สมมติว่าตัวเองมีลูก :)

ก่อนไม่เคยคิดจะมีลูก เคยสมมติตัวเองในความคิด
ว่าถ้ามีแล้วจะเลี้ยงมันยังไง (วะ) พ่อมันดื้อซะขนาดนี้
เมื่อวาน หลังจากอัลตราซาวด์ ครบ 5 เดือนเรียบร้อย
--- ได้ลูกชายโว้ยยยยยยยยยยยยยยย ---
แข็งแรง สมบูรณ์ ปรกติดีอยู่ จู๋โด่ชัดเจน คุณหมอวิบูลย์บอกว่า นั่นไง - จู๋ -
โว้ววววว 5555555555555555

12 พ.ค. 56

ปล.ตอนซาวด์อยู่ในห้องคุณหมอ ตื่นเต้นชิบหายครับเย็ดครก ไม่เคยตื่นเต้นห่าอะไรขนาดนี้มาก่อน

กะดุ๊กกะดิ๊ก

เริ่มต้น 5 เดือนของการรับรู้จากในท้อง นั่งเปิดเพลงให้คนในท้องฟัง คนนอกท้องก็นั่งเพ่ง เพราะเห็นคนท้องบอกว่า 

ลูกชอบมาดุ๊กดิ๊กๆๆ แถวๆ สะดือ  หญิงรู้สึกได้ทุกวัน แต่ทำไมป๊ามันมองไม่เห็นเลยวะ 555

ทีแรกตั้งใจจะเล่านิทาน  แต่เปลี่ยนเป็นเปิด App นิทานให้ฟังดีกว่า (ป๊ามันขี้เกียจ 55) แล้วก็เปิดเพลงเพราะๆ ให้แทนละกันนะ หมอบอกว่าไม่จำเป็นต้อง Mozard หรืออะไรหรอก แค่คนอุ้มท้องฟังแล้วรู้สึกสบายหูกับเพลงนั้นๆ ก็ได้แล้ว 

ป๊าจะพยายามเพ่งรอยกะดุ๊กกะดิ๊ก ของหนูนะ ว่าจะเห็นชัดเมื่อไหร่

5 เดือนแล้วนี่ อาทิตย์ที่ 12 พ.ค. 56 นี้ก็รู้แล้วว่า หนูจะเป็น เด็กชาย หรือ เด็กหญิง

หลังจากนั้น อีก 3 เดือนกว่า ค่อยเจอตัวจริงละกัน

พ.ค. 56

ปล.เป็นของเล่นที่น่าตื่นเต้นมาก 555

คุณนาย บรูโน่ :)

ครั้งแรกที่ได้ลองปั่นจักรยาน มีโอกาสได้ลองเล่น KHS F20R ของพี่แทน รุ่นพี่ที่ขับเต่าด้วยกันที่งาน Siam VW Festival 2013 รู้สึกว่า รถอะไร ทรงแปลกตาดี คันเล็ก พับได้ แฮนด์เป็นเสือหมอบ แถมล้อเล็กอีกต่างหาก

หลังจากนั้นอีกซักระยะ ก็หาซื้อจักรยานมาปั่นเป็นของตัวเอง เริ่มใช้ Merida Speeder T2 Disc 2012 มาเป็นคันแรกของการใช้ตีนถีบ อัพอะไหล่ไปบ้างตามความอยากรู้ ปั่นไปได้ซักพัก เบื่อกับการต้องมานั่งถอดล้อเข้า ถอดล้อออก บางทีอาจจะเลยเถิดไปถึงการต้องซื้อแร็คยึดจักรยาน เพื่อบรรทุกใส่ท้ายรถ เวลาอยากไปไหนด้วย

สำนึกได้ดังนั้นแล้ว ก็ลงขาย Merida ซะ แล้วก็เอาตังค์นั้นมาซื้อ Mini Velo BRUNO ซะ สิ้นเรื่องสิ้นราวสมใจนึกบางลำภู จากความกรุณาของทางร้าน AIM BIKE เป็นอย่างสูงที่อุตส่าห์ขึ้นจักรยานรอเราไปถึง

บรรทุกใส่เบาะหลังแท๊กซี่กลับมา หลังจากจ่ายเงินไป 19,500 บาท  ไม่ต้องถอดล้อ
ถือว่าทะลุเป้าในการอยากได้จักรยานซักคัน เอาไว้ปั่นออกกำลังกาย ใส่ท้ายรถได้แบบไม่ต้องเกะกะ
เอวัง เอย

