ห้าวไปเลยนะมึง

บทจะห้าวเขียนบล็อก ก็เล่นมันซะติดๆ กัน บทจะขี้เกียจก็ปล่อยให้ร้างเป็นอาทิตย์ ธรรมดาของคนรั่วๆ อย่างผมครับ เป็็นประจำเหมือนการแปรงฟัน นั่งรอรถอยู่เมื่อไหร่จะมา เสี้ยนขี่จนน้ำเต็มหูไปหมดแล้ว นั่งมองเขาออกทริปกันอย่างไม่เป็นทางการแล้วได้แต่อยากแบบไม่รู้จุดหมาย

รูปนี้ผมจอดหาที่กดภาพเผื่อเก็บบันทึกไว้ ตอนขึ้นน้ำหนาวเมื่อทริปเพชรบูรณ์ ข้างหน้าเป็นถนนกว้างใหญ่ และยาวสุดลูกหูลูกตา มันรู้สึกดีนะเวลาเราได้เห็นทางสวยๆ แบบนี้ ผมรอให้รถเพื่อนผ่านไปข้างหน้า และรอให้ถนนว่างที่สุด แล้วค่อยเก็บภาพ นานเหมือนกันที่อยู่ตรงนั้น โล่ง และโปร่งมาก

เสร็จจากบันทึกภาพแล้วก็ไล่ตามเพื่อนต่อครับ นานชิบหายกว่าจะไล่พวกมันทันวิ่งกันไม่บันยะบันยัง ไม่เห็นใจคนรั้งท้ายเช่นกูมั่งเลย -_-''

หมดเท่านี้ล่ะครับที่ต้องการเล่า
ปล. บูเอลเมื่อไหร่จะมาวะ จะลงแดงแร้ว วว