@my eyes

ช่วงนี้น้ำท่วม เอแบคปิดเทอมยาวเหยียด ไปเปิดอีกที่ก็ 28 พ.ย. 54 นู่นล่ะครับ ก็เลยถือโอกาสช่วงว่างงาน (ไม่มีคอมใช้อีกด้วย) ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยเปื่อย ด้วยกล้องคอมแพ็คไอ้แสดของ Canon (IXUS870IS) ไปพลางๆ แก้เหงาช่วงนี้ไปได้นิดหน่อย

สั่งซื้อ Mac Pro ตัวใหม่ไปแล้ว อีักตั้งสองเดือนกว่าจะได้ ช่วงนี้ก็นั่งเล่นคอมชาวบ้านไปก่อน จอเล็ก 15" (ยังจะมีในโลกใบนี้อีก) นี่มองไม่ค่อยจะเต็มตาเลยเว้ยเฮ้ย!!
รอ 27" ของกูก่อนเถ้อะแม่มม

พ.ย. 54

น้ำท่วม-ปิดเทอม-คอมพัง เหงามือจริงๆ

ปล. ส่วนใหญ่มีแต่รูปเอแบค แต่มีรูปสนามบินหลงมารูปนึง เมื่อวานไปจอดข้างรันเวย์กดมา 1 แช๊ะ รถจะเอาไปแดกตายห่า จะรีบขับกันไปไหนนักวะ - -''

สู้น้ำท่วมปี 54 #3

น้ำท่วมเมืองไทยหลายวันแล้วนะครับ ยังมีหลายพื้นที่ ที่ยังจมอยู่ใต้น้ำ ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง ทางฝ่ายที่ช่วยเหลือโดยตรงอย่างรัฐบาล หรือ กทม ก็เร่งกันช่วยกอบกู้สถานการณ์กันเป็นวาระแห่งชาติกันเลยทีเดียว ส่วนฝ่ายสนับสนุนอื่นๆ ก็ทะยอยเข้ามาให้ความร่วมมือกันคนละส่วน เราได้เห็นน้ำใจของคนไทยก็เมื่อเวลาคนไทยด้วยกันตกทุกข์ได้ยากจริงๆ อีกครั้ง

เอแบคก็มีส่วนร่วมในการยื่นมือเข้าช่วยเหลือน้ำท่วมครั้งนี้ด้วยเหมือนกันครับ คือภาระกิจการปั้นลูก EM-BAll ที่เหล่าบรรดา คณาจารย์ เจ้าหน้าที่ พนักงาน นักศึกษา ต่างมารวมตัวกันช่วยปั้นลูกกลมๆ เขย่าโลกเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ถึงจะใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงในหนึ่งวัน แต่จำนวนของลูกบอลเขย่าโลกเมื่อเอาไปร่วมกับส่วนอื่นนั้น ก็อาจจะทำให้พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองไทย สะอาดขึ้นได้บ้่าง ไม่มากก็น้อย ถึงไม่ใช่ทั้งหมด แต่ขอเป็นส่วนนึงก็ยังดีนะ

เมื่อวันเสาร์ก็เพิ่งต่อเนื่องด้วยการไปตักทรายที่สุวรรณภูมิอีกหนึ่งดอก เล่นเอางอมพระราม 2 เลย

สู้ๆ นะพี่น้องคนไทย
ทางนี้ (ลาดกระบัง) ยังไม่ท่วม
ก็จะช่วยเท่าที่กำลังมีอยู่เนอะ

พ.ย. 54

รอน้ำจนไมเกรนจะแดกแล้วสาดดด

Music Bug's for Flood

http://nuugoz.multiply.com/photos/album/157/Music_Bugs_for_Flood

ไปร่วมแจมงานเปิดหมวกหารายได้ช่วยน้ำท่วมกับบรรดาฝูงเต่ามา ที่ siam paradise night barsaar
ก็ดีครับ บรรยากาศสบายๆ เป็นกันเองดี เงินที่เปิดหมวกเล่นดนตรีกันคืนนั้น ไม่ได้มากมายอะไร
แต่มันก็เป็นอีกช่องทางหนึ่งที่พวกเราสามารถทำกันได้ โดยกำลังและความสามารถพึุงจะมี