พ.ค.56

ปล.อีกอย่างนึงที่ทำให้ต้องทุรนทุรายมีเจ้าบรูโน่ไว้ในบ้านให้ได้ ก็คือมันสีเขียว โทนเดียวกันกับคุณนายประหยัด ไหนๆ ก็ไหนๆ ตั้งชื่อให้ว่า คุณนายบรูโน่ ไปเลยละกัน อิอิ

19 สัปดาห์แล้ว :)

วันหยุดยาวที่ผ่านมา - นอนเล่นอยู่กับบ้าน พาหญิงไปตรวจครรภ์ ครบ 19 สัปดาห์ แล้ว (โว้ยยย) หมอนัดตรวจอัลตร้าซาวด์ อาทิตย์ที่ 12 พ.ค. 56 จะได้รู้ซะทีว่าในท้องเป็น เด็กชาย หรือ เด็กหญิง

- ตื่นเต้น -

ระหว่างนี้ก็เล่นกับลูกคนอื่นไปชั่วคราว รออีก 4 เดือนค่อยมีของเล่นเป็นของตัวเองอย่างจริงจัง
ฝนเทลงมาตอนเช้าวันหยุด ก่อนที่ช่วงบ่ายจะไปเดินเล่นงานจักรยานที่ Impact ซึ่ง
ไม่เห็นจะมีจักรยานเยอะอย่างที่คิดไว้เลยแฮะ

จากนั้นก็กลับบ้าน - ทำกับข้าว
พร้อมกับข่าวกะหรี่แค่ขายตัว แต่หญิงชั่วขายชาติ เกลื่อนทีวีและโลกออนไลน์
รวมไปถึงการแพ้ของแมนยูต่อเชลซี 1:0 ซะด้วย...

เช้าวันจันทร์ ปั่นจักรยานไปซื้อกับข้าว กลับมาทำกินที่บ้าน เป็นเรื่องปรกติไปเสียแล้ว
ทำเอง อร่อย และสะอาดแบบตาเห็น มากกว่าซื้อกับข้าวถุง

หมดไปอีก 3 วันหยุด
อาทิตย์หน้าคงมีเรื่องให้ตื่นเต้นอีกรอบ

พ.ค. 56

พาลูกไหว้พระ

วันแรงงานปีนี้ โดดงานพาหญิงกับลูก (ในท้อง) ไปไหว้พระที่วัดใหญ่ชัยมงคลและวัดพนัญเชิงวรวิหาร แค่สองวัดก็ทำให้เราสามคน เหงื่อตก เพราะอากาศที่ร้อนนนนนนนน มากกกกกกกกกก

ถึงมากที่สุดเมื่อวานนี้ แถมคนเยอะอีกต่างหาก

เราสองคนเริ่มงานและเลิกงานไม่ค่อยเป็นเวลา เช้าวันหยุดส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยได้ทำบุญกันนัก การโดดงานและมีวันหยุดเพื่อไปทำบุญ ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี ได้ถวายปัจจัย ถวายสังฆทานที่วัด ถึงแม้มันจะเป็นเพียงแค่สัญลักษณ์ในการทำบุญก็ตามที ก็นับว่าเป็นสิ่งดีๆ วันนึงในชีวิต

ออกจากอยุธยาบ่ายสองโมง ขับมาทางวงแหวนบางปะอิน-บางนา มุ่งตรงไปหามีฮา (55555) ถึงกรุงเทพปั๊บ ฝนตกปุ๊บ อยู่เล่นกับมีฮาจนทุ่มกว่า กินข้าว แล้วก็แยกย้ายกลับบ้าน

ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องขับรถเลยบ้านไปตั้งไกล เพื่อไปหาเด็กคนนึงที่
ญาติก็ไม่ใช่
เพื่อนก็ไม่เชิง
รู้จักกันมานานก็ไม่อีกแหละ
รู้แต่ว่า เคมีมันตรงกัน
พอไปเห็นหน้ามันแล้วฮา
หายเหนื่อย 555

พฤษภาคม 2556

(เปลี่ยน)การเดินทางครั้งใหม่

เข้ามาทำงานปี 41 ซึ่งเป็นปีแรกหลังจากเรียนจบ มาทำงานโดยนั่รถไฟ จากชุมทางฉะเชิงเทรา มาลงรถที่สถานีรถไฟหัวหมาก อยู่เป็นเวลา 1 หรือ 2 ปี หลังจากนั้นเริ่มรู้จักรุ่นพี่ในที่ทำงาน ก็เลยเกิดการชักชวน ให้มาเช่าห้องที่ซ.พนาสิน (ราม 24/2) อยู่ด้วยกัน ตามประสาคนโสด

