สายล่อฟ้า

เสาร์ที่ผ่านมา พาหญิงไปตรวจครรภ์ ครบ 15 สัปดาห์
พบหมอเพื่อปรึกษา และให้คำตอบเกี่ยวกับการ เจาะน้ำคร่ำ และ ตรวจ Triple Test ว่า เราไม่ต้องการที่จะตรวจอะไรใดๆ ทั้งสิ้น โดยให้เหตุผลที่ว่า เรายอมรับความเป็นไปในอนาคต ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ทั้งดี และ ไม่ดี ก็ตาม เพราะว่าเราสองคนมั่นใจในการดูแล เอาใจใส่ ในสุขภาพของเราทั้งคู่
ว่าเด็กน้อยที่กำลังจะเกิดในอนาคตนั้น จะแข็งแรง (ส่วนมันจะซนนั้นก็อีกเรื่อง -"-)

หลังจากบอกกับหมอเช่นนั้น เราทั้งคู่ก็สบายใจ ที่จะไม่ต้องกังวลในเรื่องผลข้างเคียง
ของการเจาะน้ำคร่ำ ที่มีเปอร์เซ็นต์การติดเชื้อ และแท้ง ค่อนข้างไม่แน่นอน (นั่นคือสิ่งที่น่ากลัว)
ต่อจากนี้ก็มีหน้าที่ ที่จะต้องบำรุง และเอาใจใส่ ไอ้ตัวเล็กต่อไปจนกว่าเขาจะลืมตาขึ้นมาดูโลก
ไม่ว่าในแบบใดก็ตาม

เมษายน 2556
15 สัปดาห์ ของอุ่นใจแล้ว

ปล.ตอนหมอซาวน์หน้าท้อง ให้ฟังเสียงหัวใจเต้น มันดังรัวๆๆๆๆ ตึ่กๆๆๆๆๆๆ พรึ่กๆๆๆๆๆๆๆ
ยังกับโซโล่อินโทรเพลง สายล่อฟ้า ... รู้สึกฮึกเหิมจัง 5555

ปลล.หลังจากนั้นวันอาทิตย์ เอาจักรยานปั่นไปชอคกะแล็ตวิลล์ ได้ Wall สวยๆ กลับมา สบายใจ

เอพริลฟูล

หยุดสองวันที่ผ่านมา ลากสังขารตัวเองและมะลิดา ออกจากรามอินทรา 65 เข้านวลจันทร์ ทะลุไปฝั่งนวมินทร์ เลี้ยวเข้าถนนตัดใหม่ ไปหยุดหน้า Chocolate Ville แล้วยูเทิร์นกลับเส้นเกษตร เข้าเลียบทางด่วน ข้ามสะพานข้ามแยกวัชรพล (รอบนี้ไม่เหนื่อยเหมือนครั้งแรก) แล้วก็ปั่นเข้าบ้าน ได้ความว่า

- เข้าซ.รามอินทรา 40 ปั่นง่ายกว่าไปทาง กม.8 นวมินทร์ เพราะซอยเล็ก รถน้อย
- ข้ามถนนไปฝั่งนวลจันทร์ รอบหน้าคงต้องแบกจักรยานขึ้นสะพานลอย ไม่งั้นรถสอยเอาไปแดกแน่
- ทาง Chocolate Vilee น่าปั่นดี บรรยากาศเงียบๆ ไม่วุ่นวาย
- อาจจะเสียเงินได้ เพราะแถวนั้นคนขายของเกี่ยวกับจักรยานเยอะ
- ขากลับ อาจจะต้องกลับทางนวลจันทร์ เพราะไม่งั้นก็ต้องปั่นขึ้นสะพานข้ามแยกเพื่อกลับบ้าน
- ถ้ากลับทางนวลจันทร์ ก็ต้องแบกจักรยานข้ามฝั่งกลับบ้านอีก ตายห่ากู
- สนุก เริ่มไปได้ไกลขึ้นเรื่อยๆ ๆ
- อยากปั่นขึ้นเขาใหญ่
- เริ่มโม้ละ
- แน่นอน วันนี้มัน April Fool's Day 

เมษายน 2556

ตั้งแต่ข้อ 3 จากท้ายสุดน่ะโม้ ที่เหลือนะใช่

โหมดจักรยาน

เริ่มจริงจังกับสองล้อแบบที่ต้องพึ่งแรงตัวเอง - ถ้าวัดค่าจาก 100 ตอนนี้ก็คง 50 แล้วละ (555) จากวันแรกที่เริ่มปั่นอยู่แค่ในซอย วันก่อนปั่นครั้งที่ 5 ออกหลังซอย ทะลุห้าแยกวัชรพล วิ่งตรงเข้าถนนสุขาภิบาล 5 แล้วไปหยุดพักที่เดิม McDonald บิ๊กซีริมถนน