เอาแมงกะไซด์ไปคนเดียว จอดแอ๊กใต้ด่วนกาญจนาภิเษกซักหน่อย
รถ 18 ล้อจะเอาไปแดกตายห่า รีบถ่ายรีบไปเถ้อะ - -'

พ.ย. 54
น้ำแม่งเมื่อไหร่จะลดซะทีวะ ศปภ. หัวดอเอ้ย

สู้น้ำท่วมปี 54 #2

ไปบริจาคของที่บางกระดาน กับเล่นกองทรายที่สนามบินมา
รู้แค่ว่า น้ำมาจริง อาจจะมาช้า แต่อยู่นานและไม่สนใจใคร
บางที่ ของยังไม่พอต่อความต้องการของคนที่โดนน้ำล้อมไว้มิดบ้าน (มิดจริงๆ)
ถ้าเวลาและโอกาสเอื้ออำนวย จะไปช่วยอีกหลายๆ รอบนะพี่

คนที่ถูกน้ำท่วม อย่าเพิ่งยอมแพ้
พวกเราเชื่อว่า น้ำใจคนไทย ไม่แพ้ภัย น้ำท่วม
อย่างแน่นอน

พย. 54
เมื่อเช้าหนาวแล้ว แต่น้ำยังเต็มเมือง

บ้านผมก็มีปลาวาฬ

นั่งวาดเล่นแก้เบื่อน้ำท่วม แต่ที่จริงเบื่อ ศปภ. อะไรของแม่งนั่นแหล่ะ
พูดวกไปวนมาอยู่ได้ ฟังไม่รู้เรื่องซักอย่าง

ลองดู Clip อันนี้ เป็นตัวอย่างของการสอนวิธี รู้จักกับน้ำ(ท่วม)ให้มากขึ้น
ผมว่า Clip นี้สามารถใช้เป็นสื่อการสอนเรื่องระบบกักเก็บน้ำในอนาคตได้เลยนะ (เป็นเล่นไป)
เข้าใจง่าย น่าติดตามมากกว่าคำแถลงการณ์ของ ศปภ. กวยๆ นั่นอีก

http://www.youtube.com/watch?v=b8zAAEDGQPM

ตุลา 54
มีแต่น้ำ กะ ปลาวาฬสีน้ำเงิน (ศปภ. รู้จักปลาวาฬป่าววว...)

สู้น้ำท่่วมปี 54

การไปทำอะไรกับใครที่ไม่เคยรู้จัก ได้อะไรกลับมาหลายอย่างเลยว่ะ
การได้ไปทำอะไรกับคนดังในทีวี ที่เขามองกันอีกอย่าง แต่เรากลับเห็นต่าง
ว่าจริงๆ แล้วมันเป็นยังไง
ต้องมาเห็นกับตาตัวเอง...
คำบางคำ ที่คนบางคนเคยบอกไว้ "ไม่เสียใจที่ได้ทำ และ เสียใจที่ไม่ได้ทำ" ไม่ว่าน้ำท่วมครั้งนี้จะร้ายแรงขนาดไหน สองคำนี้จะติดตัวเราไป นานเท่านาน




เหนื่อย ร้อน แต่มันส์ชิบหาย!!

ตุลา 54
น้ำท่วมหนักที่สุดตั้งกะกูเกิดมา
ขอบคุณทุกคนที่กูไม่รู้จักเลย ขอบคุณสุขานารี ขอบคุณป้ากล้วยแขก (แดกซะจุก)
และขอบคุณ โจอี้บอย อุ๋ย บุดด้าเบลส และคณะก้านคอคลับ
ที่ทำให้ผมรู้ว่า

พี่ไม่ได้มีดีแต่แร็พ...โย่

รักเรา ไม่เก่าเลย

อาทิตย์ที่ 8-9 ตุลา พาตัวเองและเพื่อนอีก 1 ฝูง ขี่รถลงไปชุมพรมาครับ ถึงซักทีหลังจากที่สองปีที่แล้วไปแค่บางสะพานน้อย (แค่นั้นก็ไกลชิบหายแล้ว) มารอบนี้ขี่ Heritage Springer Classic ปี 1997 ลงไป เพราะตัดสินใจเลือกซื้อไอ้ม้าแก่คันนี้ ต่อจากเพื่อน (ตังค์ก็ยังไม่ได้ให้) มาไว้ในอ้อมตีนอีกครั้ง