อยู่ที่พนาสินได้ 5 ปีก็ออกมาซื้อคอนโดอยู่เอง ที่ซ.พัฒนาการ 54 เพื่อขี่มอเตอร์ไซค์ไป-กลับ ที่ทำงาน ย่างเข้าปีที่ 7 ปี ก็ย้ายวิทยาเขตมาทำงานที่บางนา กม.26 เปลี่ยนการเดินทางมาทำงาน มาเป็นขับรถจากแปดริ้ว คลองสวน มาทำงานเส้นบางบ่อ เข้าทางสี่แยกเปร็ง

เวลาผ่านไป 5 ปี กลับเข้าเขต กทม อีกครั้ง แต่อยู่ละแวกลาดกระบัง เดินทางโดยใช้เต่า ขับมาทำงานเส้นลาดกระบัง-คลองสวน เป็นเวลาเกือบ 2 ปี

ก็เปลี่ยนการเดินทางมาทำงานอีกรอบ โดยการย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านหญิง รามอินทรา 65 มาทำงานโดยขับป้าเต่า (คันที่ 2) เส้นทางรามอินทรา-มอเตอร์เวย์-ร่มเกล้า-บางบ่อ ซึ่งเป็นอะไรที่โหดร้ายมาก เพราะรถรอบเย็นหลังเลิกงาน ติดแบบไม่สนใจคนอยู่ไกลบ้างเลย

15 ปีผ่าน - มาวันนี้ เปลี่ยนการเดินทางมาทำงานอีกครั้ง หลังจากทดลองเส้นทางล่าสุด คำนวณค่าน้ำมัน ค่าสึกหรอ (ของรถ) แล้วไม่น่าจะคุ้มทุน ก็เลยขับมาจอดไว้ที่วิทยาเขตหัวหมาก แล้วนั่งรถบัสของมหาวิทยาลัย มาทำงานบางนา อีกครั้งหนึ่ง

15 ปีผ่านหมุนวนมาครบรอบอีกครั้ง กับรถบัส
15 ปีนี้ ผ่านเส้นทางใน กทม มาแล้วทุกเส้นทาง ผ่านรถติดระดับ A+ มามากมาย
วันนี้ขอเริ่มเดินทาง กับเส้นทางใหม่ คล้ายๆ ของเดิม เพื่อประหยัดอะไรที่ควร เผื่อไว้ให้คนในท้อง
ได้สบายในวันหน้า

เมษายน 2556

ทะลายกำแพงความกลัว

ก่อนซื้อจักรยาน - เคยคิดว่า กูจะปั่นได้ซักกี่น้ำวะ
หลังซื้อจักรยาน - เคยคิดว่า กูจะปั่นไปได้ซักแค่ไหน
พอมีจักรยาน เริ่มปั่น - แค่ปากซอยยังเหงื่อทะลัก กลับบ้านแทบไม่ไหว
ปั่นไปเรื่อยๆ นานวันเข้า

จาก 2 กิโลเมตร ใกล้ๆ บ้าน เริ่มเป็น 5 6 และ 7 รอบๆ บ้าน
จากที่ปั่นอยู่ในซอย เริ่มออกนอกถนน ลองปั่นข้ามฝั่ง ไปอีกฝั่ง ไกลไปอีกนิด
ค่อยๆ คลืบคลาน ทะลุไปเรื่อย

วันเสาร์ เปลี่ยนจานหน้า กระโหลก ให้ปั่นลื่นขึ้น - คิดอยากลองปั่นจากรามอินทรา ไปสายไหม
ก็เลย ลองดู - 10 กิโลเมตรจากบ้าน จนถึงสายไหม ไม่เหนื่อยอย่างที่คิด

ไม่น่ากลัวเลยด้วย ว่าจะมีแรงปั่นมั้ย - ผลปรากฏว่า ยังมีแรงเดินเหลืออีก อิอิ
ไม่ยากเท่าไหร่ แต่มันก็ไม่ง่ายเลยทีจะทำได้ในครั้งเดียว ถ้ายังไม่ยอมทะลายกำแพงความกลัว
รอบๆ ตัวทิ้งไป

เมษายน 2556

ปล.รามอินทรา-สายไหม ไป-กลับ 20 โล สำหรับมือใหม่หัดปั่น มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
ปลล. เมื่อทราบดังนี้แล้ว - มาปั่นจักรยานเพื่อสุขภาพกันเถอะโว้ยยยยยยยย วู้ววว

