ชอบขี่รถตอนเช้า
แว๊นออกมาเรื่อยๆ มายืนโง่ๆ
ที่ไหนซักที่นึง -- ส่วนใหญ่เป็นท้องนาแหละ
...คงเพราะว่าโตมากับมัน
ความทรงจำทั้งลิ้นชักเลยมีแค่นี้
แถวที่จอดรถ ไม่มีอะไรเลยนะ
มีเรา - รถ ละก็เสียงที่ผ่านหูไปมา
นี่ก็ยืน เล่นมือถือ มองไปข้างหน้า
สูดกลิ่น ที่อาจจะมีปุ๋ย ยาฆ่าแมลงในนาเก่าๆ
ปนมาบ้าง -- ก็ช่างเถอะเนอะ
เป็นสิบถึงยี่สิบนาที (บางครั้งเป็นชั่วโมง)
ที่ มีความสุขดี
คือ สมองไม่ได้คิดอะไร มากไปกว่า
ยืนมองไปสุดลูกหูลูกตา
ชอบอะ
พ.ค.62
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น