ใจนึงก็คิด ว่าไปต่อหรือหยุด แล้ววกกลับดีวะ

แต่แว่บสุดท้ายก่อนถีบรถออกจากที่นั่น คิดได้ว่า ขอลองไปต่ออีกซักนิด จนกว่าจะบอกตัวเองว่าพอ ก็ได้ระยะเพิ่มมาอีกมากโข กลับบ้านสามทุ่มกว่าพร้อมเหงื่อชุ่มหลังเสื้อ - วัดระยะจากใน Google Map ก็ได้ประมาณ 17-20 กิโลเมตร อาจจะมีขาดเกินบ้าง ไม่มีไมล์วัด เพราะไม่รู้จะซื้อมาทำไม ในเมื่อเราปั่นเพื่อความมันส์ และเสพสุขภาพจากความเพลินในเวลาว่างเท่านั้น

ถือว่าเป็นการเริ่มต้นเอาจริงเอาจัง กับล้อทั้งสองได้เป็นอย่างดี ถึงมันจะไม่ได้ฟิลลิ่งเหมือนรถมอเตอร์ไซค์ อย่างที่เคยผ่านมาก็ตามที

มีนาคม 2556

เมื่อย แต่สนุกใช้ได้

วันสุขสีเขียว

ตั้งใจที่จะจอดถ่ายรูปคู่กับสำนักงานทนายความแห่งนี้ตั้งหลายรอบแล้ว แต่ก็ไม่สะดวกซักที มาเช้าวันนี้มีเวลา ก็เลยขอจอดเพื่อเก็บภาพเป็นฉากหลังให้กับคุณนายประหยัดซักหน่อย 

นึกถึงสมัยที่เรียนศิลปกรรม อาจารย์เคยสอนไว้ว่า ถ้าใครงัดกระป๋องสีออกมา

แล้วลงสีเลยโดยที่ไม่เบรคด้วยดำหรือขาว

กูให้มึงตก!! ...

ด้วยความที่ว่า สีที่ไม่ผ่านการเบรคด้วยดำ หรือ ขาว มันจะรู้สึกแหลมน่ะครับ (งงล่ะสิ) 

ก็คือ แข็ง แรง และ แสบตานั่นล่ะครับ แต่ความจริงแล้ว ผมชอบสีที่ไม่ผสมดำหรือขาวแบบนี้มากนะ 

ดูมันแรงๆ จริงใจดี 555 (ไม่เปลืองสีเบรคด้วย) แถวเอแบคก็มีตึกสีนี้เหมือนกัน 

ตอนนี้มันซีดลงกว่าแรกๆ เยอะ แต่ก็ยังสดกว่าตึกข้างๆ ที่เป็นสีเบรคก็แล้วกัน (วะ)

มีนาคม 2556

ปล. รูปบนรีทัชแล้วครับ ส่วนรูปล่างจากไฟล์ใน iPhone4s ดิบๆ 

ปลล. เห็นตั้งแต่เริ่มสร้าง พอเป็นรูปเป็นร่าง จนถึงขั้นตอนก่อนลงสี แล้วก็รู้สึกขึ้นมาว่า เอาแล้วๆ 55

ปลลล. นี่กูจะโดนเขาฟ้องมั้ยเนี่ย 555

ว่าง

ซัมเมอร์ปี 56 เงียบเหงามาก นอกจากนักศึกษาเรียนกันหมด ก็ไม่มีเรื่องอื่นๆ ให้น่าตื่นเต้น
งานในออฟฟิศก็น้อยตามวาระปิดเทอม มีพิมพ์งานระดับร้อยเล่มบ้างเล็กน้อย ทีเหลือก็เป็นส่วนย่อย

เช้านี้ฝนตกก่อนถึงที่ทำงาน ทั้งๆ ที่ตลอดทางขับมา แดดออกจนแสบตา แต่พอมาถึงแยกทางเข้าวัด
เม็ดฝนก็โปรยลงมาต่อหน้า รถไม่ได้ล้างตั้งแต่อาทิตย์ก่อน ตอนที่ฝนตกคราวที่แล้ว รอบนี้เลยซ้ำที่เดิม
ให้เลอะเล่นซะอย่างนั้น

