วันหยุดสุดฟิน

หยุดวันเสาร์ ไม่มีกิจกรรมนอกบ้านใดๆ นอกเหนือจาก
- ตื่นเช้าไปตลาด ซื้อของมาทำกับข้าวเช้าให้คนท้อง และคนในท้อง
- สายๆ ปั่นจักรยานไปนั่งกินกาแฟปากซอย ซักพัก
- บ่าย กลับบ้านมานอน แล้วก็นอน เดินถือกล้องถ่ายรูปเรื่อยเปื่อย
- เย็น เอาจักรยานออกไปปั่น 1 รอบ จากรามอินทรา 65 ไปช็อคโกแลตวิลล์ วนกลับมาทางเลียบด่วน
- หลังอาหารเย็น เป็นเวลาของการนั่งดูทีวี เปิดเพลงให้ลูกฟัง

วันอาทิตย์ กิจกรรมส่วนตัวเล็กน้อย เริ่มจาก
- ตื่นสายประมาณเกือบ 8 โมง ล้างหน้าล้างตา เอาเต่าออกไปซิ่งที่ Mezzo Coffee วังหิน
- นั่งที่นั่นประมาณ 3 ชั่วโมง ซื้อของจาก MaxValu มาทำกับข้าวกลางวัน (ต้มจืดฟัก)
- บ่าย เป็นคิวของการนอน และนั่งเล่นของคนท้อง ฟังเพลง เก้าอี้โยก มีเด็กมาเล่านิทานให้น้องฟัง
- เย็น เอาจักรยานออกไปปั่นเหมือนเคย 1 รอบ ระยะทางไปกลับ 22 กิโลเมตร เสียเวลาไป 3 ชั่วโมง
- หลังจากอาหารเย็น (ค่ำแล้วน่ะแหละ) ก็เป็นคิวของการดูทีวี และนอน

มิ.ย. 56

ปั่นจักรยานแล้วได้รูปเยอะ ชอบจริงๆ พับผ่า

(เปลี่ยน) การเดินทางครั้งใหม่ #2

เคยเขียนไว้ในนี้ฮะ 29.4.56

15 ปีผ่านหมุนวนมาครบรอบอีกครั้ง กับรถบัส
15 ปีนี้ ผ่านเส้นทางใน กทม มาแล้วทุกเส้นทาง ผ่านรถติดระดับ A+ มามากมาย
วันนี้ขอเริ่มเดินทาง กับเส้นทางใหม่ คล้ายๆ ของเดิม เพื่อประหยัดอะไรที่ควร เผื่อไว้ให้คนในท้องได้สบายในวันหน้า

เมื่อเช้า ลองเปลี่ยนการเดินทางมาทำงานดูอีกครั้ง โดยการนั่งรถเมล์ - เดิมทีเดียวนั่งวินรถตู้จาก รามอินทรา ซ.65 มาลง รามคำแหง ซ.24/1 บางครั้งรอรถตู้ไปรามจนท้อ ก็ลองนั่งแท๊กซี่ แต่แพงเกินไป เช้านี้เลยนั่งรถพ่อหญิงมาลง นวมินทร์ ซ.68 แล้วนั่งรถเมล์สาย 71 (เมล์เล็กนรก) สายในตำนาน

มาลงปากซอยพนาสิน ต่อวินรถมอไซค์ไปนั่งรถบัส
ถึงจะ(ลุก)ยืนตลอดสาย แต่ก็สบายๆ ไม่ร้อนมาก เพราะออกจากบ้านแต่เช้า
8 บาท และ 10 บาทรวมค่ารถสองต่อ ทำให้เราถึงวิทยาเขตหัวหมาก
และนั่งรถบัสต่อไปบางนาได้อย่างสบาย

