนี้ ผ่านเส้นทางใน กทม มาแล้วทุกเส้นทาง ผ่านรถติดระดับ A+ มามากมาย
วันนี้ขอเริ่มเดินทาง กับเส้นทางใหม่ คล้ายๆ ของเดิม เพื่อประหยัดอะไรที่ควร เผื่อไว้ให้คนในท้อง
ได้สบายในวันหน้า

เมษายน 2556

ทะลายกำแพงความกลัว

ก่อนซื้อจักรยาน - เคยคิดว่า กูจะปั่นได้ซักกี่น้ำวะ
หลังซื้อจักรยาน - เคยคิดว่า กูจะปั่นไปได้ซักแค่ไหน
พอมีจักรยาน เริ่มปั่น - แค่ปากซอยยังเหงื่อทะลัก กลับบ้านแทบไม่ไหว
ปั่นไปเรื่อยๆ นานวันเข้า

จาก 2 กิโลเมตร ใกล้ๆ บ้าน เริ่มเป็น 5 6 และ 7 รอบๆ บ้าน
จากที่ปั่นอยู่ในซอย เริ่มออกนอกถนน ลองปั่นข้ามฝั่ง ไปอีกฝั่ง ไกลไปอีกนิด
ค่อยๆ คลืบคลาน ทะลุไปเรื่อย

วันเสาร์ เปลี่ยนจานหน้า กระโหลก ให้ปั่นลื่นขึ้น - คิดอยากลองปั่นจากรามอินทรา ไปสายไหม
ก็เลย ลองดู - 10 กิโลเมตรจากบ้าน จนถึงสายไหม ไม่เหนื่อยอย่างที่คิด

ไม่น่ากลัวเลยด้วย ว่าจะมีแรงปั่นมั้ย - ผลปรากฏว่า ยังมีแรงเดินเหลืออีก อิอิ
ไม่ยากเท่าไหร่ แต่มันก็ไม่ง่ายเลยทีจะทำได้ในครั้งเดียว ถ้ายังไม่ยอมทะลายกำแพงความกลัว
รอบๆ ตัวทิ้งไป

เมษายน 2556

ปล.รามอินทรา-สายไหม ไป-กลับ 20 โล สำหรับมือใหม่หัดปั่น มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
ปลล. เมื่อทราบดังนี้แล้ว - มาปั่นจักรยานเพื่อสุขภาพกันเถอะโว้ยยยยยยยย วู้ววว

สงกรานต์ 56

สงกรานต์ปีนี้ไม่ได้ไปเที่ยวไหน นอกจากอยู่บ้าน ตื่นไปทำบุญบ้านยายวันเสาร์ กลับมากรุงเทพ แว่บไปนครนายก - แล้วก็กลับมานอนนับเม็ดฝนอยู่ที่บ้านเหมือนเดิม

ฝนตกตลอดทั้งอาทิตย์ รับหน้าร้อนที่แสนจะระอุมาตั้งแต่เดือนมีนาคม

ซื้อ ส้ม Navel ไปไหว้ยาย ด้วยความที่ไม่คิดว่ามันจะอร่อย 

แต่ทั้งแม่ พ่อ ป้า และอีกหลายคน เอ่ยเป็นเสียงเดียวกัน ว่าส้มอะไร รสชาดดี

ยาย กับ ก๋ง จะว่าอย่างไร ได้กิน หรือ ไม่ได้กิน ไม่รู้ได้ อร่อยหรือเปล่า คงไม่ได้ยินเสียงแล้ว

แต่ก็แอบดีใจที่ ส้ม เพียงแค่นั้น ทำให้หลายคนยิ้มได้

นอนและนั่ง นับเม็ดฝน ในบางจังหวะก็ตื่นขึ้นมา สาดน้ำกับไอ้ตัวแสบของพ่อหญิง

สงกรานต์ในความหมาย ที่ไม่ซับซ้อนของเด็กน้อย คือ สาดน้ำ จริงๆ

อย่างไร ที่ไหนก็ได้ - ไม่ต้องมีพร็อบ รถไม่ต้องมี - โคโยตี้ไม่ต้องก็ได้ - ที่บ้านก็ไม่เกี่ยง