ว่างทั้งฝน อยู่ดีๆ ก็ตก ว่างทั้งคน ไม่มีอะไรทำ อยู่ดีๆ ก็อัพบล๊อค

มีนา 56

อุ่นใจ 3 เดือนแย้ว >_<

วัคซีน บาดทะยัก เข็มที่ 1

เสาร์-อาทิตย์นี้ ใช้เวลาไปกับการ นอน มากทั้งสองวัน

ช่วงบ่ายวันเสาร์ พาหญิงไปพบหมอตามใบนัด ครั้งที่ 2 เพื่อฉีดวัคซีนบาดทะยักให้กับอุ่นใจ ครั้งแรก

ตกเย็น พาคนท้องไปเดินเล่นที่ iKEA บางนา เพื่อไปหา มีฮา 

เห็นนังหนูคนนี้ ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ฉิง จนตอนนี้มีฮาอายุ 1 ขวบ 5 เดือน เดินได้ พูดได้ เยอะแล้ว

ดีใจที่ได้ตามติดชีวิตของนังหนูหน้าหมวยคนนึง ที่ไม่รู้ไปถูกชะตามันตอนไหน ถึงได้ซื้ออะไรต่ออะไร

เอาไปให้จนออกนอกหน้าซะแบบนั้น 55 

บ่ายวันอาทิตย์ เอานาฬิกาไปแฟชั่น เพื่อเปลี่ยนสายที่มันขาด หมดอายุการใช้งานแล้ว

เป็นของหนึ่งสิ่งที่ติดอยู่กับตัวมานาน ใช้อย่างคุ้มราคา และถ้ามันยังคงไม่หยุดเดิน ก็คงจะใช้มันต่อไป

ขากลับแวะซื้อผักจากบิ๊กซีในแฟชั่น กลับมาทำกับข้าวกินเอง ก็อร่อยสะใจไปอีกแบบ

เป็นเสาร์-อาทิตย์ที่ ไม่มีกิจกรรมใดๆ ไกลบ้าน แต่ก็เพลินดี

มีนาคม 2556

ดีของเขา ไม่เหมือน ดีของเรา

อาทิตย์ที่ผ่านมา - มีเหตุต้องให้เป็นพลร่มโดดงานครึ่งวัน เพราะคุณนายประหยัดแอบงอแง
วันก่อนหน้านั้น สตาร์ทรถทำงานช่วงเช้า มีอาการรอบเครื่องค่อยๆ ขึ้นอย่างช้าๆ นี่ก็เอะใจอย่างแรกแล้ว

วันถัดมา สตาร์ทค่อนข้างยาก และลามไปถึงไม่ติด ก็เลยตัดสินใจซื้ออะไหล่รอหมอผ่าตัดล่วงหน้า
พร้อมกับพาคุณนายไปหาช่าง ผลปรากฏว่า เป็นอาการเดียวกับที่หาข้อมูลจากในเว็บ

คือ หัวนกกระจอก-หน้าทองขาว เริ่มเสื่อมสภาพ - ก็เลยให้พี่ติ่งจัดการเปลี่ยนอะไหล่ที่เตรียมไว้เพียบ
ให้หมดทุกอย่าง ไม่ว่าของเดิมมันจะดีมาจากไหน ก็ไม่รู้ล่ะ ทเอาดีของกูนี่ล่ะ อัตตาของแท้เลย 5555

เย็นวาน เข้าโลตัสหาซื้อผักสด และทูน่า กลับมาทำสลัดกินกับคนท้อง เล่นกันไปคนละ 1 จานพูนๆ
อิ่มชิบหาย กินผักกันเป็นหนอนเลยทีเดียว ดีเหมือนกันที่เดี๋ยวนี้เริ่มหันมาสนใจในอาหารเพื่อสุขภาพ
ของตัวเอง และของคนท้อง

เราว่าดีของเราแบบนี้ล่ะดี

มีนาคม 2556

เตรียมไว้อุ่นใจ

เขียนอะไรให้มันนอกเหนือจากชีวิตตัวเองบ้าง 555...