แถมได้รูปที่ไม่เคยได้ถ่ายมานาน 15 ปี อีกด้วย
ถือว่าได้สามต่อ - ไม่สิ ต้องสี่

ช่างเถอะ ประหยัดดี ชอบ
ไว้เสาร์ - อ าทิตย์ ค่อยเอาเต่าไปซิ่งละกัน จอดในบ้านสบายใจ

มิ.ย. 56

Mother Class #1

มีคอร์สต้องเข้าอบรมเบื้องต้นสำหรับคนท้อง เมื่อวันอาทิตย์ ที่ 9 มิย 56 ชั้น 18 โรงพยาบาลสินแพทย์ - ไปถึงก่อนเวลาประมาณ 15 นาที ลงทะเบียนและรับเอกสารต่างๆ ที่ฝ่ายสูตินารีเวชเตรียมไว้ให้

การอบรมทั้ง 2.30 ชั่วโมง ส่วนใหญ่ตั้งแต่เริ่มต้นในการ เตรียมที่จะท้อง ไปจนถึงครบกำหนดคลอด เนื้อหาจาก อาจารย์ พ.ญ. เป็นไปด้วยความเรียบง่าย เสริมด้วยความรู้เบื้องต้นจากหัวหน้าฝ่ายสูติ และฝ่ายเสริมโภชนาการจากนมผงยี่ห้อนึง อีกเล็กน้อย

หลังชั่งโมงอบรมจบลง - ซื้อผลิตภัณฑ์กลับบ้าน ข้อมูลต่างๆ ที่ๆได้รับมาเป็นประโยชน์ตามที่เราเคยศึกษามาเช่นกัน มีอยู่อย่างที่แปลกใจคือ หมอกล่าวว่า เกณฑ์การดิ้นในท้องของเด็ก 5-10 ครั้งต่อวัน ถือเป็นเรื่องที่ดี (น้อยกว่านั้นควรพบแพทย์เพื่อปรึกษาอาการ)

ลูกผม วันนึงดิ้นเกิน 30 ครั้ง
ต้องไปปรึกษาใครครับคุณหมอ -"-
คึกจริงๆ ตอนอบรมก็ยังดิ้นปุ่กปั่กๆๆๆๆๆ โชว์อาหมออยู่ได้

มิ.ย. 56

6 เดือนเต็ม :)

24 สัปดาห์ พอดี :)

เสาร์ที่ 1 มิย 56 พาคนท้องและคนในท้อง ไปตรวจสุขภาพครรภ์ ประจำเดือนที่ 6 หรือ 24 สัปดาห์มา หมอเจาะเลือดของคนท้อง (สังเกตหน้า) ออกมา 1 หลอดใหญ่ เพื่อเอาไปตรวจระดับน้ำตาล และฮอร์โมนไทรอยด์ - ผลที่ได้คือ ปรกติดี

ระหว่างที่รอผลนั้น คนท้องหน้าเหลือ 2.1 นิ้ว เพราะกังวลเรื่องของโรคทั้งสอง เผื่อผลออกมาไม่ค่อยดีนัก แต่พอรู้ผล จากหมอที่โทรศัพท์มาแจ้ง คนท้องเลยฉลองด้วยการกินชิฟฟ่อนไปชุดใหญ่ -"-

จากโรงพยาบาล แวะซื้ออาหารเพื่อสุขภาพไปฝากแม่กับพ่อที่แปดริ้ว - แม่กินมังสวิรัติตลอดไป นับจากนี้เป็นหน้าที่เราที่จะคอยเป็นกำลังสนับสนุน ในเรื่องของอาการประเภท ชีวิจิต ให้กับแม่

กลับถึง กทม บ่ายแก่ๆ เป็นอีกหนึ่งวันที่หายใจโล่งไปอีก 1 เปราะ ผลตรวจเลือดของคนท้องอยู่ในเกณฑ์ดี แม่มีอาการของขาที่ดีขึ้น เริ่มเห็นการขยับของเส้นเอ็นบริเวณหน้าแข้ง ได้มากกว่าเมื่อก่อน
ทุกอย่าง โอเค :)