แค่คุณมีปืน (ฉีดน้ำ) ของคุณ - ฉันมีหัวใจของฉัน (สายยางต่อก๊อก)

2 คนก็มันส์ เท่านั้นก็พอ

เมษายน 2556

ปล.อุ่นใจอายุครบ 16 สัปดาห์ พร้อมกับมีสัญญาน ตรุ๊กๆ ที่ท้องแล้ว

สนุกล่ะงานนี้

Midnight Bikes

ทางเลือกที่สาม สำหรับคนอยู่ไม่ค่อยสุขเช่นผม คือ จักรยาน ฮะ

หลังจากทางเลือกที่สอง รถมอเตอร์ไซค์ อันเป็นที่รัก จำต้องวางมือบิดไมล์ แล้วเตรียมตัวเลี้ยงลูก ที่กำลังจะเกิดในเดือนกันยายนนี้แล้ว

แล้วทางเลือกแรกคืออะไรวะ .... 555

เมื่อวานหลังจากโพสต์รูปใน Facebook เกี่ยวกับสถานที่ปั่นจักรยาน เกิดมีรุ่นพี่ที่สนิทคนนึงสนใจไปปั่นด้วย ก็เลยหลอกมาปั่นพร้อมกันเสียให้เข็ด 555 ... ลากจากรามอินทรา 65 แบกจักรยานข้ามสะพานลอย (ดีที่สุด) แล้วก็ปั่นเข้า​ ซ.นวลจันทร์ ตรงผ่านเข้าไปสุดฝั่ง นวมินทร์

ไปจอดถ่ายรูป Chocolate Ville เหมือนเคย

หลังจากนั้นก็โทรหาหญิง ให้มาเจอกันที่หน้าร้าน แล้วก็ไปกินข้าวเย็นที่ ต่ายเมี่ยงปลาเผา
พี่โตนบอกว่า วันหลังมาใหม่ จัดหนักเลยนะ - ที่กินกันอยู่ก็ไม่เบานะเฮีย -"-

เช็คบิลเสร็จก็ต่างคนต่างแยกย้ายครับ
จักรยานสองคัน ปั่นตะแง่กๆๆ กลับมาทาง กม.8 มาแวะจอดหอบแดกแถวปั๊ม ปตท. ก่อนแยก กม.8
แล้วก็ดิ่งข้ามฝั่งเข้า กม.7 รามอินทรา เสร็จสรรพกลับถึงบ้าน 4 ทุ่มพอดี ขี้แตก (เพราะพี่ต่ายปลาเผา)

ฉะนั้นแล

เมษายน 2556

ปล.เริ่มสนุกกับจักรยานเว้ยเห้ย
ปลล.จักรยานที่ทำมาเพื่อ ขึ้นเขา ทางตรง หรือ อเนกประสงค์ นี่มันใช้ได้ดี เฉพาะทางนั้นๆ จริงๆ นะ อยากปั่นแบบไหน ควรเลือกความชอบของเราเอง ก่อนที่จะเลือกความชอบในจักรยานก่อนนะฮะ ไม่งั้นเสียใจแย่

สายล่อฟ้า

เสาร์ที่ผ่านมา พาหญิงไปตรวจครรภ์ ครบ 15 สัปดาห์
พบหมอเพื่อปรึกษา และให้คำตอบเกี่ยวกับการ เจาะน้ำคร่ำ และ ตรวจ Triple Test ว่า เราไม่ต้องการที่จะตรวจอะไรใดๆ ทั้งสิ้น โดยให้เหตุผลที่ว่า เรายอมรับความเป็นไปในอนาคต ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ทั้งดี และ ไม่ดี ก็ตาม เพราะว่าเราสองคนมั่นใจในการดูแล เอาใจใส่ ในสุขภาพของเราทั้งคู่
ว่าเด็กน้อยที่กำลังจะเกิดในอนาคตนั้น จะแข็งแรง (ส่วนมันจะซนนั้นก็อีกเรื่อง -"-)