เช้าวันนี้ทองลงครับ -550 บาท เหลือบาทละ 22,150 ผมก็เลยตั้งใจไปซื้อทองแท่งมาเก็บไว้เผื่อในอนาคตต้องใช้เงิน ก็จะใช้วิธีเล่นแร่แปรทองเป็นของมีค่า แทนการเก็บเงินไว้ในบัญชีธนาคาร ที่อาจจะร่อยหรอลงไป เพราะใจตัวเองเป็นหลัก

ขับรถไประหว่างทางก็นึกขึ้นได้ว่า หรือจะซื้อสร้อย กำไล ข้อมือข้อเท้า เตรียมไว้ให้ลูกดี

พอถึงร้านทองก็เปลี่ยนใจครับ ถามอาแปะ อาม่า รวมทั้งนึกขึ้นได้ว่า โบราณเขาบอกไว้ว่าอย่าซื้อของเตรียมไว้ก่อนที่จะเกิด ก็เลยเปลี่ยนจากซื้อสร้อยข้อมือ ข้อเท้า มาเป็น สร้อยทองรูปพรรณ 2 บาทเก็บเอาไว้ดีกว่า

เผอิญว่าทองแท่ง ทั้ง 1, 5 และ 10 บาทของร้านอาแปะแกไม่มีน่ะครับ จะรอก็อาจจะเป็นเดือนที่จะต้องเก็บตั๋วกระดาษไว้ในมือ ก็เลยตัดสินใจเปลืองค่ากำเหน็จเล็กน้อย เอาสร้อยมาเก็บไว้ก็ยังดีกว่า เพราะเงิน 45,400.- บาท ใน ATM ที่รูดใช้ได้ตลอดเวลา มันยั่วกิเลสพ่อเหลือเกิน (ลูกเอ้ย 555)

กันยายน 2556 ถ้าหนูคลอดออกมา ปาฏิหารย์ข้อที่ 1 มีจริง
เดี๋ยวจะเอาสร้อยเส้นนี้ไปแลกเป็นสร้อยข้อมือ ข้อเท้า ของหนูนะจ๊ะ
(แต่ไอ้ที่เหลือเศษๆ หลักพัน ป๊าขอนะ 555)

กุมภา 2556

เตรียมไว้ก็อุ่นใจดี :)

เริ่มอุ่นใจ

ผ่านสัปดาห์ที่ 7 อันทรมานของการตั้งครรภ์ ที่หญิงมีภาวะแทรกซ้อนหลายอาการ
เริ่มตั้งแต่ อ้วกแตก เวียนหัวมาก ปวดขาเยอะ  แน่นท้อง กินข้าวได้น้อย ฯลฯ

พุธ พฤหัส ศุกร์ และเสาร์​ เป็น 4 วันแห่งการ เจ็บและทรมานอย่างแท้จริงของคนที่กำลังจะเป็นแม่ ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ซึ่งผมทำได้แค่...เฝ้า...และคอยช่วยนั่งข้างๆ เป็นความ...อุ่นใจ... อยู่ไม่ห่างแค่นั้น

นอกเหนือจากการเช็ดตัว คอยซื้อกับข้าว หยิบของ และอีกไม่กี่อย่าง รวมไปถึงการตื่นขึ้นมากลางดึก
เพื่อคอยนวดขา เป็นความ...อึดอัด...เพราะไม่สามารถแก้ไขอะไรให้ดีขึ้นได้

แต่ก็ผ่าน 4 วันนั้นมาด้วยดี แบบที่เราสองคนรู้สึกตะกุกตะกัก ปนเครียดเล็กน้อย

วานนี้พาไปนั่งเล่นงาน Siam VW Festival 2013 ที่ Wonder World Park เพื่อให้ได้ผ่อนคลาย (แต่แม่งร้อนชิบหาย) ได้เจอกับบรรยากาศสบายๆ เจอเด็กวิ่งเล่น เจอหมาตัวเล็กๆ เห็นเขายิ้มก็รู้สึกดี แต่แอบมีปวดหัวเล็กน้อย แบบนานๆ ครั้ง  กลับมาถึงบ้านนอนหลับยาวถึงเช้า ก็นับว่าโอเค

จนเมื่อเช้า ขับรถไปทำงานได้  แต่มีอาการอ้วกอีกนิดหน่อย
ซึ่ง ณ ตอนนี้ถือว่าธรรมดามากแล้ว เพราะเคยเห็นกันก่อนหน้า
มันหนักกว่านี้เยอะ

- อีกเกือบ  30 สัปดาห์ กว่าเจ้าหนูในท้องมันจะออกมาสร้างความโกลาหลให้กับโลกใบนี้...
- อีกเกือบ 300 วัน กว่าที่ความอึดอัดทั้งหลาย ในรอบนี้เป็นอีกรูปแบบนีง ที่เพิ่งเคยเจอ จะคลี่คลาย...
- อีกตั้งนาน นานจริงๆ นานชิบหาย นานมากกว่าอะไรที่เคยรู้สึกมาก่อน...