มิ.ย. 56

ปล.คนในท้องดิ้นปุ่กปั่กๆๆๆๆ ทุกวัน สงสัยคึก

พอดี :)

1.พอดีอยู่บนรถบัส เลยถ่ายรูปตึก CL เก็บไว้
2. พอดีฟ้าหน้าเอแบค หัวหมากมันสวย เลยได้ภาพนี้มา
3. พอดีฝนลงเม็ด เลยกดภาพเก็บไว้แถวบางเตย
4. พอดีฝ้าขึ้นกระจก เลยเขียนบอกรักรถตัวเองซะ

เมื่อวานเล่านิทานให้ลูกฟัง 5 เรื่อง...
พอดีว่า ลูกมันตุ๊ยมือเรา ในขณะที่เราเล่านิทาน ก็เลยฮึกเหิม เล่าเพิ่มจาก 3 มาอีก 2
พอดีว่า ปลื้มใจ

:)

พ.ค. 56

วิสาขบูชา 2556

พักร้อน 5 วันสุดท้ายของปีนี้ ตรงกับวันวิสาขบูชาพอดี (24 พ.ค.56) เป็นพักร้อนเกือบจะสุดท้ายและส่งท้ายปีการศึกษา 2555-2556 ไปรับ-ไปส่ง พร้อมกับไปนั่งเฝ้าคนท้องและคนในท้อง ที่ออฟฟิศเกือบทุกวัน แบกจักรยานไปปั่นรอบสนามราชมังคลา แก้ว่างไปพลางๆ

ถึงวันพระใหญ่ พาทั้งสองคนไปไหว้พระที่ วัดประชุมราษฎร์ ลำลูกกา เพื่อเป็นศิริมงคลตามประเพณีอันดีของคนไทย ไม่คิดเหมือนกันว่า จะได้มาเวียนเทียนแบบไม่คาดคิด กับวัดที่เคยขับรถผ่านมาตั้งหลายรอบ - เราเคยคุยกันเสมอว่า ช่วงน้ำท่วมปี 54 วัดนี้เป็นวัดเดียวของละแวกลำลูกกา ที่น้ำไม่ท่วม
ได้มีโอกาสมาไหวหลวงพ่อองค์สีทองอร่าม รู้สึกอุ่นใจ :)

หยุดเสาร์-อาทิตย์ ไปเพชรบุรี เลี้ยงส่งรุ่นน้องที่คณะวิศวะ ลาออกจากการทำงานที่เอแบค ไปขายของส่วนตัว ที่มีชีวิตต่างจากเราไปอีก 1 คน - เวลาผ่านมานาน เกิน 15 ปีเห็นจะได้แล้วที่คบหาสมาคมกัน วันนี้ถึงเวลาต้องแยกย้าย

ทุกอย่างรอบๆ ตัวเรา ปรับเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป
ตามปกติ อย่างที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เลือกได้ เป็นอย่างนี้ไปเสมอ

พ.ค. 56

ปล.ลูกชายไม่ยอมเล่นด้วย เอามือไปจับท้องไม่มีการกระทุ้งเหมือนทีแรกที่รู้สึก แต่พออยู่กับแม่ กระทุ้งกันตุ่กตั่กๆๆๆ อิโถ่ ลำเอียงชัดๆ 5555

สัมผัสแรก

23:02 วันจันทร์ที่ 20 พฤษภาคม 2556 ลูกกระทุ้งโดนมือเรา

จากในท้องหญิง เป็นครั้งแรก

พ.ค.56

รู้สึกดี :)

มะเร็งของแม่ฉัน 2

เคยเขียนไว้ใน มะเร็งของแม่ฉัน เมื่อปี 2552
เมื่อวานคุย LINE กับพ่อ แกส่งภาพขาของแม่ ที่พ่อพาไปเข้ารับการรักษา ภูษาบำบัด ที่ รัชวิภา MRI CENTER เป็นครั้งแรก ในจำนวน 5 ครั้ง เพื่อลดอาการบวมของขาซ้าย อันเกิดจากระบบน้ำเหลืองที่เสียศูนย์จากผลข้างเคียงของการฉายแสง ตอนเป็นมะเร็งเนื้อเยื่ออ่อนที่ต้นขาใหม่ๆ