สงกรานต์ 56

สงกรานต์ปีนี้ไม่ได้ไปเที่ยวไหน นอกจากอยู่บ้าน ตื่นไปทำบุญบ้านยายวันเสาร์ กลับมากรุงเทพ แว่บไปนครนายก - แล้วก็กลับมานอนนับเม็ดฝนอยู่ที่บ้านเหมือนเดิม

ฝนตกตลอดทั้งอาทิตย์ รับหน้าร้อนที่แสนจะระอุมาตั้งแต่เดือนมีนาคม

ซื้อ ส้ม Navel ไปไหว้ยาย ด้วยความที่ไม่คิดว่ามันจะอร่อย 

แต่ทั้งแม่ พ่อ ป้า และอีกหลายคน เอ่ยเป็นเสียงเดียวกัน ว่าส้มอะไร รสชาดดี

ยาย กับ ก๋ง จะว่าอย่างไร ได้กิน หรือ ไม่ได้กิน ไม่รู้ได้ อร่อยหรือเปล่า คงไม่ได้ยินเสียงแล้ว

แต่ก็แอบดีใจที่ ส้ม เพียงแค่นั้น ทำให้หลายคนยิ้มได้

นอนและนั่ง นับเม็ดฝน ในบางจังหวะก็ตื่นขึ้นมา สาดน้ำกับไอ้ตัวแสบของพ่อหญิง

สงกรานต์ในความหมาย ที่ไม่ซับซ้อนของเด็กน้อย คือ สาดน้ำ จริงๆ

อย่างไร ที่ไหนก็ได้ - ไม่ต้องมีพร็อบ รถไม่ต้องมี - โคโยตี้ไม่ต้องก็ได้ - ที่บ้านก็ไม่เกี่ยง

แค่คุณมีปืน (ฉีดน้ำ) ของคุณ - ฉันมีหัวใจของฉัน (สายยางต่อก๊อก)

2 คนก็มันส์ เท่านั้นก็พอ

เมษายน 2556

ปล.อุ่นใจอายุครบ 16 สัปดาห์ พร้อมกับมีสัญญาน ตรุ๊กๆ ที่ท้องแล้ว

สนุกล่ะงานนี้

Midnight Bikes

ทางเลือกที่สาม สำหรับคนอยู่ไม่ค่อยสุขเช่นผม คือ จักรยาน ฮะ

หลังจากทางเลือกที่สอง รถมอเตอร์ไซค์ อันเป็นที่รัก จำต้องวางมือบิดไมล์ แล้วเตรียมตัวเลี้ยงลูก ที่กำลังจะเกิดในเดือนกันยายนนี้แล้ว

แล้วทางเลือกแรกคืออะไรวะ .... 555

เมื่อวานหลังจากโพสต์รูปใน Facebook เกี่ยวกับสถานที่ปั่นจักรยาน เกิดมีรุ่นพี่ที่สนิทคนนึงสนใจไปปั่นด้วย ก็เลยหลอกมาปั่นพร้อมกันเสียให้เข็ด 555 ... ลากจากรามอินทรา 65 แบกจักรยานข้ามสะพานลอย (ดีที่สุด) แล้วก็ปั่นเข้า​ ซ.นวลจันทร์ ตรงผ่านเข้าไปสุดฝั่ง นวมินทร์

ไปจอดถ่ายรูป Chocolate Ville เหมือนเคย

หลังจากนั้นก็โทรหาหญิง ให้มาเจอกันที่หน้าร้าน แล้วก็ไปกินข้าวเย็นที่ ต่ายเมี่ยงปลาเผา
พี่โตนบอกว่า วันหลังมาใหม่ จัดหนักเลยนะ - ที่กินกันอยู่ก็ไม่เบานะเฮีย -"-

เช็คบิลเสร็จก็ต่างคนต่างแยกย้ายครับ
จักรยานสองคัน ปั่นตะแง่กๆๆ กลับมาทาง กม.8 มาแวะจอดหอบแดกแถวปั๊ม ปตท. ก่อนแยก กม.8
แล้วก็ดิ่งข้ามฝั่งเข้า กม.7 รามอินทรา เสร็จสรรพกลับถึงบ้าน 4 ทุ่มพอดี ขี้แตก (เพราะพี่ต่ายปลาเผา)

