เนอะ - ว่ามะ (นี่คุยกับตัวเองมาตั้งกะเปิดบล็อค)
555+ ชอบ
------------
มีลูกมา 3 ปีกว่าแล้ว ก่อนหน้านั้น ยอมรับว่า
นิสัย การควบคุมอารมณ์ ไม่เคยเปลี่ยนเลย
คงที่เสมอ เหมือนสันดานที่โบราณว่าไว้ ว่า ขุดยาก
ลูกเกิดมาทำให้เรา
- ใจเย็นขึ้น
- ฟังคนอื่นบ้าง
- หัดถามและตอบตัวเอง
- คือ มึงไม่ได้ฉลาดซะทุกเรื่อง
- ออกกำลังกายบ้าง
- ละ เหล้า เบียร์ (แต่แดกบ้างนะ)
- บุหรี่นี่เลิก
- ฯลฯ
ทะเลาะกับภรรยาบ่อยนะ / แต่ก็ลงเอยด้วยการคุยกัน
ดีมากกว่าตอนเป็นแฟนกันเสียอีก / นึกแต่หน้าลูก
เวลาเราหน้างอใส่กัน เพราะคนที่รู้สึกได้คนแรก คือ ลูก .. งั้นก็
โมโหกันแว้บนึงพอ
เวลาไปไหนมาไหน เจออะไรไม่ถูกใจเรา อย่างเช่นเมื่อวาน
ไปงานแต่งเพื่อนของ ญ มีบางคำจากเพื่อนเขานะ ที่เราไม่โอเค
ใจนี่อยากจะบอกต่อหน้าว่า / ควยไหม // แต่ก็
จับมือลูกอยู่ข้างนึง เลยทำได้แค่
ไปเดินดูคางคกกันลูก - คือ ดูอ่อนแอชิบหาย
แต่ลูกเมียปลอดภัย นี่โอเคนะ 555 ไอ่สัส
เป็นก่อนมีลูกแม่งได้มีเศษแก้วอยู่บนหัว
ไอ้ความขุ่นมัวน่ะมันอยู่ที่จมูกเรา
ดมก็เหม็น ทำมันหล่นก็เข้าปาก // งั้นก็
ปล่อยให้มันหล่นลงพื้นไป ไม่ดม ไม่กินมันซะ
จบกลับบ้านเปิดแอร์นอน เช้ามาทุกอย่างโอเค
-- รู้สึกเหี้ยแต่เท่ห์
รักเสมอ #อดีตไบค์เกอร์ที่เผลอไปมีลูก
ปล. รูปเกี่ยวมั่งไม่เกี่ยวมั่ง หลังๆ นี่ไม่เน้นภาพเน้นลูก 5555