ถือเป็นการกลับมาขี่แมงกะไซ ก่อนปลายหนาวได้เร็วกว่าที่คาดไว้ ระยะทางไป-กลับประมาณ 1200 กว่ากิโลเมตร สร้างความตื่นใจเหมือนเมื่อสองปีที่แล้วไม่มีผิดเพี้ยน เราออกจากแปดริ้วตีสามของวันเสาร์ที่ 8 ตุลา โดนฝนแม่งตั้งแต่บ้านยันชะอำ ขำกันแทบไม่ออก เพราะขี่รถใหญ่บนถนนแปดเลนส์ แถวๆ บางแคนี่แสนจะทรมานชิบเป๋ง

ไหนจะฝน ไหนจะรถ นี่ยังไม่รวมไปถึงน้ำท่วมบางจุดที่ผ่านมาตามทาง แม่งโคตรจะเครียดครับ เพราะต้องประคองตัวเองให้รอด บวกกับต้องคอยพะวงเพื่อนที่อยู่ข้างหลัง ไม่ให้ขบวนหลุดกันเพราะหลบน้ำ และรถ ที่เช้ามืดวันนั้นก็ไม่รู้แม่งจะตื่นขึ้นมาวิ่งอะไรกันนักหนาวะ 555...แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี จนถึงเมืองชุมพรครับ

ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น 1 คืน กับอีก 2 วันริมหาดทรายรี บรรยากาศก็อึมครึมด้วยฝนหน้ามรสุม ผมกับทะเลนั้นคุยกันไม่ค่อยจะรู้เรื่องหรอก ถ้าเป็นป่าหรือภูเขา ก็พอจะเข้าใจกันได้ ก็เลยได้แต่นั่งสนทนาตามประสาคนบ้าแมงกะไซไปเรื่อยเปื่อย จนวันกลับจากชุมพรก็เป็นไปดังใจนึก คือโดนฝนแม่งตั้งกะออกจากชุมพรครับ แสดดด

โดนมาเรื่อยจนมาหนักเอาแถวมีนบุรี (แม่งจะถึงบ้านอยู่แล๊วว)

แต่เราก็จบทริปที่ร้านข้าวต้มหน้าสถานีรถไฟแปดริ้วพร้อมรอยยิ้มและความชุ่มฉ่ำจนได้ฮะ ก็ยังมิวายที่ฝนอุตส่าห์ส่งพวกเราจนเข้านอนอีก (แสด) ระยะทางที่ไปไม่ได้คิดว่ามันไกลซักเท่าไหร่ แค่ได้กลับมาขี่รถอีกครั้งก็ดีใจจะแย่ คงไม่ได้สนใจนั่งเลขไมล์ของการขี่ มากไปกว่านั่งยิ้มให้รถของตัวเอง ถึงรถจะเก่า แต่รักเราไม่เก่าเลยแฮะ

Evolution แม่งขี่มันส์ชิบหาย

ตุลา 54 หน้าที่มีแต่ฝน

ปล. ฝนตก น้ำท่วม ก็ใจร่มๆ สู้กับมันนะครับ เชื่อว่าประเทศเราจะฝ่าวิกฤตรอบนี้ไปได้ไม่ช้าก็เร็วแหละ

แค่พอใจ

สวัสดีค่ะ หนูชื่อ ด.ญ. พอใจ.....

พอใจเป็นลูกสาวคนแรกของพี่แดง รุ่นพี่ที่ทำงานเดียวกันกับผมน่ะครับ อายุเดือนกว่าๆ เอง พ่อของพอใจเป็นช่างภาพประจำมหาวิทยาลัย แกผ่านเรื่องราวแห่งความสุขและความทุกข์มามากมาย เคยยืนอยู่บนเส้นขอบชีวิตที่เรียกว่า...พลิกผัน ด้วยสารพัดแห่งความโชคร้าย และความโชคดี ปนเปกันไป

พอใจเกิดมาเพื่อทำให้พ่อแดงยิ้มได้ครับ ยิ้มในแบบที่ไม่เคยเห็นแกมานานแล้ว
หลังจากที่พี่แมว แฟนคนแรกของแกจากโลกนี้ไปเมื่อหลายปีก่อน