หลังจากบอกกับหมอเช่นนั้น เราทั้งคู่ก็สบายใจ ที่จะไม่ต้องกังวลในเรื่องผลข้างเคียง
ของการเจาะน้ำคร่ำ ที่มีเปอร์เซ็นต์การติดเชื้อ และแท้ง ค่อนข้างไม่แน่นอน (นั่นคือสิ่งที่น่ากลัว)
ต่อจากนี้ก็มีหน้าที่ ที่จะต้องบำรุง และเอาใจใส่ ไอ้ตัวเล็กต่อไปจนกว่าเขาจะลืมตาขึ้นมาดูโลก
ไม่ว่าในแบบใดก็ตาม

เมษายน 2556
15 สัปดาห์ ของอุ่นใจแล้ว

ปล.ตอนหมอซาวน์หน้าท้อง ให้ฟังเสียงหัวใจเต้น มันดังรัวๆๆๆๆ ตึ่กๆๆๆๆๆๆ พรึ่กๆๆๆๆๆๆๆ
ยังกับโซโล่อินโทรเพลง สายล่อฟ้า ... รู้สึกฮึกเหิมจัง 5555

ปลล.หลังจากนั้นวันอาทิตย์ เอาจักรยานปั่นไปชอคกะแล็ตวิลล์ ได้ Wall สวยๆ กลับมา สบายใจ

เอพริลฟูล

หยุดสองวันที่ผ่านมา ลากสังขารตัวเองและมะลิดา ออกจากรามอินทรา 65 เข้านวลจันทร์ ทะลุไปฝั่งนวมินทร์ เลี้ยวเข้าถนนตัดใหม่ ไปหยุดหน้า Chocolate Ville แล้วยูเทิร์นกลับเส้นเกษตร เข้าเลียบทางด่วน ข้ามสะพานข้ามแยกวัชรพล (รอบนี้ไม่เหนื่อยเหมือนครั้งแรก) แล้วก็ปั่นเข้าบ้าน ได้ความว่า

- เข้าซ.รามอินทรา 40 ปั่นง่ายกว่าไปทาง กม.8 นวมินทร์ เพราะซอยเล็ก รถน้อย
- ข้ามถนนไปฝั่งนวลจันทร์ รอบหน้าคงต้องแบกจักรยานขึ้นสะพานลอย ไม่งั้นรถสอยเอาไปแดกแน่
- ทาง Chocolate Vilee น่าปั่นดี บรรยากาศเงียบๆ ไม่วุ่นวาย
- อาจจะเสียเงินได้ เพราะแถวนั้นคนขายของเกี่ยวกับจักรยานเยอะ
- ขากลับ อาจจะต้องกลับทางนวลจันทร์ เพราะไม่งั้นก็ต้องปั่นขึ้นสะพานข้ามแยกเพื่อกลับบ้าน
- ถ้ากลับทางนวลจันทร์ ก็ต้องแบกจักรยานข้ามฝั่งกลับบ้านอีก ตายห่ากู
- สนุก เริ่มไปได้ไกลขึ้นเรื่อยๆ ๆ
- อยากปั่นขึ้นเขาใหญ่
- เริ่มโม้ละ
- แน่นอน วันนี้มัน April Fool's Day 

เมษายน 2556

ตั้งแต่ข้อ 3 จากท้ายสุดน่ะโม้ ที่เหลือนะใช่

โหมดจักรยาน

เริ่มจริงจังกับสองล้อแบบที่ต้องพึ่งแรงตัวเอง - ถ้าวัดค่าจาก 100 ตอนนี้ก็คง 50 แล้วละ (555) จากวันแรกที่เริ่มปั่นอยู่แค่ในซอย วันก่อนปั่นครั้งที่ 5 ออกหลังซอย ทะลุห้าแยกวัชรพล วิ่งตรงเข้าถนนสุขาภิบาล 5 แล้วไปหยุดพักที่เดิม McDonald บิ๊กซีริมถนน