ผลการรักษาหลังจากรัดด้วยการ "ขันชะเนาะลดบวม" ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่น่าพอใจ เพราะขนาดของการบวมลดลง แต่คงต้องรอดูผลหลังจาก 5 วันผ่านไปอีกที ว่าจะเป็นไปในทางไหน ตามคำวินิจฉัยของหมอ

ผลที่ได้เพิ่มเติม หลังจากการรักษาที่นี่อีก 1 อย่างก็คือ หลังจากนี้ แม่จะกินเจตลอดชีวิต เพื่อลดปริมาณไขมันในร่างกาย ที่มีจำนวนมากจนเกินไป ฟังแล้วก็รู้สึกใจชื้น สุขภาพร่างกายของแกจะได้ดี อยู่เลี้ยงหลานคนที่ 3 ไปอีกนานๆ ต้องขอบคุณทั้งหมอ ทั้งวิทยาการของการรักษาต่างๆ ที่แม่ผ่านมาหลายครั้งเป็นอย่างมาก

ผมเคยบอกพ่อกับแม่ หรือใครๆ เกี่ยวกับอาการป่วยของแม่ผมไว้ว่า
"ถ้าแม่อยู่กับพ่อ ผมสบายใจมากกว่าอยู่กับหมอที่โรงพยาบาลซะอีก"
เพราะ กำลังใจ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดของการรักษา หรือในยามที่เราเจ็บไข้ได้ป่วย

แม่ มีพ่อ เป็นเสมือนยาอีกขนานนึง ที่ทำให้แกอบอุ่นเสมอๆ

ณ วันนี้ เกือบ 30 ปีแล้วที่เห็นแม่เดินเข้าออกโรงพยาบาล ผมก็ยังยืนยันคำเดิมๆ เหมือนเคย
"ถ้าแม่อยู่กับพ่อ ผมสบายใจมากกว่าอยู่กับหมอที่โรงพยาบาลซะอีก"

พ.ค. 56

ปล. แม่บ่นๆ ตอนคุยกันว่า อย่าเพิ่งพูดว่าลูกในท้องดื้อ ก่อนที่จะออกมาลืมตาดูโลกสิ - ให้พูดแต่เรื่องดี
ปลล. นี่ก็เป็นอีก 1 เรื่องที่แม่สอนผมเสมอ ไม่ว่าแกจะอายุมากแค่ไหนแล้วก็ตาม
ปลลล. แต่ถ้าขันชะเนาะแม่ทั้งตัวได้ แม่ก็จะไม่อ้วนนะ 5555555555

สมมติว่าตัวเองมีลูก :)

ก่อนไม่เคยคิดจะมีลูก เคยสมมติตัวเองในความคิด
ว่าถ้ามีแล้วจะเลี้ยงมันยังไง (วะ) พ่อมันดื้อซะขนาดนี้
เมื่อวาน หลังจากอัลตราซาวด์ ครบ 5 เดือนเรียบร้อย
--- ได้ลูกชายโว้ยยยยยยยยยยยยยยย ---
แข็งแรง สมบูรณ์ ปรกติดีอยู่ จู๋โด่ชัดเจน คุณหมอวิบูลย์บอกว่า นั่นไง - จู๋ -
โว้ววววว 5555555555555555

12 พ.ค. 56

ปล.ตอนซาวด์อยู่ในห้องคุณหมอ ตื่นเต้นชิบหายครับเย็ดครก ไม่เคยตื่นเต้นห่าอะไรขนาดนี้มาก่อน

