23 ปีที่พ่ออยู่

ผ่านไป 23 ปีแล้ว

หลายอย่างเปลี่ยนไป

พ่อก็เปลี่ยนนะ

เติบโตขึ้นเหมือนกับลูกชาย

3/2/2564

 

โควิท 2021

 

ส่งท้ายปีใหม่ 2020 ด้วยการ

- รับตำแหน่งหัวหน้าฝ่าย

- เปิดร้านขายอาหารเพื่อสุขภาพ

- เล่นสเก๊ตบอร์ด 

- มีกิจกรรมออกกำลังกายตอนเช้า

- กับโค้ชกระสุน Ironman 73 คนพิการ

- ขี่รถเล็กสนุกมาก

- รถเก๋งเก่าๆ สองคัน คันนึงใหญ่บะเริ่ม

- อีกคันเล็กกะติ๊ด

- ก็โอเคนะ รักมันทั้งสองคัน

- เปิดปีใหม่มา เจอโควิทระลอกสอง

- รอบนี้หนักกว่าครั้งแรก

- แต่ความตั้งใจในการสู้กับวิกฤตรอบนี้

- มากกว่าเดิม

- เราต้องดูแลทั้งสองวิทยาเขต

- ต้องดูแลกิจการที่เป็นของตัวเอง

- ดูแลอีกสองคน ให้ทำกิจกรรมด้วยกัน

- ลูกกำลังโตขึ้นๆๆ 7 ขวบแล้ว

- ยังเล่นบอร์ดด้วยกันอยู่ ขี่รถด้วยกันบ้าง

ดีนะ - โควิทก็เป็นแค่เรื่องผ่านเข้ามา

เดี๋ยวมันจะผ่านออกไป

ม.ค.64

ชีวิตใหม่ ในรั้วเดิม

 

เข้าปีที่ 22 

ก่อนถึงเดือนธันวาคม 2563

เรากำลังสาละวนอยู่กับ เด็กๆ ในร้าน

ซึ่งลาออกแบบไม่ได้บอกกล่าว

สายของพี่ยั๊วะ ก็เข้ามา 

ซักทุ่มนึ่งมั้ง

"เอ้อ พี่เอง โทรมาเองดีกว่ารอคนอื่นบอก"

"พี่ให้เอ็งเป็นหัวหน้าฝ่าย ต่อจากพี่ศักดานะ"

......

...

"เอาจริงเหรอพี่"

"จริงสิวะ อย่าไปกลัว"

........

...

นี่วันที่ 7 ธันวา

ผ่านมาหลายวันละ

-- ก็จริงนะ อย่าไปกลัว --

ธันวา 63

บัตรประชาชนใบแรกของลูก

เกิดสินแพทย์ 

เป็นเด็กรามอินทรา

เรียนโรงเรียนแถวสุขาภิบาล 5

ทำบัตรใบแรกที่ สน.เขตบางเขน

ก่อนทำก็มีการท่องชื่อพ่อชื่อแม่ชื่อตัวเองด้วยนะ

คือคงกลัวเอาเด็กที่ไหนมาเป็นลูกตัวเองแหละ

(แต่หน้าพอดีนี่คือแบบ ถ้าไม่ใช่ลูกเราก็ไม่น่าใช่ลูกหมา)

เหมือนซะขนาดนั้น

ถึงสิบโมงกว่าๆ เที่ยงนิดๆ ก็ได้บัตร

หน้าตาตอนถ่ายรูปโอเคเลย คิดว่าจะล่ม 55

โตแล้ว มีบัตรแล้ว อย่าเพิ่งรีบมีเมียนะ

พอดี มีความสุข

22/10/20

พอดี 7 ขวบ

 

เจ็ดขวบ - ส่งลงว่ายน้ำที่ STAGE 

ตามคำแนะนำของพี่ทัศ นักกีฬา IRONMAN

โดยมีโค้ชน้องหวาย อดีตเยาวชนไตรกีฬาทีมชาติไทย
เป้าหมายคือ -- ว่ายน้ำเป็น
พอ 555555
ก็หวังไว้แค่ว่าลูกจะสนุก
กับน้ำและบรรยากาศท่ามกลางนักกีฬามากมาย

สิ่งแวดล้อมที่(อาจจะ)ทำให้ลูก

ชนะเป็น และ แพ้ให้ได้

รวมถึง ยอมรับผิดชอบตัวเอง

ไปกับการซ้อมปนเล่นนี่ล่ะ

พอดี มีความสุข 7 ขวบ ตูดหมึก

ฟันซี่แรก

 