ใจนึงก็คิด ว่าไปต่อหรือหยุด แล้ววกกลับดีวะ

แต่แว่บสุดท้ายก่อนถีบรถออกจากที่นั่น คิดได้ว่า ขอลองไปต่ออีกซักนิด จนกว่าจะบอกตัวเองว่าพอ ก็ได้ระยะเพิ่มมาอีกมากโข กลับบ้านสามทุ่มกว่าพร้อมเหงื่อชุ่มหลังเสื้อ - วัดระยะจากใน Google Map ก็ได้ประมาณ 17-20 กิโลเมตร อาจจะมีขาดเกินบ้าง ไม่มีไมล์วัด เพราะไม่รู้จะซื้อมาทำไม ในเมื่อเราปั่นเพื่อความมันส์ และเสพสุขภาพจากความเพลินในเวลาว่างเท่านั้น

ถือว่าเป็นการเริ่มต้นเอาจริงเอาจัง กับล้อทั้งสองได้เป็นอย่างดี ถึงมันจะไม่ได้ฟิลลิ่งเหมือนรถมอเตอร์ไซค์ อย่างที่เคยผ่านมาก็ตามที

มีนาคม 2556

เมื่อย แต่สนุกใช้ได้

วันสุขสีเขียว

ตั้งใจที่จะจอดถ่ายรูปคู่กับสำนักงานทนายความแห่งนี้ตั้งหลายรอบแล้ว แต่ก็ไม่สะดวกซักที มาเช้าวันนี้มีเวลา ก็เลยขอจอดเพื่อเก็บภาพเป็นฉากหลังให้กับคุณนายประหยัดซักหน่อย 

นึกถึงสมัยที่เรียนศิลปกรรม อาจารย์เคยสอนไว้ว่า ถ้าใครงัดกระป๋องสีออกมา

แล้วลงสีเลยโดยที่ไม่เบรคด้วยดำหรือขาว

กูให้มึงตก!! ...

ด้วยความที่ว่า สีที่ไม่ผ่านการเบรคด้วยดำ หรือ ขาว มันจะรู้สึกแหลมน่ะครับ (งงล่ะสิ) 

ก็คือ แข็ง แรง และ แสบตานั่นล่ะครับ แต่ความจริงแล้ว ผมชอบสีที่ไม่ผสมดำหรือขาวแบบนี้มากนะ 

ดูมันแรงๆ จริงใจดี 555 (ไม่เปลืองสีเบรคด้วย) แถวเอแบคก็มีตึกสีนี้เหมือนกัน 

ตอนนี้มันซีดลงกว่าแรกๆ เยอะ แต่ก็ยังสดกว่าตึกข้างๆ ที่เป็นสีเบรคก็แล้วกัน (วะ)

มีนาคม 2556

ปล. รูปบนรีทัชแล้วครับ ส่วนรูปล่างจากไฟล์ใน iPhone4s ดิบๆ 

ปลล. เห็นตั้งแต่เริ่มสร้าง พอเป็นรูปเป็นร่าง จนถึงขั้นตอนก่อนลงสี แล้วก็รู้สึกขึ้นมาว่า เอาแล้วๆ 55

ปลลล. นี่กูจะโดนเขาฟ้องมั้ยเนี่ย 555

ว่าง

ซัมเมอร์ปี 56 เงียบเหงามาก นอกจากนักศึกษาเรียนกันหมด ก็ไม่มีเรื่องอื่นๆ ให้น่าตื่นเต้น
งานในออฟฟิศก็น้อยตามวาระปิดเทอม มีพิมพ์งานระดับร้อยเล่มบ้างเล็กน้อย ทีเหลือก็เป็นส่วนย่อย

เช้านี้ฝนตกก่อนถึงที่ทำงาน ทั้งๆ ที่ตลอดทางขับมา แดดออกจนแสบตา แต่พอมาถึงแยกทางเข้าวัด
เม็ดฝนก็โปรยลงมาต่อหน้า รถไม่ได้ล้างตั้งแต่อาทิตย์ก่อน ตอนที่ฝนตกคราวที่แล้ว รอบนี้เลยซ้ำที่เดิม
ให้เลอะเล่นซะอย่างนั้น