ฉะนั้นแล

เมษายน 2556

ปล.เริ่มสนุกกับจักรยานเว้ยเห้ย
ปลล.จักรยานที่ทำมาเพื่อ ขึ้นเขา ทางตรง หรือ อเนกประสงค์ นี่มันใช้ได้ดี เฉพาะทางนั้นๆ จริงๆ นะ อยากปั่นแบบไหน ควรเลือกความชอบของเราเอง ก่อนที่จะเลือกความชอบในจักรยานก่อนนะฮะ ไม่งั้นเสียใจแย่

สายล่อฟ้า

เสาร์ที่ผ่านมา พาหญิงไปตรวจครรภ์ ครบ 15 สัปดาห์
พบหมอเพื่อปรึกษา และให้คำตอบเกี่ยวกับการ เจาะน้ำคร่ำ และ ตรวจ Triple Test ว่า เราไม่ต้องการที่จะตรวจอะไรใดๆ ทั้งสิ้น โดยให้เหตุผลที่ว่า เรายอมรับความเป็นไปในอนาคต ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ทั้งดี และ ไม่ดี ก็ตาม เพราะว่าเราสองคนมั่นใจในการดูแล เอาใจใส่ ในสุขภาพของเราทั้งคู่
ว่าเด็กน้อยที่กำลังจะเกิดในอนาคตนั้น จะแข็งแรง (ส่วนมันจะซนนั้นก็อีกเรื่อง -"-)

หลังจากบอกกับหมอเช่นนั้น เราทั้งคู่ก็สบายใจ ที่จะไม่ต้องกังวลในเรื่องผลข้างเคียง
ของการเจาะน้ำคร่ำ ที่มีเปอร์เซ็นต์การติดเชื้อ และแท้ง ค่อนข้างไม่แน่นอน (นั่นคือสิ่งที่น่ากลัว)
ต่อจากนี้ก็มีหน้าที่ ที่จะต้องบำรุง และเอาใจใส่ ไอ้ตัวเล็กต่อไปจนกว่าเขาจะลืมตาขึ้นมาดูโลก
ไม่ว่าในแบบใดก็ตาม

เมษายน 2556
15 สัปดาห์ ของอุ่นใจแล้ว

ปล.ตอนหมอซาวน์หน้าท้อง ให้ฟังเสียงหัวใจเต้น มันดังรัวๆๆๆๆ ตึ่กๆๆๆๆๆๆ พรึ่กๆๆๆๆๆๆๆ
ยังกับโซโล่อินโทรเพลง สายล่อฟ้า ... รู้สึกฮึกเหิมจัง 5555

ปลล.หลังจากนั้นวันอาทิตย์ เอาจักรยานปั่นไปชอคกะแล็ตวิลล์ ได้ Wall สวยๆ กลับมา สบายใจ

เอพริลฟูล

หยุดสองวันที่ผ่านมา ลากสังขารตัวเองและมะลิดา ออกจากรามอินทรา 65 เข้านวลจันทร์ ทะลุไปฝั่งนวมินทร์ เลี้ยวเข้าถนนตัดใหม่ ไปหยุดหน้า Chocolate Ville แล้วยูเทิร์นกลับเส้นเกษตร เข้าเลียบทางด่วน ข้ามสะพานข้ามแยกวัชรพล (รอบนี้ไม่เหนื่อยเหมือนครั้งแรก) แล้วก็ปั่นเข้าบ้าน ได้ความว่า

- เข้าซ.รามอินทรา 40 ปั่นง่ายกว่าไปทาง กม.8 นวมินทร์ เพราะซอยเล็ก รถน้อย
- ข้ามถนนไปฝั่งนวลจันทร์ รอบหน้าคงต้องแบกจักรยานขึ้นสะพานลอย ไม่งั้นรถสอยเอาไปแดกแน่
- ทาง Chocolate Vilee น่าปั่นดี บรรยากาศเงียบๆ ไม่วุ่นวาย
- อาจจะเสียเงินได้ เพราะแถวนั้นคนขายของเกี่ยวกับจักรยานเยอะ
- ขากลับ อาจจะต้องกลับทางนวลจันทร์ เพราะไม่งั้นก็ต้องปั่นขึ้นสะพานข้ามแยกเพื่อกลับบ้าน
- ถ้ากลับทางนวลจันทร์ ก็ต้องแบกจักรยานข้ามฝั่งกลับบ้านอีก ตายห่ากู
- สนุก เริ่มไปได้ไกลขึ้นเรื่อยๆ ๆ
- อยากปั่นขึ้นเขาใหญ่
- เริ่มโม้ละ
- แน่นอน วันนี้มัน April Fool's Day 

เมษายน 2556

ตั้งแต่ข้อ 3 จากท้ายสุดน่ะโม้ ที่เหลือนะใช่