กะดุ๊กกะดิ๊ก

เริ่มต้น 5 เดือนของการรับรู้จากในท้อง นั่งเปิดเพลงให้คนในท้องฟัง คนนอกท้องก็นั่งเพ่ง เพราะเห็นคนท้องบอกว่า 

ลูกชอบมาดุ๊กดิ๊กๆๆ แถวๆ สะดือ  หญิงรู้สึกได้ทุกวัน แต่ทำไมป๊ามันมองไม่เห็นเลยวะ 555

ทีแรกตั้งใจจะเล่านิทาน  แต่เปลี่ยนเป็นเปิด App นิทานให้ฟังดีกว่า (ป๊ามันขี้เกียจ 55) แล้วก็เปิดเพลงเพราะๆ ให้แทนละกันนะ หมอบอกว่าไม่จำเป็นต้อง Mozard หรืออะไรหรอก แค่คนอุ้มท้องฟังแล้วรู้สึกสบายหูกับเพลงนั้นๆ ก็ได้แล้ว 

ป๊าจะพยายามเพ่งรอยกะดุ๊กกะดิ๊ก ของหนูนะ ว่าจะเห็นชัดเมื่อไหร่

5 เดือนแล้วนี่ อาทิตย์ที่ 12 พ.ค. 56 นี้ก็รู้แล้วว่า หนูจะเป็น เด็กชาย หรือ เด็กหญิง

หลังจากนั้น อีก 3 เดือนกว่า ค่อยเจอตัวจริงละกัน

พ.ค. 56

ปล.เป็นของเล่นที่น่าตื่นเต้นมาก 555

คุณนาย บรูโน่ :)

ครั้งแรกที่ได้ลองปั่นจักรยาน มีโอกาสได้ลองเล่น KHS F20R ของพี่แทน รุ่นพี่ที่ขับเต่าด้วยกันที่งาน Siam VW Festival 2013 รู้สึกว่า รถอะไร ทรงแปลกตาดี คันเล็ก พับได้ แฮนด์เป็นเสือหมอบ แถมล้อเล็กอีกต่างหาก

หลังจากนั้นอีกซักระยะ ก็หาซื้อจักรยานมาปั่นเป็นของตัวเอง เริ่มใช้ Merida Speeder T2 Disc 2012 มาเป็นคันแรกของการใช้ตีนถีบ อัพอะไหล่ไปบ้างตามความอยากรู้ ปั่นไปได้ซักพัก เบื่อกับการต้องมานั่งถอดล้อเข้า ถอดล้อออก บางทีอาจจะเลยเถิดไปถึงการต้องซื้อแร็คยึดจักรยาน เพื่อบรรทุกใส่ท้ายรถ เวลาอยากไปไหนด้วย

สำนึกได้ดังนั้นแล้ว ก็ลงขาย Merida ซะ แล้วก็เอาตังค์นั้นมาซื้อ Mini Velo BRUNO ซะ สิ้นเรื่องสิ้นราวสมใจนึกบางลำภู จากความกรุณาของทางร้าน AIM BIKE เป็นอย่างสูงที่อุตส่าห์ขึ้นจักรยานรอเราไปถึง

บรรทุกใส่เบาะหลังแท๊กซี่กลับมา หลังจากจ่ายเงินไป 19,500 บาท  ไม่ต้องถอดล้อ
ถือว่าทะลุเป้าในการอยากได้จักรยานซักคัน เอาไว้ปั่นออกกำลังกาย ใส่ท้ายรถได้แบบไม่ต้องเกะกะ
เอวัง เอย

พ.ค.56

ปล.อีกอย่างนึงที่ทำให้ต้องทุรนทุรายมีเจ้าบรูโน่ไว้ในบ้านให้ได้ ก็คือมันสีเขียว โทนเดียวกันกับคุณนายประหยัด ไหนๆ ก็ไหนๆ ตั้งชื่อให้ว่า คุณนายบรูโน่ ไปเลยละกัน อิอิ