ด.ญ.พอใจเกิดมาเพื่อทำให้โลกใบนี้ รู้ว่า มีอะไรมากกว่าการนั่งจมอยู่กับอดีต
ที่ทำให้เรามัวแต่หยุดอยู่กับที่ ไม่ก้าวเดินไปไหน ทำให้ชีวิตของผู้ชายที่ผ่านร้อนหนาวซักคน
ได้ยิ้มอย่างพอใจ

ยินดีด้วยนะพี่ สำหรับพี่
ผมว่าเท่านี้ก็พอใจที่สุดแล้วใช่ไหม

ปล. ลูกพี่น่ารักชิบหายเลยว่ะ โตมาจะแกล้งซะให้เข็ด อิอิ

บนทางเดินเดิมๆ

บ่ายวันเสาร์ ขับเต่ากลับบ้านที่แปดริ้วมาฮะ ท่ามกลางเมฆและท้องฟ้าอันอึมครึม วิ่งปุเลงๆ ผ่านท้องนาแถวๆ คลองอุดมชลจร (คนกรุงเทพไม่รู้จักกันล่ะสิ อิอิ) แล้วก็วิ่งตามทางไปเรื่อยๆ จนถึงบ้าน

สังสรรค์เฮฮาที่บ้านเพื่อนซักพัก ก็กลับเข้าบ้านนอน
แต่คราวนี้เร็วกว่าปรกติ สี่ทุ่มก็ร่วงแล้ว (แหงสิ แม่งล่อตั้งกะบ่าย 55)

ตื่นเช้ามาใส่บาตร แล้วก็ออกไปถ่ายรูปบนสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงซักหน่อย
เช้าๆ แบบนี้บรรยากาศดีใช่เล่น แล้วก็ควบเต่ากลับบ้าน...
จะหมดเดือนกันยาละ เข้าเดือนตุลาคม คงมีอะไรให้เราตื่นเต้นอีกระลอก

ไม่ช้าก็เร็วแหละ
แต่เราก็ไปเรื่อยๆ
เดินช้าๆ บนทางเดิมๆ
เหมือนเดิม

กันยา 54

อย่ากลัวฝน เพราะฝนนั้นเย็นฉ่ำ

เล่นซะน่วมเลยเมื่อวาน - -''
ฝนตกตั้งกะเย็นครับ ตั้งเค้ามาดำปิ๊ดปี๋จากทางฝั่งบางนา แล้วซักพักมันก็ตกสมใจนึก
ทีแรกก็กะว่าจะออกหน้ามหาวิทยาลัย วิ่งเส้นบางนา-ตราด

แต่เกิดเปลี่ยนใจกะทันหัน (จริงๆ น่ะขี้เกียจ)
วิ่งกลับทางเก่า ลาดกระบัง-คลองสวน ครับ สมใจเลย ถนนกลายเป็นคลองชัดเจนมาก อยู่ข้างสวนด้วย - -''
ระหว่างทางกลับ วิ่งปุเลงๆๆ ผ่านทุ่งนา ขอแวะถ่ายรูปเก็บไว้ซักหน่อย...ยังมีกะใจ

ฝนตกไม่เป็นไร เครื่องไม่ดับเป็นใช้ได้
น้ำเข้าเต่าไม่เป็นไร ซักพักมันก็ไหลลงรูเดิม (เอามือวิดช่วยเล็กน้อย อิอิ)
อย่ากลัวฝน เพราะฝนนั้นเย็นฉ่ำ~

ปล. เช้ามาจอดใต้ตึก ขออีกซักรูปวะ โล่งดี

เริ่มชัด

เริ่มเห็นเค้าลางของการเปลี่ยนชีวิตอีกครั้ง
หลังจากได้ยินสัญญานของการปรับตัวอีกรอบ
ชีวิตน่าจะมีอะไรผกผันอีกที แต่...

รอบนี้คงเป็นรอบสุดท้าย
และคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอีกต่อไป
ข้างหน้าเป็นความจริงเสียที ดี ไม่ดี

ก็ยืดอก เพราะเลือกเอง

กันยา 54
ใกล้เข้ามาแล้ว