ว่างทั้งฝน อยู่ดีๆ ก็ตก ว่างทั้งคน ไม่มีอะไรทำ อยู่ดีๆ ก็อัพบล๊อค

มีนา 56

อุ่นใจ 3 เดือนแย้ว >_<

วัคซีน บาดทะยัก เข็มที่ 1

เสาร์-อาทิตย์นี้ ใช้เวลาไปกับการ นอน มากทั้งสองวัน

ช่วงบ่ายวันเสาร์ พาหญิงไปพบหมอตามใบนัด ครั้งที่ 2 เพื่อฉีดวัคซีนบาดทะยักให้กับอุ่นใจ ครั้งแรก

ตกเย็น พาคนท้องไปเดินเล่นที่ iKEA บางนา เพื่อไปหา มีฮา 

เห็นนังหนูคนนี้ ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ฉิง จนตอนนี้มีฮาอายุ 1 ขวบ 5 เดือน เดินได้ พูดได้ เยอะแล้ว

ดีใจที่ได้ตามติดชีวิตของนังหนูหน้าหมวยคนนึง ที่ไม่รู้ไปถูกชะตามันตอนไหน ถึงได้ซื้ออะไรต่ออะไร

เอาไปให้จนออกนอกหน้าซะแบบนั้น 55 

บ่ายวันอาทิตย์ เอานาฬิกาไปแฟชั่น เพื่อเปลี่ยนสายที่มันขาด หมดอายุการใช้งานแล้ว

เป็นของหนึ่งสิ่งที่ติดอยู่กับตัวมานาน ใช้อย่างคุ้มราคา และถ้ามันยังคงไม่หยุดเดิน ก็คงจะใช้มันต่อไป

ขากลับแวะซื้อผักจากบิ๊กซีในแฟชั่น กลับมาทำกับข้าวกินเอง ก็อร่อยสะใจไปอีกแบบ

เป็นเสาร์-อาทิตย์ที่ ไม่มีกิจกรรมใดๆ ไกลบ้าน แต่ก็เพลินดี

มีนาคม 2556

ดีของเขา ไม่เหมือน ดีของเรา

อาทิตย์ที่ผ่านมา - มีเหตุต้องให้เป็นพลร่มโดดงานครึ่งวัน เพราะคุณนายประหยัดแอบงอแง
วันก่อนหน้านั้น สตาร์ทรถทำงานช่วงเช้า มีอาการรอบเครื่องค่อยๆ ขึ้นอย่างช้าๆ นี่ก็เอะใจอย่างแรกแล้ว

วันถัดมา สตาร์ทค่อนข้างยาก และลามไปถึงไม่ติด ก็เลยตัดสินใจซื้ออะไหล่รอหมอผ่าตัดล่วงหน้า
พร้อมกับพาคุณนายไปหาช่าง ผลปรากฏว่า เป็นอาการเดียวกับที่หาข้อมูลจากในเว็บ

คือ หัวนกกระจอก-หน้าทองขาว เริ่มเสื่อมสภาพ - ก็เลยให้พี่ติ่งจัดการเปลี่ยนอะไหล่ที่เตรียมไว้เพียบ
ให้หมดทุกอย่าง ไม่ว่าของเดิมมันจะดีมาจากไหน ก็ไม่รู้ล่ะ ทเอาดีของกูนี่ล่ะ อัตตาของแท้เลย 5555

เย็นวาน เข้าโลตัสหาซื้อผักสด และทูน่า กลับมาทำสลัดกินกับคนท้อง เล่นกันไปคนละ 1 จานพูนๆ
อิ่มชิบหาย กินผักกันเป็นหนอนเลยทีเดียว ดีเหมือนกันที่เดี๋ยวนี้เริ่มหันมาสนใจในอาหารเพื่อสุขภาพ
ของตัวเอง และของคนท้อง

เราว่าดีของเราแบบนี้ล่ะดี

มีนาคม 2556