ทำได้เพียงแค่ อยู่ข้างๆ ให้...อุ่นใจ...
ถึงจะช่วยอะไรในเรื่องของความเจ็บปวด ไม่ได้มากก็ตามที
ก็จะพยายามอยู่ข้างๆ เพื่อเติมความ...อุ่นใจ...ให้ทุกวัน

ปล.ถึงกูจะง่วงก็เถอะ ยอมได้ (5555)

ก.พ. 56

ปล. ชอบคำว่า อุ่นใจ~ ว่ะ
ปลล. คิดถึงพ่อกับแม่ ว่าสมัยก่อน ตอนแม่มีเราเป็นลูกในท้อง จะวุ่นวายขนาดไหนกันวะเนี่ย -"-
ปลลล.แล้วช้างแม่งอุ้มท้องตั้ง 2 ปี แม่มันทนอยู่ได้ยังไงวะนั่น อึดชิบหาย -"-
ปลลลล.เกิดเป็นผู้ชาย สบายกว่า ผู้หญิงเยอะ อันนี้รู้ซึ้งแล้ว T_T

ก่อนของเล่นชิ้นใหม่จะมาถึง

ไม่แปลก ที่ซื้อเต่าเป็นครั้งที่สอง
และจักรยานด้วยเช่นกัน

เคยมานั่งนึกว่า ทำไมกูเป็นคนแบบนี้วะ ซื้อแล้วก็ซื้ออีก
หมายถึงว่า ซื้อครั้งแรก ขายไป ครั้งที่สองก็ซื้ออย่างเดิม
ไม่เบื่อมั่งเรอะ...

คำตอบ ที่มอบให้ตัวเองทุกครั้งคือ
เวลาชอบอะไร มักจะไม่เบื่อฮะ
แต่อะไรที่ไม่ชอบ เอาควายมาลาก เอาช้างมาดึง
ก็ไม่เอา

ก็เลยเป็นที่มาของ Merida Speeder T2 คันที่สองต่อจากฟิกเกียร์คันเก่า
ไม่รู้จะอยู่นานขนาดไหน แต่คันนี้ปั่นมากกว่า ไกลกว่า เอาจริงกว่า (เหรอวะ) คันก่อนเยอะ
วันก่อนก็อ้อมแม่งเล่นๆ ซะ 1 รอบ หอบแทบตาย ไม่ได้ดูแรงตัวเองที่เพิ่งจะเริ่มปั่นจักรยานเล้ย

กว่าจะถึงบ้านได้ น้ำตาแทบร่วง....

ของเล่น 2 ชิ้นที่ใช้งานจริงเกือบทุกวันมีแล้ว (พิมพ์ถึงท่อนนี้ก็คิดถึงมอเตอร์ไซค์ขึ้นมาตะหงิดๆ)
แต่ช่างมันก่อน คงไม่มีโอกาสได้ขี่ออกทริปยาวๆ แล้ว
เพราะต้องรอของเล่นชิ้นที่ 3 ที่กำลังเดินทางมา ในอีก 7 เดือนข้างหน้า

ชิ้นนี้ น่าจะอยู่กับเรานานมากกว่าชิ้นไหนๆ
น่าจะทำให้ชีวิต มีทุกรสชาดกว่าที่เคยเจอ
แล้วเฮียจะรอนะนังหนู

:)

ก.พ. 56 เดือนแห่งความรัก

อะไรก็ได้ :)

วันเสาร์ที่ผ่านมาพาหญิงไปฝากท้องที่ ร.พ.สินแพทย์ หมอที่ตึกสูตินารีเวช ชั้น 17 พูดว่า เด็กในท้องตอนนี้ตัวเท่านี้  พร้อมเอาปากกา...จุด...ลงบนกระดาษ 1 จุดแล้วพยักหน้าหงึกๆ แถมบอกอีกว่า
ผมจะส่งคุณลงสามจังหวัดชายแดนใต้ไปเป็นทหาร เพราะคุณยิงปืนแม่น.....พูดจบ หมอก็หัวเราะ
เหมือนภูมิใจในมุขของแกเมื่อกี๊นี้...

ฮึๆ หึๆๆ ๆ
คุณหมอเป็นคนตลกดีนะครับ (นึกในใจแล้วแอบฮาเบาๆ)

อาทิตย์หน้าไปฟังผล 

ผมไม่อยากได้อะไรนอกจาก 

ให้แข็งแรง สุขภาพดี ก็เพียงพอแล้ว

กุมภาพันธ์ 2556