เจ็ดขวบแล้ว

เด็กฟันหลุด

ไม่คิดว่าจะหลุดง่าย

ไม่คิดว่าลูกจะเฉยๆ 555

ไม่มีกลัว ไม่มีอะไรทั้งนั้น

หยิบฟัน โยก ดึง 

ปึ้ด -- หลุดเฉย

แล้วก็วิ่งถือฟันเอามาให้ดู

หลอหลี่

พอดี 16/8/63

แม่

แม่ยังคงเป็นตราชั่งให้เราเสมอ
แกมักจะอยู่ตรงกลาง ไม่เอียงไปทางใดเลย
เพราะแกอยากให้เข้าใจว่า
ชีวิตก็เป็นแบบนี้

หลายครั้งที่อยากหาทางออกให้กับความคิด
มักโทรไปหาแม่ - เพราะแกอยู่ตรงกลางเสมอ
เหมือนตราชั่ง ที่คอยดึงให้เรากลับมาเข้าทาง
ในที่ๆ มันควรอยู่ เมื่อครู่นี้แม่สอนเรื่อง

• รอยตะปู •

เด็กน้อยคนหนึ่งเป็นเด็กอารมณ์ไม่ค่อยจะดี
พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขา 1 ถุง และบอกเขาว่า
ทุกครั้งที่ลูกรู้สึกไม่ดี โมโห หรือโกรธใครก็ตาม
ให้ตอกตะปู 1 ตัวลงไปที่รั้วหลังบ้านก็แล้วกัน
วันแรกผ่านไปเด็กน้อยตอกตะปูเข้าไปที่รั้ว
ถึง 37 ตัว

วันที่ 2 และ วันที่ 3 และแต่ละวันที่ผ่านไป
จำนวนตะปูก็ค่อยๆ ลดลง เพราะเด็กน้อย
รู้สึกว่า การรู้จักควบคุมตัวเองให้สงบ
ง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ

แล้ววันหนึ่ง หลังจากที่เขาสามารถควบคุมตัวเองได้
ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขาเดินไปหาพ่อเพื่อบอกว่า
เขาคิดว่าเขาไม่จำเป็นที่ต้องตอกตะปูอีกแล้ว
เพราะเขาได้เปลี่ยนไป เขาสามารถควบคุมตัวเองได้
ดีขึ้น ไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนแล้ว

พ่อยิ้มแล้วบอกลูกชายว่า ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ
ลองพิสูจน์ให้พ่อดู ทุกๆครั้งที่ลูกสามารถควบคุม
อารมณ์ฉุนเฉียวของตัวเองได้ ให้ถอนตะปูออกจาก
รั้วหลังบ้านที่ละ 1 ตัว วันแล้ววันเล่า เด็กชายก็ค่อยๆ
ถอนตะปูออกทีละตัว ๆ จนในที่สุด วันหนึ่ง
ตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออก เด็กชายดีใจมาก รีบวิ่ง
ไปบอกพ่อของเขาว่า ผมทำได้แล้วครับในที่สุด
ผมก็ทำได้สำเร็จ

พ่อไม่ได้พูดว่าอะไร แต่จูงมือลูกของเขาไปที่รั้วนั้น
แล้วบอกลูกทำได้ดีมาก ทีนี้ลองมองกลับไปที่รั้วสิ
เห็นมั๊ยว่ารั้วมันไม่เหมือนเดิม มันไม่เหมือนกับที่มัน
เคยเป็นก่อนหน้านี้ ลูกจำไว้นะ ว่าเมื่อไหร่ที่เราทำ
อะไรลงไปด้วยการใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมักจะเกิด
รอยแผล เหมือนกับการเอามีดไปกรีดหรือแทงใคร
เข้า ต่อให้ใช้คำว่า..ขอโทษ..สักกี่หน ก็ไม่อาจจะลบรอยแผลหรือความเสียหายที่เกิดกับเขาคนนั้นได้
ลูกจงจำคำว่า..ขอโทษ..ไว้เสมอนะ ไม่ว่าเขาจะ
ยกโทษให้เรา หรือไม่ก็ตาม สิ่งที่มันเกิดขึ้น รอยร้าว
ที่เกิดขึ้นกับเขา เขาอาจจะไม่มีวันลืมมันได้ตลอดไป