หลังจากอยู่ที่บ้านต่างจังหวัดมา 5 ปีเต็ม ก็ย้ายกลับมาอยู่ในเมืองบางกอกที่คอนโดของตัวเองได้ซัก 2 อาทิตย์ จัดห้อง วางของ โละทิ้ง แต่ไม่มีซื้อเพิ่ม... แปลกอยู่เหมือนกันว่าคราวนี้ทำไมกูไม่ซื้ออะไรมาเพิ่มเหมือนเคยวะ (อย่างน้อยก็ตู้ปลา) คงเป็นเพราะอยู่คนเดียวลำพังและคิดอะไรบางอย่างอยู่ข้างหน้า ก็เลยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเสียเงินในส่วนของความสุขเล็กๆ เพิ่มเข้ามาอีก (พูดแบบนี้เดี๋ยวแม่งก็ซื้อครับ เชื่อเหอะ)
หลังแสงสุดท้ายในแต่ละวัน ความเงียบ สงบ และสมาธิเริ่มก่อตัวขึ้นทุกครั้ง
ได้กลับมานั่งในมุมที่เคยชอบ รู้สึกเหมือนอะไรเดิมๆ วนมาอีกที
ปมของความคิดในหลายๆ เรื่องเริ่มคลายตัว รู้สึกได้ว่าเริ่มหายใจหายคอง่ายขึ้น
.
.
.
.
.
.
.
.
ก็ไม่เชิงหรอก..ที่จริงแล้วบางทีก็เหงา
ความรู้สึกที่เป็นตัวเอง บางครั้งมันเรียกหาอะไรที่วนอยู่รอบๆ ตัว ให้เข้าใกล้
แต่บางจังหวะมันก็เบื่อหน่ายเช่นกัน
ดูท่าแล้ว อีกไม่นาน คงได้ซื้อตู้ปลาใบใหม่มาเป็นแน่
อย่างน้อยก็น่าจะมีอะไรให้นั่งมอง มากไปกว่ากางเกงในที่ราวตากผ้าหลังห้อง
ที่จ้องแม่งทุกวันเหมือนมีความสุขซะเต็มประดา..
มีนาคม 2553
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น